O Goberno de Sada vai a recalificar o pazo de Meirás para convertelo en espazo público

Manifestantes fronte á entrada do pazo de Meirás para pedir o seu devolución. Foto: Víctor Echave

Traducción Estación Atlántica 

Recupera a opción suscitada polo bipartito no plan xeral, que foi eliminada polo PP, de cualificar o ámbito como sistema xeral de equipamiento e espazo libre. É o primeiro paso para lograr arrebatar aos herdeiros de Francisco Franco

La Opinión A Coruña - Antares Pérez - Sada 03.08.2015 

O Goberno local de Sada (Sadamaioría, PSOE e BNG) modificará o Plan Xeral de Ordenación Municipal (PGOM), pendente de aprobación definitiva, para cualificar o pazo de Meirás e a súa leira como sistema xeral de equipamiento público e espazo libre.

O Executivo municipal recupera a formulación do bipartito (2007-2011), que no documento de inicio do documento urbanístico xa establecía esta cualificación para converter este Ben de Interese Cultural nun espazo de "goce da cidadanía".

O PP modificou durante o seu mandato o PGOM para que o pazo continuase en mans dos herdeiros do dictador e deseñou un parque na súa contorna, a través da expropiación de varias leiras, incluídas unha extramuros da familia Franco que alberga a casa dos guardeses.

Os tres grupos que compoñen o Executivo, que goberna en minoría, están de acordo en retomar a senda iniciada polo bipartito e dar este primeiro paso para lograr arrebatar aos herdeiros do dictador Francisco Franco o emblemático pazo, residencia durante anos de Emilia Pardo Bazán, e que foi adquirido mediante vendas forzadas, descontos en nóminas dos funcionarios municipais e provinciales e emisión de bonos supuestamente de compra voluntaria, para regalarllo ao Caudillo durante a Guerra Civil.

"O fin último é recuperar o pazo", afirmaba onte tallante o alcalde, Benito Portela. A súa formación, do mesmo xeito que BNG e PSOE, defendían xa en campaña a recuperación para patrimonio público deste Ben de Interese Cultural que abre días contados as portas á cidadanía.

O Concello, a través do área de Turismo que dirixe Liss Becerra, acaba de remitir á Xunta un escrito para solicitar a xestión das visitas, da que se encarga actualmente unha empresa contratada polos propietarios.

O Goberno local terá que solicitar o apoio da oposición ao plan xeral e todo apunta a que o cambio en Meirás levantará ampollas. O PP pronunciouse en contra e o líder do PDSP, Ramón Rodríguez Ares, adornou o seu despacho durante anos cun retrato de Franco.

A CRMH denuncia a permisividade da Xunta por "permitir aos Franco que sigan veraneando nun pazo roubado ao pobo"

Pazo de Meirás CC BY-SA Merce Blanco

A familia Franco di agora que abre o pazo de Meirás pero xa non permite reservar visitas

 

Miguel Pardo - Praza Pública 29/7/15

Como cada verán desde hai xa uns anos, a polémica volve arrodear o pazo de Meirás. Un día despois de que asegurase que as visitas se suspenderían ata setembro, a empresa privada que organiza as rutas di agora que se abre catro días ao mes, pero que as prazas xa están reservadas. A compañía contratada pola familia de Francisco Franco, que ocupará o inmoble durante o vindeiro mes, pareceu recuar ante as críticas, especialmente as do alcalde de Sada, que censurou o desleixo da Xunta ao "eludir a súa responsabilidade" á hora de asegurarse que a familia do ditador garanta que se cumpre a normativa que obriga a abrir ao público o pazo. 

A familia Franco di agora que si abre catro días de visitas pero que as prazas para os catro días xa están reservadas

Curiosamente, a empresa ofrece visitar o pazo este venres 31 de xullo, pero xa non ningún dos catro días de agosto que se tería que abrir segundo indica Turgalicia na súa web (28, 29, 30 e 31). "Tamén podería vir en setembro", asegura unha empregada de intentarmos reservar praza. "Pero non en agosto porque xa non hai sitio". Pero está pechado? "Si, está pechado... Non hai sitio", responde a compañía. Ao igual que ocorrera noutros veráns, resulta imposible facer reservas xa a finais de xullo, o que incrementa as dúbidas sobre a dispoñibilidade da familia do ditador a cumprir a normativa e o que provoca as críticas do Concello de Sada, que acusa a Xunta de facer "oídos xordos" e de non garantir as visitas. 

A CRMH denuncia a permisividade da Xunta por "permitir aos Franco que sigan veraneando nun pazo roubado ao pobo"

Non obstante, son moitas as voces que reclaman máis. A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH) da Coruña rexeita a permisividade da Xunta de Galicia coa familia Franco por "permitirlles que sigan veraneando no pazo de Meirás, que foi roubado ao pobo mediante impostos revolucionarios". "Descontos nas nóminas de centos de traballadores públicos ou achegas dun 15% dos orzamentos municipais dos distintos concellos da comarca da Coruña", aclara a entidade, que aclara que estes datos "invalidan" o argumento dos Franco, que sosteñen que o pazo de Meirás foi doado polo pobo galego ao ditador.
 

A CRMH critica a "permisividade" da Xunta, máis aínda logo de que o pazo fose declarado Ben de Interese Cultural (BIC), o que obriga á súa apertura ao público. Acordouse que foran catro días ao mes como mínimo, aínda que a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia non estipula as xornadas. Pero os Franco adoitan poñer atrancos ou mesmo impedir as visitas, que xa son ben restrinxidas, ao vetar varias estancias da casa e non permitir sacar fotografías nin gravar vídeos na maioría delas. "Os señoritos que veranenan en provincias que non queren ser molestados, coa complicidade da Xunta do PP, que agocha a súa responsabilidade á hora de pedir que se cumpra a legalidade", insiste a CRMH. 

"Nin catro, nin seis nin oito días; se os Franco queren veranear en Galiza, que paguen un hotel, o pobo debe ter a titularidade do pazo"

"O PP que nunca condenou o franquismo é coherente coa permisividade que sempre tivo coa familia Franco ao deixala usar un pazo para veranear cando sabe perfectamente que foi roubado ao pobo polo ditador e que é o pobo quen debería ter a titularidade del", engade a Comisión, que exixe "que se restitúa ao patrimonio público o pazo de Meirás". "Non vale que se abra ao público catro, seis, oito días ao mes. Os que sexan. A familia Franco, se quere veranear en Galiza, que pague un hotel, como fan todas as persoas decentes", di. 

 

"Non é para nada presentable nunha democracia que as persoas descendentes dun ditador sanguinario teñan usufructo de propiedades que deberían de ser públicas para veranear. A ninguén se lle pasa pola cabeza en Italia ou en Alemaña que a familia de Benito Mussolini ou de Adolf Hitler aínda sigan gozando das riquezas que tiñan os seus parentes. Sobre todo se esas riquezas tiñan moito que ver co Estado italiano ou alemán", remata a CRMH nun comunicado que pide a "inmediata devolución ao patrimonio público" do inmoble. 

