O Goberno de Sada vai a recalificar o pazo de Meirás para convertelo en espazo público

Manifestantes fronte á entrada do pazo de Meirás para pedir o seu devolución. Foto: Víctor Echave

Traducción Estación Atlántica 

Recupera a opción suscitada polo bipartito no plan xeral, que foi eliminada polo PP, de cualificar o ámbito como sistema xeral de equipamiento e espazo libre. É o primeiro paso para lograr arrebatar aos herdeiros de Francisco Franco

La Opinión A Coruña - Antares Pérez - Sada 03.08.2015 

O Goberno local de Sada (Sadamaioría, PSOE e BNG) modificará o Plan Xeral de Ordenación Municipal (PGOM), pendente de aprobación definitiva, para cualificar o pazo de Meirás e a súa leira como sistema xeral de equipamiento público e espazo libre.

O Executivo municipal recupera a formulación do bipartito (2007-2011), que no documento de inicio do documento urbanístico xa establecía esta cualificación para converter este Ben de Interese Cultural nun espazo de "goce da cidadanía".

O PP modificou durante o seu mandato o PGOM para que o pazo continuase en mans dos herdeiros do dictador e deseñou un parque na súa contorna, a través da expropiación de varias leiras, incluídas unha extramuros da familia Franco que alberga a casa dos guardeses.

Os tres grupos que compoñen o Executivo, que goberna en minoría, están de acordo en retomar a senda iniciada polo bipartito e dar este primeiro paso para lograr arrebatar aos herdeiros do dictador Francisco Franco o emblemático pazo, residencia durante anos de Emilia Pardo Bazán, e que foi adquirido mediante vendas forzadas, descontos en nóminas dos funcionarios municipais e provinciales e emisión de bonos supuestamente de compra voluntaria, para regalarllo ao Caudillo durante a Guerra Civil.

"O fin último é recuperar o pazo", afirmaba onte tallante o alcalde, Benito Portela. A súa formación, do mesmo xeito que BNG e PSOE, defendían xa en campaña a recuperación para patrimonio público deste Ben de Interese Cultural que abre días contados as portas á cidadanía.

O Concello, a través do área de Turismo que dirixe Liss Becerra, acaba de remitir á Xunta un escrito para solicitar a xestión das visitas, da que se encarga actualmente unha empresa contratada polos propietarios.

O Goberno local terá que solicitar o apoio da oposición ao plan xeral e todo apunta a que o cambio en Meirás levantará ampollas. O PP pronunciouse en contra e o líder do PDSP, Ramón Rodríguez Ares, adornou o seu despacho durante anos cun retrato de Franco.

A cela de Tejero no castelo de Ferrol: 65 m2, varias habitacións, baño e cociña

Traducción Estación Atlántica

O cabecilla do 23-F estivo dous anos preso (1981-1983) nunha estancia sen barrotes dunha fortaleza do século XVI que en agosto acollerá visitas guiadas

  

EUROPA PRESS 8/8/15 Ferrol .- 

A cela na que o golpista Antonio Tejero permaneceu arrestado no Castelo da Palma de Ferrol non tiña barrotes, nin sequera era unha cela ao uso pese a que a instalación estaba concibida como un cárcere militar desde a guerra civil. Os aposentos nos que permaneceu arrestado dous anos o cabecilla do 23F eran en realidade unha cómoda estancia duns 65 metros cadrados con varias habitacións, un servizo con bañera e ata unha cociña.

Esta fortaleza abriuse por primeira vez ao público durante este mes de agosto logo dun acordo entre o Concello de Mugardos onde se sitúa o castelo e o grupo de inversores que en 2003 comprou esta construción, iniciada en 1597, ao Ministerio de Defensa co obxectivo de convertela nun luxoso hotel con spa.

Veciños da zona recordan os días nos que tiveron como 'veciño' a Tejero. "Cando saíamos a pescar podíaselle ver facendo gimnasia e correndo en chándal pola cuberta do castelo", narra a Europa Press un veciño de avanzada idade, natural do próximo pobo da Redonda, que participa nunha das primeiras visitas guiadas que se ofrecen deste lugar centenario.

A guía confirma o lugar no que pasou a súa reclusión o golpista e engade que tiña liberdade de movemento por todo o recinto no que había ata unha cantina. Os habitantes da zona apuntan que Tejero non era un preso calquera e relatan que había simpatizantes que se acudían no castelo para entregarlle presentes: "bandexas cheas de carne, mariscos ou viño".

"Outros se subían á montaña para verlle e lanzarlle mensaxes de apoio", conta o mesmo veciño da Redonda, quen sostén que os veciños do pobo podían acceder ao forte para asistir a misa ou tomar a lancha ata o porto de Ferrol cun pase especial.

A 'cela' de Tejero atopábase xunto á entrada principal, preto da capela, nada máis cruzar o foso a través dunha ponte levadizo cuxa estrutura manter en perfecto estado de conservación. Era a primeira residencia de toda a fortificación xa que as habitacións dos altos mandos militares situábanse noutra zona máis apartada.

Tamén había unha galería destinada específicamente aos presos militares á que hoxe tamén se pode acceder. Consiste nun longo e escuro corredor no que se distribúen habitáculos máis modestos que o que ocupou Tejero. Ese lugar foi habitado, por exemplo, por soldados republicanos durante a guerra civil.

A estancia que habitou o golpista desde abril de 1981 ata maio de 1983 contaba con tres habitacións, unha cociña e un baño. Tiña dúas portas de acceso que daban a dúas salas principais. A través dunha delas accedíase a outro habitáculo interior, mentres que a outra sala comunicaba coa cociña e o baño.

Tejero foi condenado a 30 anos de cárcere pola intentona golpista de 1981. Tralo seu paso por Ferrol foi trasladado ao Castelo de San Fernando, en Figueras (Girona), onde permaneceu ata 1991 cando foi levado á prisión militar de Alcalá de Henares (Madrid). Alí recibiu o terceiro grado en 1993 e a liberdade condicional en 1996. Actualmente, con 83 anos de idade, fai unha vida normal en liberdade.

O proxecto para converter o Castelo da Palma nun hotel atópase estancado por falta de financiamento e aínda que hai zonas que presentan un certo abandono pola humidade ou os saqueos, a visita permite descubrir os recunchos e o funcionamento dunha fortificación que en tempos serviu para defender o Arsenal Militar da cidade de Ferrol.