A CRMH entregou unha carta a Felipe de Borbón para que borre o franquismo das rúas

 

Sr. D. Felipe Borbón

Rei de España

Casa Real. Palacio da Zarzuela

Madrid
 

A Coruña, 18 de febreiro de 2015

 

Fernando Souto Suárez, con DNI XX.XXX.XXX en nome e representación da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña (CRMH), con enderezo na rúa Olmos 16-18, 1º 15002 A Coruña, inscrita no Rexistro de Asociacións da Xunta de Galicia, e con CIF G-70026687, quere aproveitar a súa visita oficial á cidade da Coruña do próximo 19 de febreiro, a primeira despois da súa coroación, para desexarlle unha boa estancia, seguro que con sol, e facerlle chegar unha serie de consideracións e peticións.

 

Pouco despois da súa coroación o 19 de xuño de 2014, recibía vostede o 21 de xuño, no seu primeiro acto oficial como rei de España, a máis de corenta representantes de asociacións e fundacións de vítimas do terrorismo, manifestando vostede a súa solidariedade e que nunca esquecerán o seu sufrimento e dolor. Nós compartimos eses sentimentos, pero vostede esqueceu no seu discurso de coroación ás vítimas do peor dos terrorismos, o terrorismo de Estado, unha ditadura criminal que sufrimos durante 40 anos e que foi equiparada pola ONU en 1946 cos réximes da Alemaña nazi de Hitler e do fascismo da Italia de Mussolini. Por outra parte, vostede aínda non dixo nada da contribución das vítimas do franquismo á conquista da democracia e das liberdades.

 

Despois de 40 anos da morte do ditador Franco, aquí hai 150.000 desaparecidos (caso único a nivel mundial e unha auténtica vergoña de Estado), miles de nenos e nenas roubados polo franquismo; máis de 2.400 fosas comúns que aínda están sen exhumar. Estamos a falar de crimes contra a humanidade que non prescriben, segundo a ONU. Son centos de miles de familias que, como vítimas da represión franquista, teñen dereito á verdade, xustiza e reparación por parte do Estado. Dereito que está recollido en numerosas recomendacións e resolucións que durante 2013 e 2014 fixeron distintos organismos da Nacións Unidas, despois de visitar España.

 

 Vostede sabe que España é hoxe un refuxio de criminais e non estamos a falar das mafias estranxeiras, senón de persoas acusadas pola xuíza arxentina María Servini, dentro da chamada Querela Arxentina contra os crimes do franquismo. O goberno de España négase a facilitar a extradición de policías torturadores e ministros da ditadura que, en virtude da xustiza universal, deberían comparecer ante a citada xuíza. Consideramos que isto non contribúe nada a difundir o prestixio da “Marca España”.

 

 Non só están esquecidas as vítimas do franquismo, senón que se conceden todo tipo de honores e distincións a golpistas e criminais; continúan con títulos nobiliarios os fillos e netos, e ocupan os nomes das nosas rúas e espazos públicos.

 

A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, mediante carta dirixida ao rei Juan Carlos, xa pedimos o 19 de novembro de 2009 a retirada de títulos nobiliarios, cun resultado negativo. Estes son algúns dos títulos concedidos polo ditador Franco ou polo rei Juan Carlos a persoas que se sublevaron contra a democracia e o réxime constitucional da II República, que cometeron crimes contra a humanidade e que non merecen ningún tipo de recoñecemento social:

 

-Marquesado de Arias-Navarro, concedido polo rei Juan Carlos a Carlos Arias Navarro, mediante Decreto de 2 de xullo de 1976, ao día seguinte de presentar a súa demisión como Presidente do Goberno. Carlos Arias Navarro era coñecido popularmente como “Carnicero de Málaga” polo seu papel como fiscal na represión da poboación de Málaga, cando en febreiro de 1937 cae en poder dos fascistas. Na fosa do cemiterio desta cidade hai 4.471 persoas asasinadas (349 son nenas e nenos) e xa foron exhumadas 2.840. Como unha persoa implicada na represión criminal da ditadura franquista e no asasinato de miles de persoas, pode recibir do xefe do Estado unha distinción honorífica como un marquesado e o título de “Grande de España”?

 

-Ducado de Franco, con Grandeza de España, concedido polo rei Juan Carlos o 26 de novembro de 1975, mediante Decreto Lei 18/1975, a Carmen Franco Polo, filla do ditador. ¿Como se poden conceder estes honores e recoñecemento social a un ditador, poucos días despois do seu falecemento?

 

-Señorío de Meirás, creado polo rei Juan Carlos o 26 de novembro de 1975, con Grandeza de España, para Carmen Polo Martínez Valdés. Este título nobiliario desapareceu cando morreu a viúva do ditador Franco en febreiro de 1988, pero a solicitude do neto maior do ditador, o rei Juan Carlos asinaba un decreto para que fose Francisco Franco Martínez Bordiu o novo titular do Señorío de Meirás. Sería posíbel en países democráticos como Alemaña ou Italia a existencia dos Señoríos de Hitler ou Mussolini? O pazo de Meirás non foi un regalo do pobo a Franco, senón un auténtico roubo, adquirido cos descontos que se facían nas nóminas de traballadores e funcionarios e coas achádegas dos concellos. Desde a Comisión pola recuperación da Memoria Histórica levamos anos reivindicando a devolución do pazo roubado ao patrimonio público.

 

-Ducado de Mola, concedido a título póstumo o 18 de xullo de 1948, polos servizos prestados ao rexime fascista polo xeneral Emilio Mola Vidal. Este militar foi un dos dirixentes da sublevación en 1936 contra o réxime democrático e constitucional da II República. Como pode recibir este golpista, terrorista e criminal unha distinción nobiliaria con Grandeza de España? A orde 556/2009 de 20 de febreiro de 2009 do ministerio de Xustiza recollía a Real Carta de Sucesión no título de Duque de Mola a favor de Emilio Mola Pérez de Laborda, por falecemento do seu pai Emilio Mola Bascón.

 

-Marqués de Queipo de Llano, concedido en 1950 a favor do fillo do xeneral Queipo de Llano e posteriormente, en 2012, a favor do neto Gonzalo Queipo de Llano Mencos. O xeneral Gonzalo Queipo de Llano y Sierra, figura destacada da sublevación de 1936, chamaba a cometer terribles violacións dos dereitos humanos. Así, na arenga na radio dicía o 23 de xullo de 1936: “Nuestros valientes legionarios y Regulares han enseñado a los cobardes de los rojos lo que significa ser hombre. Y, de paso, también a las mujeres. Después de todo, estas comunistas y anarquistas se lo merecen, ¿no han estado jugando al amor libre? Ahora por lo menos sabrán lo que son hombres de verdad y no milicianos maricas. No se van a librar por mucho que forcejeen y pataleen”.
 

-Marqués de San Leonardo de Yagüe, concedido en 1953 a favor de Juan Yagüe. O xeneral Juan Yagüe é coñecido como o “Carnicero de Badajoz” polos crimes cometidos. Despois da matanza da praza de touros de Badajoz, declaraba: “Naturalmente que los hemos fusilado ¿Pensaban que me llevaría conmigo a 4.000 rojos mientras mi columna avanzaba luchando contrarreloj? ¿Debía dejarlos en libertad a mis espaldas, permitiéndoles que hicieran nuevamente de Badajoz una ciudad roja?”.

 

-Duque de Carrero Blanco, concedido a título póstumo en 1973 a Luis Carrero Blanco. Foi íntimo colaborador do ditador Franco. Despois da sublevación fascista, busca refuxio nas embaixadas en Madrid de México e de Francia para non apoiar o goberno da II República. En 1937 conseguiu pasar á zona franquista, na cal prestou servizo como enlace naval ás ordes do xeneral Dávila, intervindo en operacións da fronte de Santander, mandando o destrutor "Huesca" e o submarino "Sanjurjo", e desempeñando o cargo de xefe do Estado Maior da División de Cruceiros. Nomeado xefe de operacións do Estado Maior da Armada, foi subsecretario da Presidencia do Goberno, conselleiro nacional de FET e das JONS, vicepresidente segundo das Cortes, ministro vicealmirante, almirante, vicepresidente e presidente do Goberno franquista.

 

-Marqués de Dávila, concedido o 18 de xullo de 1949 a favor de Fidel Dávila Arrondo, xeneral que participou no golpe de Estado de 1936 e foi ministro do Exército nos primeiros gobernos franquistas.

 

-Conde do Alcázar de Toledo, concedido o 18 de xullo de 1948 a favor de José Moscardó e Ituarte, que encabezou a sublevación militar en Toledo. A placa dedicada nesta cidade “Al heroico general D. José Moscardó. La Ciudad Imperial”, foi retirada en 2010, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica.
 

Marqués de Varela de San Fernando, concedido en 1951 a título póstumo a favor do seu fillo José Enrique Varela Ampuero. O capitán xeral José Enrique Varela Iglesias participou na sublevación de 1936. Renova o título o 18 de decembro de 2013 o seu neto José Enrique Varela Urquijo.

 

-Marqués de Somosierra, concedido o 1 de abril de 1952 a favor de Francisco García- Escámez e Iniesta, militar que colaborou co xeneral Mola na preparación da sublevación militar de 1936. O seu neto, Francisco García-Escámez Pablos, renovaba o título en 2008.
 

-Duque de Calvo Sotelo, concedido a título póstumo o 18 de xullo de 1948. José Calvo Sotelo foi o portavoz fascista máis destacado durante a II República, con constantes convites á sublevación militar contra o goberno constitucional, manifestaba que “España podrá salvarse con una fórmula de Estado autoritario y corporativo”. Declarado partidario do fascismo, participou activamente na organización do Golpe de Estado, que se executou despois do seu asasinato. O coruñés e presidente do Goberno, Santiago Casares Quiroga, acusaba nas Cortes a Calvo Sotelo de facer propaganda entre o exército para provocar a súa sublevación.

 

-Duque de Primo de Rivera, concedido a título póstumo o 18 de xullo de 1948 a favor de José Antonio Primo de Rivera e Sáenz de Heredia, fundador de Falange Española.

 

-Marqués de Kindelán, concedido o 1 de outubro de 1961 a favor de Alfredo Kindelán y Duany, que foi xefe da forza aérea franquista. O seu neto, Alfredo Kindelán y Camp renovaba o título en 1991.

 

-Marqués de Saliquet, concedido o 1 de abril de 1950 a favor de Andrés Saliquet Zumeta, militar que participou activamente na preparación da sublevación militar de 1936 e que foi, posteriormente, Capitan Xeral da I Rexión M. ilitar (Madrid). Desde 1960 a titular é a súa neta María Luisa Saliquet Balbás.

 

Despois de máis de sete anos da aprobación da chamada Lei da Memoria Histórica e cinco anos despois da aprobación dun acordo plenario do concello da Coruña para retirar 52 símbolos franquistas, o goberno municipal mantén esa simboloxía franquista e a entrada principal do palacio municipal de María Pita está presidida por un escudo franquista, que é ilegal desde 1981.

 

Hoxe A Coruña é a capital da simboloxía franquista: xeneral Mola, xeneral Sanjurjo, xeneral Gómez Zamalloa, División Azul, Los Caídos, Juan Canalejo etc. Como é posíbel que Emilio Mola leve aínda o nome dunha rúa despois de planificar un xenocidio masivo e enviar o 19 de xullo de 1936 este tipo de instrucións?: “Hay que sembrar el terror (...) hay que dejar la sensación de dominio eliminando sin escrúpulos ni vacilación a todos los que no piensen como nosotros”. Así foron asasinadas polo fascismo máis de 5.000 persoas. Así foron asasinadas polo fascismo máis de 5.000 persoas en Galicia e máis de 600 na comarca da Coruña, entre eles: Francisco Pérez Carballo, gobernador civil; Rogelio Caridad Pita, gobernador militar; Enrique Salcedo Molinuevo, xeneral xefe da VIII División Orgánica; Alfredo Suárez Ferrín, alcalde da Coruña; Joaquín Martín Martínez, secretario do concello; Manuel Prado Allegue, xefe da Intervención Municipal; Francisco Prego Campos, xefe de Negociado do concello; Ánxel Casal, vicepresidente da Deputación e alcalde de Santiago; Manuel Quesada e Gonzalo Tejero, comandante e capitán das Forzas de Asalto; dirixentes de partidos como Ramón Maseda Reinante, presidente da Agrupación Socialista da Coruña; Pedro Galán Calvete, presidente das Mocidades Galeguistas. Dirixente sindicais como José Villaverde e José Boedo López, da CNT; Eugenio Carré Naya, secretario da Federación de Traballadores do Ensino-UXT.

 

 Como contribución á consolidación da democracia e como homenaxe e recoñecemento ás vítimas do franquismo, pedimos que tome vostede as seguintes iniciativas:

 

1.    Recibir en audiencia oficial ás asociacións de vítimas do franquismo de todo o Estado. A CRMH da Coruña, ofrécese para colaborar na organización desa audiencia.
 

2.    Retirada de títulos nobiliarios concedidos por Franco e o rei Juan Carlos a golpistas e persoas que cometeron crimes contra a humanidade porque un país democrático non pode facer un recoñecemento público e institucional, nin conceder títulos nobiliarios a aqueles persoas que se levantaron violentamente contra a democracia, asasinando a miles de persoas.