Atópase na mesma beira que o Castelo de San Martín (hoxe en ruínas) e fronte ao Castelo de San Felipe. Entre estas dúas últimas fortificaciones, situadas a ambos extremos de ríaa, despregábase unha cadea de grandes dimensións que unía as dúas fortalezas taponando a entrada aos navíos inimigos que quedaban a mercé dos canóns. experimentou diversas ampliacións e modificacións ata que definitivamente foi convertida en penal militar.

No Castelo da Palma tamén estiveron recluídos no seu día outros presos como o comandante de Infantería, Marín García-Verde, máis coñecido como o home da gabardina, vinculado cos sucesos de Montejurra de 1976 nos que se levou a cabo o asasinato de dúas persoas no marco dun complot da extrema dereita contra os entón dirixentes do Partido Carlista.

O Castelo da Palma poderase visitar só durante os fins de semana deste mes de agosto previa inscripción no Concello de Mugardos ata conformar grupos de 15 persoas, segundo a web oficial da localidade. Os horarios das visitas son os sábados e os domingos ás 10, as 11.30 e as 13.00.

As declaracións profranquistas do alcalde de Baralla xa están na Fiscalía

O alcalde, cos seus partidarios tras evitar a dimisión

CC BY-SA Xosé Salgado

Redacción | @prazapublica 1/8/15

A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) presentou este pasado mércores ante a Fiscalía Xeral do Estado un informe que recolle declaracións de políticos que, ao seu entender, atentan contra as vítimas do franquismo, así como unha listaxe de monumentos que enxalzarían "a violencia da ditadura". 

O 26 de xullo de 2013, Manuel Fernández Capón (PP) considerou, no pleno do Concello de Baralla, que as vítimas dos crimes do franquismo "merecíano" e o 22 de agosto os votos dos seus edís evitaron, no propio pleno, que tivese que abandonar o cargo. Tan só uns meses despois, o PP evitou reprobar no Parlamento o rexedor que xustificara a represión franquista.No informe -que denuncia tamén "o mantemento de títulos nobiliarios concedidos por Franco a responsables de violacións de dereitos", segundo explicou o voceiro da ARMH, Bonifacio Sánchez-, inclúense as declaracións do alcalde de Baralla, Manuel González Capón, que asegurara que aqueles fusilados polo fascismo durante a ditadura "merecíano".

Agora, desde a ARMH agardan que a Fiscalía "ampare as vítimas da ditadura franquista", xa que considera que "existe un agravio comparrativo con outras vítimas que son debidamente atendidas polo Estado español" e aseguran que "non hai vontade política para resolver a situación". O PP achegara ao debate unha emenda para substituír a reprobación específica a González Capón que impulsara o BNG para substituíla por un rexeitamento xeral a "calquera manifestación realizara por cargos públicos nas que se xustifiquen os crimes e asasinatos producidos durante o franquismo pola gravidade que supón dar amparo e xustificar a vulneración de dereitos humanos fundamentais naquela época". De ser aceptada ficaría fóra, polo tanto, a condena específica ás verbas de González Capón e a esixencia de que deixe o cargo. O BNG admitía a emenda como adición, non como substitución, pero os populares, representados por Paula Prado, non accederon no medio dun tenso debate.

Ademais das declaracións do alcalde de Baralla, a ARMH inclúe outras, como as do presidente do Goberno, Mariano Rajoy, e as da ex presidenta da Comunidade de Madrid, Esperanza Aguirre, que celebraron que a Audiencia Nacional prohibise as exhumacións ordenadas polo xuíz Garzón en 2008. Tamén se inclúen as do actual voceiro parlamentario do PP, Rafel Hernando, que dixo que "as vítimas da ditadura unicamente se acordaban dos seus familiares cando había diñeiro".

O documento denuncia tamén a exaltación da División Azul nun acto coa presenza da delegada do Goberno en Cataluña, un acto de exaltación franquista nun colexio público de Madrid, o voto en contra do PP no Congreso para retirar o título de Grandes de España a Franco e outras personalidades da ditadura, as burlas do PP de Granada á busca dos restos de Lorca ou as palabras do actual voceiro do PP, Pablo Casado, que en 2009 asegurara nun congreso da súa formación que a xente de esquerdas eran "carcas" porque "están todo o día pensando na guerra do avó e na fosa de non sei quen". Do mesmo xeito, o informe presentado á Fiscalía inclúe tamén as palabras de Jaime Mayor Oreja, ex ministro do Interior, nunha entrevista concedida a La Voz de Galiciaen 2010, cando rexeitara condenar a ditadura franquista, que cualificaba como un período de "extrema pracidez". "Por que vou ter que condenar o franquismo se houbo moitas familias que o viviron con naturalidade e normalidade", preguntábase o político conservador logo de afirmar que a Lei de Memoria Histórica era "un disparate". 

A CRMH denuncia a permisividade da Xunta por "permitir aos Franco que sigan veraneando nun pazo roubado ao pobo"

Pazo de Meirás CC BY-SA Merce Blanco

A familia Franco di agora que abre o pazo de Meirás pero xa non permite reservar visitas

 

Miguel Pardo - Praza Pública 29/7/15

Como cada verán desde hai xa uns anos, a polémica volve arrodear o pazo de Meirás. Un día despois de que asegurase que as visitas se suspenderían ata setembro, a empresa privada que organiza as rutas di agora que se abre catro días ao mes, pero que as prazas xa están reservadas. A compañía contratada pola familia de Francisco Franco, que ocupará o inmoble durante o vindeiro mes, pareceu recuar ante as críticas, especialmente as do alcalde de Sada, que censurou o desleixo da Xunta ao "eludir a súa responsabilidade" á hora de asegurarse que a familia do ditador garanta que se cumpre a normativa que obriga a abrir ao público o pazo. 

A familia Franco di agora que si abre catro días de visitas pero que as prazas para os catro días xa están reservadas

Curiosamente, a empresa ofrece visitar o pazo este venres 31 de xullo, pero xa non ningún dos catro días de agosto que se tería que abrir segundo indica Turgalicia na súa web (28, 29, 30 e 31). "Tamén podería vir en setembro", asegura unha empregada de intentarmos reservar praza. "Pero non en agosto porque xa non hai sitio". Pero está pechado? "Si, está pechado... Non hai sitio", responde a compañía. Ao igual que ocorrera noutros veráns, resulta imposible facer reservas xa a finais de xullo, o que incrementa as dúbidas sobre a dispoñibilidade da familia do ditador a cumprir a normativa e o que provoca as críticas do Concello de Sada, que acusa a Xunta de facer "oídos xordos" e de non garantir as visitas. 