 

3.    Que como Xefe de Estado pida perdón polo silencio mantido até agora pola monarquía, respecto á ditadura franquista e condene todos os crimes contra a humanidade cometidos por ese réxime, que non prescriben, como xa fixeron a ONU e outros organismos internacionais.

 

4.    Aproveitando a visita oficial dos Reis á cidade da Coruña, visite o Memorial ás vítimas do franquismo, onde figuran os nomes das 600 persoas asasinadas polo franquismo na comarca, e visite tamén o monumento en Aranga, que lembra ás persoas que aínda están en numerosas fosas nese concello. Comprobe na entrada principal do palacio municipal a existencia dun escudo franquista, ilegal desde 1981, e esixa ao alcalde a retirada de toda a simboloxía franquista, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica e do acordo plenario de 7 de setembro de 2009.

 

5.   Que faga xestións diante do Goberno para que facilite o traballo da xuíza arxentina María Servini, que investiga os crimes do franquismo, dentro da chamada Querela Arxentina, permitindo as extradicións das persoas solicitadas pola xuíza. E para que o Goberno derrogue a Lei de Amnistía de 1977, como reiteradamente solicitaron nos últimos anos delegacións de Nacións Unidas que visitaron España, para que poidan xulgarse os crimes do franquismo.

 

6.   Que esixa ao Goberno que poña os medios axeitados para a recuperación dos restos en fosas comúns de máis de 150.000 persoas, asasinadas polo franquismo, así como os nenos roubados polo réxime franquista.

 

Moitas grazas pola súa atención e quedamos o seu dispor para ampliar calquera información ou colaborar na execución das propostas que facemos.

 

A Coruña, 18 de febreiro de 2015.

Asdo. Fernando Souto Suárez, presidente da CRMH

 

 fernandosoutosuarez@yahoo.es

Viaxe dunha delegación da CRMH da Coruña ao Parlamento Europeo

CRMH da Coruña 6 de nov 14

 

Os pasados 2, 3, e 4 de novembro unha delegación da CRMH da Coruña viaxou a Bruxelas, convidados por Compromiso x Galicia, como parte dunha delegación galega de distintas asociacións, para expoñer alí á eurodiputada do PNV Izaskun Bilbao as nosas reivindicacións. Logo de visitar o parlamento europeo o lúns pola mañán, e pasarlle á devandita eurodiputada dous informes feitos pola CRMH da Coruña, ún sobre a simboloxía franquista aínda presente na Coruña, e outro sobre o pazo de Meirás, además da sentanza favorable ao derribo da Cruz do Castro en Vigo, como o informe pericial relativo ao mesmo tema. Izaskun Bilbao, eurodiputada do PNV, mostrounos unha interpelación preparada polo seu grupo parlamentar para presentar no parlamento, exixindo o derrubo da Cruz do Castro. Quedaron en mandarnos unha copia da mesma, por correo electrónico. Pola tarde conseguimos contactar con distintxs representantes de diferentes forzas políticas do estado español, como Lidia Senra, do grupo da Esquerda Plural, como Ana Miranda, do BNG, como Tania González, de Podemos, como Jordi Sebastiá, de Compromís -do País Valenciá-. A todxs estes eurodiputados pasámoslle os informes que levamos da Galiza, e tamén pasámoslles os devanditos informes por correo electrónico aos distintos representantes de todas as forzas politicas do estado español representadas no parlamento europeo, no correo que pegamos abaixo. A intención está en que, logo do falado cos eurodiputadxs arriba mencionados, temos que buscar algúnha referencia na Convención Europea de Dereitos Humanos, lexislación asinada polo goberno español, que entre en contradicción cos feitos denunciados nos informes que alí levamos, e que tamén adxuntamos a este correo. Isto para que os distintos grupos parlamentares europeos fagan unha petición de informe, para que se debata no parlamento, petición que se pode subir a calquera grupo parlamentar por calquera cidadán e/ou asociación de calquera país da Unión europea. Por iso, desde a CRMH estamos, logo desta visita, empezando a traballar neste sentido, para que, logo de informados os grupos parlamentares europeos dos informes que alí levamos, teñan a ben presentar as devanditas peticións de informe, para que logo se debatan no pleno. Cremos desde a CRMH que o debate é necesario en tódolos niveis das institucións, por iso informamosvos destas iniciativas presentadas pola CRMH da Coruña, como así informamos na última xuntanza da IGM.
 

Rubén Afonso Lobato, secretario da CRMH da Coruña.
 

TEXTO DO CORREO ENVIADO A TODOS OS GRUPOS PARLAMENTARES DO PARLAMENTO EUROPEO
 

Buenas tardes a todxs,

Estos pasados 2,3 y 4 de noviembre una delegación de la Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH) de A Coruña visitó, atendiendo a la invitación del grupo Compromiso x Galicia, que se presentó a las últimas elecciones europeas coaligado con el PNV, visitó el parlamento europeo. Como material informativo para los grupos parlamentarios -para TODOS los grupos parlamentarios-, llevamos un dossier sobre la aún existente simbología franquista en A Coruña, ciudad en la que tenemos el triste "sabor" de ser la capital de provincia del estado español con más nombres franquistas en el callejero, además de en otros sitios públicos. También llevamos un dossier sobre la permanencia en propiedad de la familia del dictador Francisco Franco del pazo de Meirás, que, como seguramente sabeis, no fue "donado" por el pueblo gallego al dictador, sino expropiado -mejor dicho: ROBADO-, como demuestran la documentación que adjuntamos en el dossier que os mandamos sobre el pazo de Meirás. También, y dado que la CRMH de A Coruña está en la coordinadora de los grupos memorialistas de Galiza -Iniciativa Galega pola Memoria-, recibimos la sentencia judicial favorable al derribo de la Cruz de O Castro en Vigo, que nos pasaron lxs compañeros de la Asociación Viguesa Memoria do 36, junto con el informe pericial relativo al mismo tema, que también os enviamos.

 

Todo esto es con la finalidad de que, si así lo considerais, tomeis las medidas oportunas para que en el parlamento europeo se conozcan estos imcumplimientos de las distintas legislaciones, bien al acuerdo tomado dentro del ayuntamiento de A Coruña -que aprobó en la anterior legislatura municipal la retirada de 53 símbolos franquista de nuestra ciudad, con el resultado de que, cuando el Partido Popular ganó las siguientes elecciones municipales, se "olvidó" de cumplir los propios acuerdos adoptados en el pleno municipal de A Coruña-, bien al incumplimento de la Ley de la Memoria Histórica -que obliga claramente a las instituciones públicas del estado español a la retirada de la simbología franquista-, bien el hecho escandaloso de que la familia del dictador Franco aún siga utilizando el pazo de Meirás para sus vacaciones y sus fiestas -aunque esté declarado como Bien de Interés Cultural por la Xunta de Galiza, cuya ley de patrimonio cultural no especifica CUÁNTOS días tiene que estar abierto al público al mes, pueden ser 30 días al mes o menos, cuando la actual Xunta de Galiza, con el gobierno del PP sólo concede 4 días al mes-, hecho este unido a la inmoralidad que supone que no es de recibo que en otros países, como por ejemplo Alemania o Italia, que la familia de sus respectivos dictadores anteriores -Hitler o Mussolini-, sigan disfrutando de los bienes robados por sus antepasados con la complicidad descarada de las actuales autoridades en sus respectivos países, y también a que, si la donación recibida por Franco por parte del pueblo de Galiza fuera cierta, esa donación lo fue al jefe del Estado español entonces, cosa que Franco ya no es, por lo que, aplicando el sentido común más básico, ese pazo debería estar en propiedad de las actuales autoridades españolas, no en propiedad de la familia descendiente del dictador Franco. También, en virtud de la más elemental justicia, exigimos el derribo de la Cruz de O Castro en la ciudad de Vigo, dado que ese monumento es una exaltación del franquismo, como así recoge la sentencia judicial que os mandamos, la cual exige su derribo.
 

Agradecemos vuestra atención, y también vuestra colaboración, en la confianza de que nuestros representantes en Europa sabrán hacer lo posible para que estas injusticias tengan pronto fin, ya que la difusión de las mismas contribuirán en todo el continente a saber que la democracia es un bien a respetar y a valorar, porque si en toda Europa esto se sabe, las fuerzas políticas democráticas tendrán la obligación de poner todo su empeño en que cesen estas acciones antidemocráticas y contrarias a la convivencia pacífica y respetuosa entre todas las personas de nuestras respectivas nacionalidades. Naturalmente, si tuvierais alguna duda o comentario que hacer, no dudeis en hacerlo, respondiendo a este correo.
 

Sin más, reiterando nuestro agradecimiento, recibid un cordial saludo,
 

Rubén Afonso Lobato, responsable de comunicación de la Comisión pola Recuperación de la Memoria Histórica de A Coruña

A Comisión pola Memoria Histórica da Coruña esixe devolver Meirás ao Estado

Manifestación da CMHC de fai uns anos

A construcción do Pazo e a etapa de Emilia Pardo Bazán. De 1809 a 1936

 

O expolio. De 1937 a 1938

 

Traducción Estación Atlántica

'Nós non queremos que abran máis días ou máis espazos, queremos que o devolvan ao Estado'.

 

Mundiario 22/7/14

A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña considera 'inadmisible' que a familia Franco 'aínda siga veraneando gratis nunha propiedade usurpada polo dictador', segundo o secretario da entidade, Rubén Alfonso Lobato. Esta declaración derívase do pousado de Carmen Martínez-Bordiú en Meirás para a revista ¡Hola!

Lobato recorda que o pazo foi declarado en 2007 Ben de Interese Cultural, o cal obrigou aos Franco á firma dun convenio, en 2011, coa Consellería de Cultura, para que o recinto fose aberto ao público catro días ao mes salvo en agosto. 'Como ese mes a familia veranea alí, non queren que se lles vexa e péchano', denunciou. 'Nós non queremos que abran máis días ou máis espazos, queremos que o devolvan ao Estado'.

Meirás era propiedade da familia da escritora Emilia Pardo Bazán. Trala Guerra Civil, os franquistas coruñeses emprenderon unha campaña para comprar o complexo e regalarllo ao dictador co obxectivo de que veranease alí. Para a Comisión, no momento en que o dictador deixou de ser Xefe do Estado -en novembro de 1975-, 'o pazo debeu pasar a titularidad pública, pero os Franco quedáronllo'.

A familia Franco presume do Pazo de Meirás na prensa do corazón

Traducción Estación Atlántica
A neta do dictador fai ostentación do inmueble que o seu avó roubou en Sada (A Coruña) mentres a organización das visitas ao recinto, declarado Ben de Interese Cultural, asegura que cada vez se pode acceder a menos espazos porque "vai máis gentuza a estropearlo que a visitalo".

El Diario.es - Miguel Pardo 20/08/2014 

A familia Franco presume do pazo de Meirás nas revistas do corazón. ¡Hola! acaba de publicar unha portada onde a neta do dictador, Carmen Martínez-Bordíu, pousa na entrada da que fora residencia de Emilia Pardo-Bazán -posteriormente roubada ao pobo de Sada polo franquismo- para "anunciar a súa ruptura" nunha "exclusiva" na que o medio destaca a súa entrada "por primeira vez" na "histórica casa familiar".

Non é Martínez-Bordíu o único membro da familia do dictador que ocupa nestes días de agosto o pazo sadense, que adoita ser utilizado como refuxio de vacacións tanto polo seu fillo, Luís Alfonso de Borbón, como pola súa familia e numerosos amigos, que enchen o inmueble durante case todo o mes. Case todo o mes, excepto, segundo aclárase no teléfono no que se reserva praza para as escasas visitas guiadas permitidas, nos últimos catro días, coincidindo coas datas nas que o clan dos Franco acordou coa Xunta facilitar a entrada do público.

Segundo o responsable de organizar estas visitas, xa non quedan prazas para o percorrido guiado deses últimos catro días de agosto, aínda que advirte de que "poucos espazos pódense ver xa" do pazo. "Vén máis gentuza a estropearlo que a visitalo", argumenta quen asegura tamén que xa non se pode acceder á planta superior nin a unha das bibliotecas.

Porque malia ser declarado Ben de Interese Cultural (BIC) e tras determinarse a súa apertura ao público fai xa tres anos, a familia Franco sempre puxo trabas a cumprir coa lei que a obriga a abrir o inmueble cando menos catro días ao mes. Foi fai trece meses cando os herdeiros do dictador facilitaron un calendario de visitas, logo de reclamarlle á Xunta que sufragase os gastos de seguridade, como así fixo durante moito tempo, e de organización. Pero o Goberno de Núñez Feijóo, que nun principio parecía disposto, dixo "non ter intención" de pagarlles a seguridade.

Antes, e desde que o pazo foi declarado BIC, os convenios non só limitáronse a "regular as condicións para o desenvolvemento das visitas", tal e como afirmaba a Xunta. Ademais disto, tres acordos entre o Goberno galego e a familia do dictador tiveron un impacto de máis de 50.000 euros nas arcas públicas. O primeiro destes convenios, asinado para poñer en marcha as visitas ás que obrigaba a declaración do pazo como BIC que había promovido o bipartito, implicou un gasto de 9.513 euros para pagar un servizo de seguridade privada aínda que, admitía entón a propia Xunta, a Lei de Patrimonio Cultural non "obrigaba" a facer tal achega económica.

En agosto de 2011 Cultura pactaba cos Franco unha addenda ao convenio inicial que implicaba sumar 23.000 euros para esa mesma finalidade. Como informou este diario, na primavera de 2012 saía á luz un terceiro acordo, nesta ocasión por importe de 21.200 euros, polo que a Xunta seguía asumindo os gastos derivados da seguridade e dos guías das visitas. En total, polo tanto, o gasto ascendeu a 53.713 euros que saíron do erario público e non do peto dos Franco.