A CRMH denuncia a permisividade da Xunta por "permitir aos Franco que sigan veraneando nun pazo roubado ao pobo"

Non obstante, son moitas as voces que reclaman máis. A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH) da Coruña rexeita a permisividade da Xunta de Galicia coa familia Franco por "permitirlles que sigan veraneando no pazo de Meirás, que foi roubado ao pobo mediante impostos revolucionarios". "Descontos nas nóminas de centos de traballadores públicos ou achegas dun 15% dos orzamentos municipais dos distintos concellos da comarca da Coruña", aclara a entidade, que aclara que estes datos "invalidan" o argumento dos Franco, que sosteñen que o pazo de Meirás foi doado polo pobo galego ao ditador.
 

A CRMH critica a "permisividade" da Xunta, máis aínda logo de que o pazo fose declarado Ben de Interese Cultural (BIC), o que obriga á súa apertura ao público. Acordouse que foran catro días ao mes como mínimo, aínda que a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia non estipula as xornadas. Pero os Franco adoitan poñer atrancos ou mesmo impedir as visitas, que xa son ben restrinxidas, ao vetar varias estancias da casa e non permitir sacar fotografías nin gravar vídeos na maioría delas. "Os señoritos que veranenan en provincias que non queren ser molestados, coa complicidade da Xunta do PP, que agocha a súa responsabilidade á hora de pedir que se cumpra a legalidade", insiste a CRMH. 

"Nin catro, nin seis nin oito días; se os Franco queren veranear en Galiza, que paguen un hotel, o pobo debe ter a titularidade do pazo"

"O PP que nunca condenou o franquismo é coherente coa permisividade que sempre tivo coa familia Franco ao deixala usar un pazo para veranear cando sabe perfectamente que foi roubado ao pobo polo ditador e que é o pobo quen debería ter a titularidade del", engade a Comisión, que exixe "que se restitúa ao patrimonio público o pazo de Meirás". "Non vale que se abra ao público catro, seis, oito días ao mes. Os que sexan. A familia Franco, se quere veranear en Galiza, que pague un hotel, como fan todas as persoas decentes", di. 

 

"Non é para nada presentable nunha democracia que as persoas descendentes dun ditador sanguinario teñan usufructo de propiedades que deberían de ser públicas para veranear. A ninguén se lle pasa pola cabeza en Italia ou en Alemaña que a familia de Benito Mussolini ou de Adolf Hitler aínda sigan gozando das riquezas que tiñan os seus parentes. Sobre todo se esas riquezas tiñan moito que ver co Estado italiano ou alemán", remata a CRMH nun comunicado que pide a "inmediata devolución ao patrimonio público" do inmoble. 

Rúa de Álvaro Cunqueiro fora do rueiro de Madrid por falanxista moi activo

Foto Google Maps - MJBarreiroLG

 

Traducción Estación Atlántica

 

 

Fonte: Historiador Antonio Ortíz Mateos en La H/historia en la memoria (base de datos para o Concello de Madrid)

 

Rúa de Álvaro Cunqueiro, 

Situada entre a avenida do Cardenal Herrera Oria e a rúa de Angelita Camarero, o 29 de abril de 1992 adoptou este nome en recordo do escritor Álvaro Cunqueiro Mora, nacido en Mondoñedo (Lugo) o 22 de decembro de 1911. Foi novelista, poeta, dramaturgo, xornalista e gastrónomo.

 

-En 1936 afiliouse a Falange Española, militando activamente.

 

-A partir de 1937 colaborou con diversas publicacións falangistas.

 

-En 1939 estableceuse en Madrid para traballar como redactor do diario ABC.

 

En 1946 regresou a Galicia e colaborou nos principais xornais galegos.

 

Faleceu en Vigo (Pontevedra) o 28 de febreiro de 1981.

 

(Barrio de Pena Grande. Distrito de Fuencarral-O Pardo. Madrid)

O alcalde de Baralla, denunciado ante a Fiscalía por humillar as vítimas do franquismo

O alcalde, cos seus partidarios tras evitar a dimisión
CC BY-SA Xosé Salgado

Praza pública.gal 27/6/15

Os polémicos chíos do concelleiro de Ahora Madrid, Guillermo Zapata, provocan que teña que declarar como imputado por un presunto delito de humillación ás vítimas do terrorismo. Un chiste de humor negro de hai catro anos sobre a vítima de ETA Irene Villa levarano ao banco dos acusados. A diferente vara de medir aplicada polo PP respecto de desafortunadas declaracións foi moi criticada por movementos sociais e formacións políticas e agora aos populares vénlle de volta. A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) presentará a vindeira semana ante a Fiscalía Xeral do Estado un informe con diversas declaracións de dirixentes dese partido nas que se humillaría as vítimas do franquismo. Entre elas, as do alcalde galego de Baralla, Manuel González Capón, que asegurara que aqueles fusilados polo fascismo durante a ditadura "merecíano". 

 

No informe incluiranse tamén declaracións de Pablo Casado, actual responsable de Comunicación do PP, e as de Rafael Hernando, voceiro popular no Congreso. Un menosprezou publicamente as fosas nas que permanecen desaparecidos máis de 114.000 civís desaparecidos durante a represión franquista. O outro asegurou que as vítimas da ditadura só se acordaban de seus pais cando había subvencións. 

 

O 26 de xullo de 2013, Manuel Fernández Capón (PP) considerou, no pleno do Concello de Baralla, que as vítimas dos crimes do franquismo "merecíano" e o 22 de agosto os votos dos seus edís evitaron, no propio pleno, que tivese que abandonar o cargo. Tan só uns meses despois, o PP evitou reprobar no Parlamento o rexedor que xustificara a represión franquista.

 

O PP achegara ao debate unha emenda para substituír a reprobación específica a González Capón que impulsara o BNG para substituíla por un rexeitamento xeral a "calquera manifestación realizara por cargos públicos nas que se xustifiquen os crimes e asasinatos producidos durante o franquismo pola gravidade que supón dar amparo e xustificar a vulneración de dereitos humanos fundamentais naquela época". De ser aceptada ficaría fóra, polo tanto, a condena específica ás verbas de González Capón e a esixencia de que deixe o cargo. O BNG admitía a emenda como adición, non como substitución, pero os populares, representados por Paula Prado, non accederon no medio dun tenso debate.

 

Agora a denuncia da ARMH intenta que tanto o alcalde de Baralla como Casado e Hernando respondan ante a xustiza por este presunto delito de humillaciónás vítimas do fraqnuismo. A entidade tamén incluirá no informe o feito de que estas vítimas sexan obrigadas polo Estado a soster co seu pagamento de impostos a tumba do diatador Franco. 