Manuel Monge, membro e ex presidente da Comisión para a Recuperación da Memoria Histórica da Coruña (CRMH), asegura que o pazo, malia a presión cidadá e das peticións para que se convertese nun espazo "de memoria e paz" para o pobo, "segue estando totalmente controlado pola familia Franco". Ademais, quéixase das xestións das visitas, que, segundo aclara e contradicindo a información que se proporiona desde o teléfono de reservas, "son escasas e están case paralizadas". "Incluso a hostelería da zona quéixase porque o que podía ser unha fonte de ingresos pola chegada de visitantes, non o é", asegura.

No entanto, Monge vai máis aló e volve censurar a ostentación e vanidad con que a familia Franco presume dunhas propiedades "conseguidas a través da expropiación de leiras ou do roubo das nóminas dos traballadores". "Séguese sen romper co franquismo porque nin os gobernos do PP nin os do PSOE foron capaces de acabar con isto. En ningún país europeo poderíase dar esta situación: imaxinemos aos herdeiros de Mussolini ou de Hitler presumindo de casas ou pazos nas portadas das revistas", explica quen recorda que o pazo de Cornide, na cidade da Coruña, está nunha situación similar e tamén é empregado pola familia do dictador para pasar estancias estivais. "É un claro incumplimiento do espírito da Lei de Memoria Histórica", insiste.

A Xunta permite que a familia Franco manteña pechado o pazo de Meirás

El genocida de anfitrión veraniego en el Pazo de Meirás de la familia Borbón al completo

Traducción Estación Atlántica

Os herdeiros do dictador impiden visitar As Torres desde fai seis meses - Cultura, que non renovará o convenio cos propietarios, insiste en que xa lles pediu un calendario de visitas

La Opinión A Coruña - Antares Pérez - Sada 12.06.2013 
O BNG e a Comisión pola Memoria urgen a reapertura e critican a actitude permisiva da Xunta

Traspasado o ecuador do exercicio, a Consellería de Cultura segue sen fixar un prazo para a reapertura do pazo de Meirás, declarado Ben de Interese Cultural (BIC) en 2008 e que abriu por primeira vez ao público en 2011 tras unha longa batalla xudicial. A Xunta consente un ano máis que os herdeiros do dictador incumplan o réxime de visitas ás Torres, que por lei ten que abrir polo menos catro días ao mes.

En resposta ao BNG, a Xunta alega que solicitou aos propietarios o calendario de visitas e que está á espera de obter unha resposta da familia, á que recordou por escrito a súa obrigación de abrir o pazo. O inmueble, de finais do século XIX, residencia de Emilia Pardo Bazán e regalado posteriormente ao dictador tras unha cuestación forzosa, continúa pechado baixo sete chaves. A Xunta non abriu un expediente á familia por pechar o pazo durante os seis primeiros meses do ano.

Na súa resposta parlamentaria aos nacionalistas, a Consellería de Cultura asegura que non renovará o convenio coa familia e que non colaborará máis no pago da seguridade, como fixo nos últimos anos a través duns convenios de colaboración que, denuncian os nacionalistas, non se benefician os propietarios doutros inmuebles declarados BIC.

O BNG criticou onte este "trato preferente aos descendientes do xeneral golpista" e asegurou que as arcas públicas han desembolsado ata 53.000 euros para afrontar parte dos gastos de seguridade que lle correspondería afrontar únicamente aos propietarios.

Os nacionalistas e a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica esixen a apertura inmediata das Torres. Pronto chegará agosto, mes de veraneo dos Franco en Meirás e, de non tomarse medidas, o pazo abrirase para eles sen que ningún visitante poida penetrarse no recinto. O Goberno local de Sada non se pronunciou en todos estes meses sobre a pechadura das Torres que é, en opinión do BNG, "un importante foco de atracción de visitantes".

As ´vontades´ que pagaron Meirás

Membros da Comisión pola Memoria Histórica, ás portas do pazo de Meirás.

/ Víctor Echave

Os veciños de Carral doaron en total 4.385 pesetas ás xuntas locais encargadas en 1938 de colleitar diñeiro polas parroquias para comprar o pazo de Meirás e regalarllo a Franco

De mestres e curas valeuse o Xunta Prol-Pazo do Caudillo para colleitar diñeiro entre os veciños co que comprar para Franco "un pazo na terra que lle viu nacer". Os integrantes das comisións locais encargadas da recadación debían "visitar persoalmente" aos fregueses para convidarlles a contribuír co seu "gran de area" á "homenaxe de agarimo e admiración" ao "Salvador de España". Entre todas as parroquias de Carral, as achegas dos particulares sumaron 4.385 pesetas

laopinióncoruña.es - SARA VÁZQUEZ - CARRAL 11/5/2012

Peseta a peseta, parroquia a parroquia e porta por porta. O diñeiro con que se comprou para Franco "un pazo situado na terra que lle viu nacer" emanou de distintas fontes, unhas máis caudalosas que outras. Ás achegas dos Concellos e as partes extraídas das nóminas de traballadores sumáronse donativos particulares dos residentes na zona. En Carral, as contribucións de veciños para a adquisición do pazo de Meirás sumaron en total 4.385 pesetas das de 1938, segundo documentos da época, recuperados pola Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica dá Coruña coa colaboración da Asociación Cultura Aberta de Carral.

Paleo foi a parroquia máis espléndida, con 936 pesetas, seguida de Veira, con 697 pesetas; Sumio, con 689, e Tabeaio, con 632. Os veciños de Quembre doaron en total 492 pesetas; os de Vigo, 412; os de Cañás, 361, e os de Sergude, 166.

Os veciños da zona rascáronse o peto ante as "dúas ou tres persoas de significación na localidade" que, de acordo coas indicacións remitidas polo Xunta Prol-Pazo do Caudillo, de carácter provincial, nunha carta dirixida ao alcalde, debían integrar as xuntas locais encargadas de reunir o diñeiro. A misiva enviada ao rexedor convidáballe a el e aos seus veciños a contribuír co seu "gran de area" para o pétreo agasallo, "pois todos, do máis potentado ao máis humilde, poden pór o seu esforzo na realización do proxecto para que sempre poidan sentir o orgullo de saber homenaxear ao Salvador de España".

Para a xunta carralesa estaban convocados once mestres, seis párrocos e o xefe local de FET (Falanxe Española Tradicionalista). Entre as indicacións que recibiron figuraba "visitar persoalmente aos seus conveciños". A misiva dirixida ao alcalde engade que se poderían establecer varias comisións "a fin de realizar este labor rapidamente".