 

Ademais, incluiranse no documento as declaracións que o ministro do Interior, Jorge Fernánez, fixo na Cadena SER e nas que asegurou que as palabras de Rafael Hernando son desafortunadas pero "non equiparables" con agresións a outras vítimas.

 

Un intre das protestas
CC BY-NC-SA BNG Lugo

 

Medo político e control social na retagarda franquista de Lucio Martínez Pereda

 

Medo político e control social na retagarda franquista excede as formulacións cuantificadoras habituais nos traballos de investigación e proxecta o fenómeno da represión franquista fóra do seu ámbito estrito para achegarse á sociedade que o padeceu. Manexando un conxunto documental heteroxéneo –sentenzas e expedientes xudiciais, informes de servizos de investigación, expedientes de depuración, peticións de clemencia, cartas de delación…–, a información recollida por Lucio Martínez Pereda nesta obra vai máis aló dos cárceres, dos paseos nocturnos e dos pelotóns de fusilamento para estudar os aparellos represaliadores –comisións de depuración e de incautación de bens, tribunais de responsabilidades políticas e de represión da masonería– que a modo de tea de araña integraron un amplo repertorio de castigos: desde o cárcere e o desterro ata a perda das propiedades, negocios e traballos.Este proceso represivo, non interrompido ao final da guerra e continuado nun sistema composto de distintas formas de persecución complementarias entre si, provocou que o medo e a vontade de sobrevivir se convertesen nunha forma de xerar pasividade que permeabilizou socialmente a violencia política entre amplas capas da sociedade galega. O medo político e os mecanismos de control social inherentes ao seu funcionamento derivaron nun importante axente psicolóxico de acción social e alongaron temporalmente os seus efectos ata ben entrada a década de 1950.

Lucio Martínez Pereda (Vigo). Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, exerce como profesor de Historia no IES Valadares de Vigo. O seu labor investigador centrouse en diversos aspectos da retagarda franquista durante a Guerra Civil: mobilización, propaganda política e depuración administrativa. Leva publicado os seus traballos en varias revistas de estudos históricos e é autor das obras La depuración franquista del Magisterio Nacional en el norte de Zamora 1936-1943 (2008), Propaganda, mobilización e cerimonias político relixiosas en Vigo durante a Guerra Civil (2011) e Medo político e control social na retagarda franquista (Xerais, 2015). Actualmente estuda a mobilización e politización de masas na fase inicial da ditadura en Galicia.

O PP permite a dous alcaldes defensores do franquismo presentarse en Galicia ás municipais

O alcalde de Baralla (Lugo), do PP, saúda co brazo no alto na porta do Concello.

• O PP volveu a presentar ás municipais galegas a dúos regidores que demostraron a súa admiración por Franco: Senén Pousa, de Beade (Ourense), e Manuel González Capón, de Baralla (Lugo)
• Ambos regidores, que levan décadas ostentando o cargo, contan para repetir co beneplácito dos dirixentes do PP de Ourense, Manuel Baltar, e de Lugo, José Manuel Barreiro, actual portavoz do PP no Senado

El Diario.es - Carmen Moraga  18/5/15

"Nós renunciamos a facer campaña. Para que, si sabemos que volverá gañar Senén Pousa. Aquí é como un caudillo. Ten á xente ben dominada". Miguel Anxo Carreiro, candidato polo PSdeG-PSOE á alcaldía de Beade (Ourense), recoñece a eldiario.es que está "absolutamente desmoralizado". Así de claro. O oponente ao que se refire é o regidor do PP que leva gobernando este consello galego de 500 habitantes desde 1974, un ano antes da morte de Franco. Ininterrumpidamente, e sempre con maioría absoluta.

O edil do PP, de 76 anos, nunca ocultou a súa admiración polo dictador. Tampouco por José Antonio Primo de Rivera, fundador da Falanxe. As súas fotografías estiveron colgadas no seu despacho ata que en outubro de 2013 un atentado, atribuído polo delegado do Goberno ao grupo Resistencia Galega, esnaquizou parte do edificio consistorial. Pousa rendeu varias homenaxes a Franco e aos "caídos por España" sen que a cúpula do seu partido conseguiuno evitar. Non só iso, senón que lle apoiaron para concorrer de novo ás eleccións municipais do 24 de maio, por décima vez.

O beneplácito deullo o líder do PP de Ourense, Manuel Baltar, fillo do histórico José Luís Baltar, considerado pola oposición política como o paradigma do caciquismo galego. "Pousa vai volver a gañar porque coñece o que hai, sabe o que se move ata debaixo das pedras. Este país traga con todo. Coma se poñen a un burro", di Carreiro, que engade que lle avergoña" o que está ocorrendo na súa terra.

Como novidade, na candidatura de Pousa esta vez vai xente nova. "É só para dar unha imaxe de renovación. Pero estes rapaces, contra os que non teño nada, están tristemente nas minchas, nos biosbardos. Nin sequera impórtalles que aquí siga habendo rúas como a avenida do Caudillo", lamenta o concelleiro socialista.

Pousa non é o único candidato do PP galego con antecedentes "franquistas". En Baralla, un concello dos Ancares de Lugo de preto de 3.000 habitantes, preséntase tamén ás municipais un edil do PP que leva no cargo desde 1987, Manuel González Capón. O edil sostivo nun pleno municipal celebrado en xullo de 2013 que "os que foron condenados a matar" durante o franquismo "será que o merecían", polo que a oposición -PSOE e Bloque Nacionalista Galego (BNG)- pediu a súa dimisión en vista de que a cúpula do seu partido non tomaba cartas no asunto.

Ao final, e de mala gana, o regidor pediu perdón polo que cualificou como "unha frase máis ou menos desafortunada". Con todo, o seu propósito de enmenda non durou moito porque pouco tempo despois González Capón decidiu outorgar o terceiro premio do concurso de meriendas das festas do pobo a un grupo chamado 'Cara ao Sol'.

Fai uns meses, o presidente provincial do partido e portavoz do Grupo Popular no Senado, José Manuel Barreiro, deu nuevamente a súa bendición a González Capón para que repetise como candidato do PP ás eleccións de maio sen importarlle nin as polémicas que levantou nin o feito de que leve 27 anos ocupando o sillón municipal.

O seu rival do BNG, Xosé Manuel Becerra Pardo, afirma a eldiario.es que eles si que están facendo campaña para intentar desaloxar do poder ao popular. Aínda que recoñece que o ven "complicado". "Pero non tiramos a toalla. Non imos agachar a cabeza nunca ", advirte o nacionalista galego.