A carta, datada no mes de maio, levaba documentos adxuntos: "pregos para a recollida de firmas", nos que debían estampar as súas firmas os contribuíntes e ser anotadas as persoas que non soubesen escribir; e "follas para a confección de listas", nas que debían figurar "os detalles correspondentes" e en que nas que tiñan que constar os mesmos nomes que nos pregos. O rexedor, presidente da xunta local, tiña despois que formalizar as listaxes xunto ás comisións e, finalizado este trámite, formalizalas coa xunta provincial "a través do Banco Pastor".

O alcalde convocou aos chamados a colaborar coa "homenaxe de agarimo e admiración" a unha reunión, o 19 de maio de 1938, na casa consistorial. O obxectivo do encontro foi descrito como "tratar sobre asunto de excepcional importancia patriótica".

A CRMH da Coruña denuncia que a Xunta paga a seguridade da familia Franco mentres pecha o pazo de Meirás ás visitas

Un busto do ditador no pazo

A Comisión asegura que o goberno galego destina 23.000 euros a gastos de seguridade

A Voz de Galicia - R. D. Seoane A Coruña 01 de maio de 2012

A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña denuncia que a Xunta dedica 23.000 euros para pagar a seguridade da familia Franco no pazo de Meirás, segundo a contestación recibida do Valedor do Pobo tras a queixa exposta no 2011 polo peche do pazo durante o mes de agosto.

Segundo a CRMH, este ano tamén está previsto que a Xunta autorice de novo o peche ao público do pazo durante o mes de agosto, coincidindo coas vacacións dos Franco, polo que denuncia que «a Xunta está ao servicio dos intereses da familia do ditador e incumpre a Lei do Patrimonio Cultural de Galicia». Ademais, considera «o colmo» que «a Xunta, é dicir, todos nós, teñamos que pagar a seguridade desa familia, que disfruta desde hai 74 anos dun pazo que foi mercado cuns cartos roubados ao pobo e aso concellos coa presión e a chantaxe dos fascistas».

A Xunta di que non lle incumbe aplicar a Lei de Memoria Histórica

Roberto Castro Y José Manuel Lage (PSOE). Foto: EUROPA PRESS

Traducción Estación Atlántica
El País MARÍA PAMPÍN - Santiago - 10/12/2011

A aplicación da Lei de Memoria Histórica non é un asunto que concierna á Xunta, despexou onte o director xeral de Relacións Institucionais e Parlamentarias do Goberno galego, Roberto Castro. O alto cargo, que respondeu en comisión a unha pregunta do PSDEG sobre a aplicación da norma, reprochou ata ao bipartito que se encargase "desas cousas". "Así lles foi, deixaron de lado outras prioridades", criticou. Castro asegurou que os artigos de lei "non teñen nada que ver coa Xunta" e que é tarefa do Goberno central "cumprir o que aprobou con media España en contra". "Debería preguntarlle ao Goberno que fixo ademais de resucitar asuntos que a sociedade española xa tiña superados", apuntou.

O deputado socialista José Manuel Lage Tuñas replicou a Castro que omite a colaboración entre Administracións que reflicte a lei para os casos de identificación de vítimas e a retirada de símbolos franquistas. A continuación, interrogouno sobre por que Galicia "é das poucas comunidades que non asinou ningún acordo de colaboración" co Estado nestas materias. Lage afeou a Castro a "actitude reprochable" da Xunta sobre o peche do Pazo de Meirás en agosto. "Por que hai unha ausencia de compromiso democrático? Agás que vostedes lexitimen outro sistema que non é democrático ou agás que lexitimen o tiro na caluga. Se estivésemos noutro país europeo ningún partido de centro dereita cuestionaría o que estou dicindo aquí", afirmou. "Podería pedirlle que non se pase no seu uso da liberdade de expresión", replicou Castro.

"Mirar cara adiante"

O alto cargo da Xunta insistiu na idea de que mirar para atrás débese facer só "para coller impulso" e apelou á "renuncia lexítima de posicionamentos" de ambos os bandos na Transición como o peche desa "etapa". Castro explicou que o labor da Xunta no ámbito da memoria histórica céntrase en "aspectos estritamente culturais": o proxecto de investigación universitaria Nomes e voces, que se iniciou co bipartito, e as actividades da Illa de San Simón. O primeiro, con todo, pasou de ter 240.000 euros da Xunta no primeiro ano do Goberno do PP a un investimento de 30.000 euros o pasado ano. En 2011, a Administración galega deixou de achegar diñeiro. "Quédome coa vontade integradora e co ánimo de mirar cara adiante", pechou.

Centos de persoas participan na marcha pola devolución do Pazo de Meirás

Traducción Estación Atlántica

SANTIAGO DE COMPOSTELA, 6 Nov. (EUROPA PRESS) -

Centenares de persoas --unhas 300 segundo a organización-- participaron este domingo na cuarta marcha cívica pola devolución do Pazo de Meirás organizada pola Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica dá Coruña (CRMH) e a Asociación Cultural Irmáns Suárez Picallo.

En declaracións a Europa Press, un dos membros da CRMH, Rubén Afonso Lobato, explicou que a marcha comezou en Sada (A Coruña), onde o historiador Manuel Pérez Lorenzo recordou a acódelas vítimas do franquismo cunha ofrenda floral realizada no momento na súa honra que existe na cidade.

Tras este acto, xa na entrada principal do Pazo de Meirás --propiedade da familia Franco--, o actor Fernando Morán e a actriz Isabel Risco deron a benvida aos participantes e fixeron de presentadores do acto.

Neste escenario, segundo explicou Ruben Afonso, os asistentes realizaron un recital de poesías do autor Celso Emilio Ferreiro sobre o ditador e levou a cabo unha actuación protagonizada polo Caudillo Franco, interpretado polo actor e director teatral Manuel Lourenzo.

A marcha cívica, que transcorreu sen ningún tipo de incidente, foi clausurada por Manuel Monge, presidente da CRMH, quen recordou que "o obxectivo é a devolución do Pazo de Meirás ao patrimonio público", un feito que cualificou de "bo para Sada e para Galicia".

Para rematar, denunciou que os "únicos que hoxe defenden en Sada que o Pazo continúe en mans da familia do ditador" son o "alcalde do Partido Popular e o exalcalde franquista, Ramón Rodríguez Ares, socio do PP".

Unha marcha cívica reclamará a devolución do pazo de Meirás

Manifestación convocada fai anos

O 6 de novembro ás 12 horas en Sada no monumento ás vítimas ata o pazo

A Coruña / A Voz 30/10/2011

A Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica convoca unha marcha cívica para reclamar a devolución do pazo de Meirás ao patrimonio público. A actividade desenvolverase ás 12 horas do próximo domingo 6 de novembro, cunha ofrenda ante o monumento ás vítimas do franquismo de Sada, para despois realizar o traxecto a pé ata o pazo.