Sobre o alcalde non ten o que se di boa opinión. "Este señor estivo durante todos estes anos tecendo unha rede clientelar, unha tea de araña no pobo que é moi difícil desfacer". Para Becerra será o seu terceiro intento nun municipio no que o PP tamén conta con maioría absoluta: cinco concelleiros fronte a dous do BNG e un do PSdeG. "Torres máis altas caeron", afirma.

Lugo debaterá o 4 de maio a retirada das distincións municipais outorgadas a Franco

Foto:  XESÚS PONTE

 

Traducción Estación Atlántica

A proposta do goberno inclúe tamén a modificación doutros símbolos franquistas, como o nome das rúas Xeral Tella ou Comandante Manso, entre outras

El Progreso- Lugo 28 de Abril de 2015 | Efe
A Corporación municipal de Lugo debaterá o próximo 4 de maio, en sesión ordinaria, a retirada das distincións municipais que lle foron outorgadas no seu día a Francisco Franco, así como a outras figuras do Réxime, ademais de pronunciarse sobre o cambio de nomes proposto para algunhas rúas, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica.

A proposta do goberno local da cidade, que será debatida en pleno, inclúe a retirada dos títulos de Alcalde Honorario e Alcalde Honorario Perpetuo a Francisco Franco, así como das medallas de Ouro da cidade concedidas no seu día a figuras como Heli Rolando de Tella, Comandante Manso ou Antonio Pedrosa Latas.

Así mesmo, a proposta do goberno que preside o socialista José López Orozco inclúe o cambio de nome de varias rúas, de forma que a vía Xeral Tella pasaría a chamarse Avelino Pousa Antelo; Comandante Manso sería Mártires de Carral; Cendrón do Val por Isaac Díaz Pardo; Tenente Coronel Teijeiro por Lois Pena Novo; Glorieta Irmáns Pedrosa por Xaquín Lorenzo, "Xocas"; e Ruiz de Alda por Luís Cordeiro

Ademais, esa mesma proposición do goberno local inclúe a dedicatoria dunha rúa da cidade ao expresidente do Goberno, Adolfo Suárez, que daría nome a actual avenida de Carlos Azcárraga.

O Concello das Pontes cancela a conferencia de Martín Villa

Atribúe a decisión a unha cuestión de "seguridade" pola concentración convocada en rexeitamento á presenza do ex-alto cargo franquista e ministro no Transición

 

Sermos Galiza - A.V. 9/4/15

Un ex-alto cargo do franquismo e da etapa da ‘Transición’ contra o que a xustiza arxentina emitiu hai seis meses orde de detención e extradición pola súa presunta responsabilidade co asasinato de 5 obreiros estará nas Pontes de García Rodríguez o 18 de abril para dar unha conferencia. Rodolfo Martín Villa, coñecido popularmente nos finais dos 70 como ‘La porra de la Transición’ pola violencia e contundencia coas que ordenaba actuar como Ministro da Gobernación contra as manifestación, estará no cine Alvoi para tomar parte no coloquio ‘Transición democrática en España’.

O 31 de outubro do ano pasado a xuíza María Servini-instrutora dunha causa penal contra o franquismo- ordenaba en baseo ao principio de xustiza universal deter Martín Villa e outra vintena de cargos imputados por crimes da ditadura. A Rodolfo Martín Villa considerábao responsábel da 'Matanza de Vitoria', na que a policía matou a tiros a 5 obreiros e feriu a 150.

A mediados de novembro a Interpol iniciaba as dilixencias previas para solicitar a detención de Martín Villa. Mais todo ficou en nada. Desde un principio o goberno español afirmou que non ía proceder a detención nin entrega ningunha do ex-ministro, amparándose na Lei da Amnistía de 1977. O propio Martín Villa, en entrevistas á prensa española, afirmaba que estaba disposto a declarar perante a xustiza arxentina e negaba calquera implicación nos feitos dos que era acusado.

En febreiro deste ano o xuíz Velasco arquivou a petición de asociacións de vítimas para que se detivese o ex-ministro.

Da guerra suxa ás portas xiratorias

Martín Villa ostentou no franquismo varios altos cargos no sindicato vertical e foi procurador en Cortes en 5 lexislaturas. De 1976 a 1979 foi ministro de Gobernación (Interior) do Estado español. Durante o seu mandato, e só en Euskadi, unha trintena de persoas morreron por accións dos membros das forzas de seguridade do Estado -dados dun Informe do Goberno Vasco-. O seu nome estivo relacionado, en reportaxes e investigacións, cos primeiros anos de ‘guerra suxa’ contra ETA, que decorreron na súa etapa como ministro. Tamén se ten indagado sobre a súa responsabilidade en casos como o atentado do Scala ('montaxe' contra a CNT) ou nos atentados contra o independentista canario Cubillo.

Foi deputado no Congreso e ministro nos gobernos de UCD, así como vicepresidente do goberno español despois do golpe de estado do 23-F. De 1997 a 2002 foi presidente de Endesa, no que se describiu xa daquela como un caso de ‘portas xiratoria’. Foi tamén comisionado do goberno español na catástrofe do ‘Prestige’.

Rexeitamento

A presenza de Rodolfo Martín Villa en Galiza xa xerou as primeiras críticas e rexeitamentos das redes sociais. Organizacións como Causa Galiza fan un chamamento a acudir ás Pontes o 18 de abril para evidenciar protestar contra a asistencia dun ex-alto cargo do franquismo sobre o que pende unha orde de detención internacional.

O Concello preguntará aos veciños si queren cambiar o nome de General Mola

 Plaza General Mola / Foto Carlos Pardellas 

Traducción Estación Atlántica

O Valedor do Pobo, a petición dun veciño, recomenda modificar o callejero da Coruña para cumprir a lei da memoria histórica

La Opinión A Coruña - Redacción | A Coruña 18.04.2015
O Concello realizará un informe sobre a denominación que prefiren os veciños da praza do Xeneral Mola. O alcalde, Carlos Negreira, aceptou a proposta do Valedor do Pobo de cambiar o nome polo de praza Fonte de San Andrés, tal e como reclama un dos residentes. O veciño esixiu ao Concello en reiteradas ocasións que cumpra a lei da memoria histórica, á vez que destaca que o Xeneral Mola xa ten unha rúa co seu nome.

O coruñés, que recibiu o amparo do Valedor do Pobo, insiste en que o militar non tiña "vinculación coa cidade nin ningún mérito que xustifique que o callejero oficial dedíqueselle unha rúa e unha praza", á vez que engade que honralo como organizador do movemento militar de 1936 supón "infringir a lei". O afectado tamén alegou que a denominación xera confusión, xa que se atopa xunto á rúa do mesmo nome.

Así, sostén que provoca "erros e confusións moi molestas para os veciños e para as persoas que teñen que repartir paquetes, cartas ou outros envíos, así como aos técnicos e profesionais que se desprazan para ofrecer os seus servizos".

No escrito presentado ante o Valedor, o demandante fai referencia a "contradicións" do Concello, xa que, na actualidade, a praza carece de placa oficial que indique o seu nome. Con todo, o Concello instalou un panel para recoñecer o valor artístico do edificio Casa Fonte de San Andrés, deseñado por Julio Galán.

O alcalde, na súa resposta á recomendación do Valedor do Pobo de cambiar o nome, adianta que convocará a Comisión de Honras e Distincións co obxectivo de executar a súa demanda. O veciño afectado recorda que no pleno celebrado o 7 de setembro de 2009 no Concello, aprobouse un informe proposto pola comisión de expertos do Concello para a aplicación da lei da memoria histórica. Entre outros elementos, acordouse retirar do callejero a rúa e a praza dedicada ao Xeneral Mola. Na actualidade, ese acordo do Goberno municipal non se executou.

Panegírico pró-fascista na capa dominical do ‘El Correo Gallego’

 

A imprensa burguesa mais reacionária perde cada vez mais qualquer decoro e lança-se a difundir reportagens que até nom há muito eram consideradas “extremistas” no campo de jogo do sistema. Hoje foi a vez do jornal direitista compostelano, ‘El Correo Gallego’, tradicionalmente ligado ao Partido Popular ou, no seu defeito, a quem quer que governe […]

 

Galiza - Diário Liberdade 05 Abril 2015 - A imprensa burguesa mais reacionária perde cada vez mais qualquer decoro e lança-se a difundir reportagens que até nom há muito eram consideradas "extremistas" no campo de jogo do sistema.

 

Hoje foi a vez do jornal direitista compostelano, 'El Correo Gallego', tradicionalmente ligado ao Partido Popular ou, no seu defeito, a quem quer que governe o concelho da capital e/ou a Junta da Galiza.

 

Numha reportagem de três páginas, o jornal compostelano homenageia um velho fascista que denomina "último galego da División Azul", um miltar veterano da campanha contra a URSS, que exibe abertamente o seu anticomunismo e gaba a "heroicidade" dos milhares de franquistas embarcados na "cruzada" nazifascista contra o povo soviético.

 

A reportagem, assinada por Antonio Balseiro, constitui umha constante apologética dos soldados "sem medo" que fôrom em apoio das tropas hitlerianas em plena invasom da URSS, numha operaçom de grandes dimensons ordenada polo governo golpista e ilegal do assassino Francisco Franco contra um país soberano.

 

Nada disso impede exaltar o alegado papel protagonista dos fascistas espanhóis na batalha de Krasni Bor, impedindo o esmagamento do exército nazi por parte das tropas soviéticas.

 

Para além dos pormenores do vomitivo "trabalho jornalístico", a publicaçom na capa e com grande extensom, textos e imagens laudatóriras de factos históricos como esse constitui mais um indício da deriva reacionária que de maneira cada vez mais visível segue a imprensa do regime.

 

Em maos do grande capital financeiro e da própria arquitetura institucional burguesa, financiados milionariamente com dinheiro público, os meios "de comunicaçom" servem mais do que nunca de complemento propandístico necessário na imposiçom da ideologia e do sistema dominante.

Un Coronel pide a derrogación da Lei de memoria histórica

 

Traducción Estación Atlántica

 

O Coronel Fernández Navarro pediu nunha conferencia na Coruña, a derrogación da Lei da Memoria Histórica.

Adiante Galicia 19/3/15
O Coronel de infantería don Lorenzo Fernández Navarro de los Paños eyÁlvarez de Miranda ofreceu unha versión crítica da lei 52/2007 e logo dunha documentada exposición pediu a súa derrogación e expresou a súa sorpresa porque o goberno do Partido Popular mantéñaa.

"Hoxe desentierro o hacha de guerra contra esta lei"
O militar participou fai uns días nunha charla organizada polo Foro Arbil, no Sporting Club Casino coruñés. Foi aplaudido con efusividade polos presentes .O ex comandante militar da Coruña e Lugo ou comandante do GOES VIN coruñés, foi presentado por José Carlos Fernández Barallobre.

Definiu á lei como "cainita e iconoclasta". Unha lei que cuestionó no seu día e provocoulle ao arresto dun mes malia ser un "informe reservado aos seus superiores" que tivo difusión da prensa nacional contra a vontade do militar expedientado.

Pero o coronel insiste e acredita que na súa actuación pasada e no ciclo de conferencias que vai dar polo territorio nacional foi e é coherente co seu honor e coa lexislación. Por iso, nesta disertación dixo: "Hoxe desentierro o hacha de guerra con esta dura conferencia provocada por tan infame lei".

"A lei é obra dun bobo solemne como Zapatero"
Para Fernández Navarro a lei de memoria histórica "encobre a eliminación da legalidad de Estado español antes da Constitución do 78", pretendendo así mesmo marcar a distinción entre bos e malos, ou recoñecer a actores de delitos de sangue como represaliados.

Para o Coronel a lei en cuestión "é obra dun bobo solemne como Zapatero e do partido da rosa e o mandil" e é froito "do pacto da Coroa con inimigos que queren mordela". E cre que "a Fronte Popular estase preparando a día de hoxe. Podemos ter unha nova Fronte Popular".

O militar ten claro que "os herdeiros da Fronte Popular son os creadores da lei da Memoria Histórica, que fai inviable a reconciliación nacional na que xamais creron e nunca quixeron". Critica a obsesión deste grupo polo Val dos Caídos, "monumento á reconciliación nacional, pois só en España están enterrados xuntos combatentes dos dous bandos. Nas praias de Normandía os alemáns están separados dos aliados". Asegurou que "a Fronte Popular fixo inviable a Segunda República, cuxos correligionarios gritaban ¡Viva Rusia e morra España!, e por iso chamábase exército vermello e o outro nacional".

Sobre a polémica dos símbolos franquistas, aclarou que a bandeira do aguia de san Juan "non pode ser declarada ilegal nin preconstitucional, xa que baixo esa bandeira fíxose o proceso constituyente, durante tres anos ata o 5 de outubro de 1981 foi constitucional, e está publicada na primeira páxina da Carta Magna, cuxos decretos non citan o escudo senón as cores da bandeira".

Rueiro de Lugo

Un ano antes en marzo do 2014. O BNG demandoulle ao goberno municipal que acometa
 a elaboración dun novo rueiro oficial do concello de Lugo



A Voz- Tribuna -  Lugo 14 de marzo de 2015

Xa estamos outra vez ás voltas co rueiro de Lugo. Claro, achéganse as eleccións e todo deus quere que lle dediquen unha rúa ao seu próximo para, pobres ilusos, conseguir así uns votos a maiores ou estar na pomada da actualidade durante polo menos un par de días.

 

En Lugo seguen quedando rúas de fachas e facciosos cuxos nomes deberían quedar no recordo e a ignominia. Véxase senón a Praza do Comandante Manso que mantiveron uns e outros, tal para cal. ¿Quen era o tipo este para ter unha praza? Pois nin máis nin menos que o que entrou no Goberno Militar durante o golpe franquista de 1936 e, pistola en man, díxolle ao seu xefe militar por entón que ou estaba con Francisco Franco ou lle pegaba un tiro na tempa. E así empezaron a gañar aquela guerra os cobardes.

 

Pero o que resulta curioso é que agora, próximas as eleccións, o PP, vaia por deus, pide que se cumpra escrupulosamente a lei da memoria histórica e que se recalifique o rueiro retirando do mesmo aqueles nomes de resonancia franquista.

 

Refírome ao Partido Popular de Lugo porque ao de Sarria, por pór un exemplo próximo, cun alcalde que me asegurou nunha entrevista en televisión que nunca o veriamos no PP, igual é que non sabe onde está agora, que esa é outra, e que mantén nomes nas súas rúas de tanta resonancia fascista como Calvo Sotelo ou José Antonio.

 

Claro que é posible que un mesmo partido teña disonancias pero estas, desde logo, son un pouco chocantes para os mortais.

 

O caso é que agora o Partido Popular, ou algúns dos seus baróns, dirixentes ou o que sexan, enfrontados no seu momento co máximo mandatario Cacharro Pardo, piden agora honras máximos para o falecido. Ao inimigo, nin auga ata que a palma que despois, serve para publicidade pura e dura. Manda truco co que pasa aquí.

 

E xa non digo nada do sistema e da empresa da ORA, porque os fachas de esquerda seguen permitindo que uns procesados sigan explotando aos lucenses e aínda encima, con chulería. Miúda panda de macarras.

O exjefe militar da Coruña destituído dá unha charla sobre a lei de memoria

Foto do 2008 ano da destitución

Traducción Estación Atlántica

La Opinión A Coruña - Redacción | A Coruña 10.03.2015

Destituído e condenado a un mes de arresto. Un informe crítico sobre a lei de memoria histórica elaborado en 2008 polo entón xefe militar da Coruña, o coronel Lorenzo Fernández Navarro de los Panos y Álvarez de Miranda, custoulle o seu posto. "No meu informe defendín a Franco. Non debe ser considerado grave: foi o meu xefe", apuntou entón o excomandante nunha entrevista a este xornal. Sete anos logo do seu destitución, o coronel Navarro pronunciará na Coruña unha conferencia sobre a lei de memoria histórica, Mal chamada da memoria histórica. Unha lei iconoclasta e cainita.

 

A charla, organizada polo Foro Arbil, será o xoves ás 20.00 horas no Casino Sporting Club. No documento crítico sobre a lei de memoria histórica, o coronel Navarro instaba aos altos mandos a incumplirla e a procurar a permanencia nas instalacións militares dos símbolos franquistas.

No sólo represión. La construcción del franquismo en Galicia

 

No sólo represión. La construcción del franquismo en Galicia. Julio Prada Rodríguez (dir.)

Los diferentes ensayos presentados en este libro vienen a analizar el proceso de implantación, la consolidación y posterior evolución del régimen franquista en Galicia desde diversos facetas: la política, el papel de la iglesia, sindicatos, medios de comunicación, etc.

Julio Prada Rodríguez
Profesor titular de Historia Contemporánea en la Facultad de Historia de Ourense (Universidad de Vigo). Autor de diversas publicaciones sobre historia contemporánea, es reconocido por su intensa labor en la investigación de la etapa republicana y franquista, especialmente en la comunidad gallega.

La Librería de Cazarabet

Mas de las Matas
http://www.cazarabet.com/lalibreria

Memoria Histórica do 36 renuncia á vía xudicial para tirar a cruz do Castro pero pide incluílo en programas electorais

 

Traducción Estación Atlántica

A asociación lamenta que é un "momento triste para a democracia", aínda que "os fascistas" deben estar "contentos" e xa teñen un candidato ao que votar
 

EUROPA PRESS. 16.02.2015

A Asociación Viguesa pola Memoria do 36 confirmou este luns que renuncia á vía xudicial para lograr a retirada da cruz "fascista" do monte do Castro, logo da sentenza do TSXG que avala a permanencia dese símbolo, pero fixo un chamamento aos "partidos de esquerdas" para que inclúan esa retirada nos seus programas electorais.

 

Así o manifestou en roda de prensa o presidente da Asociación, Telmo Comesaña, quen recoñeceu que a resolución do alto tribunal galego pecha prácticamente a porta a calquera tipo de recurso. "Damos por pechado o capítulo xurídico, pero seguiremos traballando porque hai máis símbolos franquistas en Vigo, e hai que ir a por todos", aseverou.

 

Comesaña pediu aos "partidos de esquerdas" que leven a retirada da cruz do Castro nos seus programas electorais para as municipais de maio, e que "si teñen que negociar, que o primeiro obxectivo sexa ese". "Si isto negociouse fai 8 anos, a cruz xa non estaría alí", lamentou.

 

Pola súa banda, outro dos portavoces da asociación, Manuel Reinoso, admitiu que a sentenza do TSXG supuxo "un mazazo". "É un momento triste para a democracia e para quen sufriron tortura, exilio, cárcere ou fusilamientos", proclamou, á vez que sinalou que, por contra, "é unha boa noticia para os fascistas, que si deben estar contentos,  e xa teñen un candidato ao que votar".

 

SENTENCIA

O avogado da asociación, Guillermo Presa, confirmou que é "francamente imposible" recorrer a sentenza do TSXG, porque a única vía sería un recurso de amparo ante o Tribunal Constitucional, alegando vulneración do dereito de tutela xudicial efectiva. Unha alternativa, en todo caso, extraordinaria e de difícil tramitación. O letrado lamentou que a sentenza do alto tribunal galego é "desoladora", non só porque dá a razón ao Concello para manter a cruz, senón pola súa "pobreza argumentativa". "Si comparámola coa sentenza en primeira instancia, que era moi fundamentada, esta adoece de preguiza intelectual", sinalou.

«A Cruz sempre será fascista»

 

Os promotores da derriba lamentan que se manteña o símbolo do Castro. O alcalde felicítase pola sentenza e o BNG táchaa de «política»

 

J. Fontes - Vigo / A Voz, 12 de febreiro de 2015

A sentenza que evita ao Concello a derriba forzosa da Cruz do Castro non ha amainado o conflito político que rodea o polémico monumento. Mentres o alcalde exhibía onte a súa satisfacción pola sentenza do Tribunal Superior de Xustiza, a asociación que leva anos reclamando a súa derriba non ocultaba a súa decepción. Na mesma liña manifestábase o BNG mentres o PP recoñecía que está pola súa pervivencia.

 

«A sentenza reflexa que a Cruz non é un ámbito de conflitividade nesta cidade despois de que a primeira corporación democrática desposuísea dos seus símbolos fascistas. Acatamos a sentenza que reflicte a vontade da cidade e mostramos o noso respecto polo fin do proceso», explicou Abel Caballero. Tamén defendeu o recurso municipal contra a sentenza inicial que ordenaba a súa derriba: «Cando se inicia un proceso xurídico hai que chegar ata ao final e neste caso trátase dunha sentenza clara», remachou. Insistiu en que durante o seu mandato retiráronse emblemas do franquismo e homenaxeouse ás vítimas desde o Concello.

 

Moi distintas ve as cousas a Asociación pola Memoria Histórica do 36, que estuda nestes momentos se acode ao Tribunal Constitucional «en función do que nos propoña o noso avogado», explica Telmo Comesaña. «Un símbolo é un símbolo sempre e este será sempre un símbolo fascista. Para cambialo habería que contar coas vítimas, e non se fixo, e dígoo eu que son fillo dun asasinado».

 

Na mesma liña, Serafín Otero, candidato á alcaldía do BNG, recorda que a sentenza que mantén a Cruz emitiuse por dous votos a un, insistindo en que é máis un asunto político que xurídico. «A Cruz ten data de caducidade, 25 de maio de 2015», en alusión á celebración das eleccións municipais, suxerindo que a derriba será un compromiso electoral dos nacionalistas.

 

Otero ten claro que neste asunto non hai consenso posible e que tamén houbo quen cambiou de posición «pois varios concelleiros e dirixentes do PSOE asinaron a petición de derrubar a Cruz e logo desdicíronse».

 

En liña co alcalde neste tema, José Manuel Figueroa (PP) é partidario de mantela «e a sentenza vén darnos a razón aos que pensamos que tras o acordo da primeira corporación democrática a Cruz do Castro non debería molestar a ninguén», explicou o portavoz do grupo municipal.

 

Asociación Viguesa pola Memoria Histórica estuda vías para recorrer o fallo do TSXG sobre a Cruz do Castro

O alcalde de Vigo impide o cumprimento da Lei da Memoria
o seu partido o socialisto PSOE permíteo
bótalles unha man e fainos desaparecer das urnas

 

A Asociación estuda que posibilidades hai de presentar un recurso de casación especial ou un de amparo ante o Tribunal Constitucional

 

Europa Press 10.02.2015

A Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36 estuda vías "extraordinarias" para poder recorrer a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que dá a razón ao Concello olívico e anula a resolución que ordenaba a retirada da cruz do monte O Castro.

 

Segundo explicou a Europa Press o avogado da asociación, Guillermo Presa, aínda que é certo que non cabe recurso ordinario contra esta sentenza, están "a estudar que posibilidades hai de presentar un recurso de casación especial ou ben un de amparo ante o Tribunal Constitucional".

 

O feito de que a sentenza contase co voto particular dunha das maxistradas é, segundo o letrado, "significativo da baixa calidade desta sentenza". A ese respecto, Guillermo Presa lembrou que a sentenza do Xulgado Contencioso Administrativo número 2 de Vigo, que ordena a retirada da cruz por considerala un símbolo fascista, estaba "moi clara, motivada e documentada".

 

"Por iso chama a atención a inaceptable baixa calidade desta sentenza en comparación coa anterior. A do TSXG está sustentada no aire", indicou o avogado da asociación quen, no entanto, recoñeceu que será "extraordinariamente difícil" conseguir agora un pronunciamiento a favor da retirada da cruz.

 

Na sentenza do alto tribunal galego acéptase o recurso presentado polo Concello contra a orde de retirada da cruz, e apréciase que ese elemento xa está "desprovisto de simboloxía fascista", á vez que se avoga por que se conserve como recordatorio dun "pasado superado que non debe volver repetirse".

 

Unha das maxistradas da sala emitiu un voto particular, defendendo a sentenza do xulgado de Vigo, e advertindo de que a cruz debería ser retirada, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica de 2007.

 

 

A Comisión pola Memoria Histórica reclama ao alcalde unha moción para eliminar simboloxía franquista na Coruña

Vidriera do teito da entrada principal do Concello, co escudo do aguia.
/ Javier Rodríguez

Traducción Estación Atlántica

Esixe retirar o escudo da ditadura do concello e a distinción de Fillo Adoptivo de Manuel Fraga

La Opinión A Coruña - R.D.R. 21.01.2015
A Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica da Coruña (CRMH) presentou no Rexistro Municipal unha proposta de moción para que o Goberno local elimine a simboloxía franquista que persiste na cidade en cumprimento dos acordos plenarios de setembro de 2009 que nin o anterior Executivo municipal nin o actual puxeron en práctica.

A petición contén a retirada dos retratos dos primeiros alcaldes franquistas, a supresión dos nomes de 23 rúas, a eliminación do escudo da ditadura da vidriera da entrada principal do concello e a retirada da distinción de Fillo Adoptivo da cidade do expresidente da Xunta Manuel Fraga.

A Comisión pola Memoria traslada a proposta aos grupos políticos da oposición para que incorporen aos seus respectivos programas electorais para as municipais de maio a retirada dos símbolos franquistas.

Unha representación da CRMH entregou un dossier para que lle sexa remitido ao alcalde con información histórica sobre alcaldes franquistas e personalidades e términos da ditadura que dan nome a rúas coruñesas. O informe inclúe datos sobre os cometidos realizados por Fraga nos anos en que era ministro de Franco.