O Estado pagaría un centro da paz no pazo de Meirás se o expropian

A Xunta pechará o recinto en agosto debido ao veraneo dos Franco cando ten potestade para expropialo forzosamente

O Xornal/ DANIEL PRIETO / C. DÍAZ PARDO 25/07/2011

O Ministerio de Fomento está “disposto” a financiar a través do 1% Cultural –a achega coa que o Goberno central sufraga tarefas de conservación e enriquecemento do patrimonio histórico estatal–, a conversión do pazo de Meirás nun observatorio europeo sobre a memoria da guerra, a reconciliación e a cultura da paz. “O ministerio estaría disposto a apoiar esta iniciativa, que valoramos de forma positiva”, explicou Fernando Puig de la Bellacasa, secretario xeral de institucións e coordinación de Fomento. Segundo o representante estatal, “o problema é facerse coa propiedade do uso vía expropiación, xa que o 1% Cultural non se pode aplicar para compras, co que Fomento só podería actuar cando ese edificio pertencera ao patrimonio público”, engade.

Abel López Soto, o ex rexedor nacionalista de Sada, o municipio coruñés onde se sitúa o pazo, presentoulle o seu proxecto para facer de Meirás un centro europeo da paz a De la Bellacasa e á directora xeral da Unesco, Irina Bokova. Ambos os dous responsables encomiaron este proxecto. O BNG sadense iniciou en 2006 os trámites para a declaración de Ben de Interese Cultural (BIC) da antiga residencia de Emilia Pardo Bazán, espoliada en plena Guerra Civil pola Junta Pro-Caudillo.

O anterior Goberno municipal de Sada xa anunciara hai meses a súa intención de incorporar o pazo de Meirás ao patrimonio público. O documento de inicio do Plan Xeral de Ordenamento Municipal (PXOM )catalogaba o edificio e a finca como “equipamentos municipais”, o que abriría a porta á súa expropiación. “Os Franco non van ceder nunca o pazo, polo que nós queriamos metelo no plan por sistema de expropiación. Para iso había que catalogar a zona como de equipamento co que, ademais, o solo pasaba a ser rústico”, explica Soto.

O cambio de Goberno en Sada, non obstante, podería afectar á restitución de Meirás ao patrimonio público. Tras as pasadas eleccións municipais, o independente Ramón Rodríguez Ares, franquista confeso e amigo persoal dos Franco, foi nomeado primeiro tenente de alcalde a cambio de darlle o seu apoio a Ernesto Anido, do PP, para que puidera alzar o bastón de mando, xa que a lista máis votada foi a do BNG. En declaracións a Xornal, Rodríguez Ares asegurou que “es estupendo que el pazo se cierre en verano y debería estar así todos los meses”.

A Lei de Patrimonio Cultural de Galicia de 1995 lexitima a Xunta para expropiar forzosamente o pazo, xa que é BIC e a súa propietaria pretende incumprir coa súa obriga de abrilo ao público. O executivo galego pode tomar esta decisión en concepto de “sanción” se detecta un “grave incumprimento” desas obrigas e apelando ao “interese xeral”. Nunha recente entrevista na Cadena Ser, o director Xeral de Cultura, Antonio Fernández-Campa, asegurou que “respectaría que fose o Goberno central o que iniciara o procedemento de expropiación”, se así se desprende “do pergameo” de doazón do pazo, extraviado recentemente. Así, a pelota está agora no tellado da Xunta, tras as declaracións do portavoz do Ministerio de Fomento a favor de financiar en Meirás un centro da paz.

O anterior bipartito da Xunta logrou que Meirás fose declarado BIC en 2008, tras unha longa disputa legal coa propietaria , Carmen Franco, a filla do ditador. Aínda que a Lei de Patrimonio Cultural establece que os bens baixo esa figura da máxima protección patrimonial deben abrir ao público catro días ao mes, a chegada do PP á Xunta freou ese proceso. O actual presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, incluso se opuxo en reiteradas ocasións á apertura de Meirás á cidadanía cando estaba na oposición.

Finalmente, Meirás abriu ás visitas en 2010, con tres anos de atraso, polo que a oposición acusou o PP de “defender os intereses da familia Franco”. A propietaria do pazo, interpuxo numerosos recursos na Xustiza contra a declaración de BIC de Meirás. Tras perdelos todos, viuse na obriga de aceptar a apertura do pazo ás visitas, que tramita a empresa privada Prosegur e, segundo indicou a Xunta, están cubertas ata 2012.

Aínda que non está obrigada por lei, é a Xunta a que afronta os gastos de seguridade, en vez dos Franco, que ascenden a máis de 9.500 euros ao ano procedentes dos cartos de todos os galegos. As última información da Consellería de Cultura é que o pazo permanecerá pechado en agosto xa que os Franco acudirán a Meirás ese mes para veranear. Escudándose no incremento dos gastos de seguridade que suporía abrir o pazo, a Xunta pensa permitir que se incumpra a lei.

A clausura do pazo á cidadanía espertou a indignación de BNG e PSdeG, e de colectivos como a Comisión para a Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, que acusaron o Executivo galego de “favorecer”, unha vez máis, os herdeiros do ditador e de “incumprir” a lei. Para a a deputada do BNG Ana Luisa Bouza os “reiterados atrancos” dos Franco á Xustiza lexitiman a expropiación do pazo.

O pazo de Meirás pecha ao público e ábrese só para os Franco

Pazo de Meirás. Miguel Riopa

Traducción Estación Atlántica

La oposición do concello de Sada denuncia que clausuren todo o recinto para que a familia do ditador poida utilizalo nas súas vacacións estivais

Público.es-PATRICIA CAMPELO Madrid 14/07/2011

O conxunto arquitectónico do Pazo de Meirás e os seus xardíns botarán o peche ao público durante o mes de agosto para que os descendentes de Francisco Franco utilíceno durante as súas vacacións de verán.

A Xunta de Galicia, presidida por Alberto Núñez Feijóo (PP), tomou unha decisión "polémica" que ata podería "vulnerar" a lei de patrimonio cultural de Galicia de 1995. Así o explica o portavoz da oposición do concello de Sada, Abel López Santos (BNG), quen aclara que a norma establece varios días ao mes de obrigada apertura ao público para os bens de interese cultural "e non di nada sobre o peche puntual para satisfacción dos seus propietarios".

O ex alcalde da vila coruñesa na que está situado o emblemático Pazo considera "intolerable" o peche da instalación que, ao seu xuízo, responde a unha "concesión gratuíta" do goberno autonómico á familia do ditador.

A Xunta argumenta que esta clausura responde a razóns económicas xa que en agosto é necesario "incrementar a seguridade" ante a posibilidade de que o Pazo puidese estar habitado esas semanas polos herdeiros de Franco.

López, en cambio, asegura que o itinerario que realiza o público "nin tan sequera pasa preto das zonas habitables do Pazo" -como a Torre da Quimera- polo que, ao seu xuízo, "non sería necesario reforzar a seguridade". "No tempo que leva aberto nunca se produciu ningún altercado", engade.

Por iso, esta decisión dos conservadores responde máis ao tradicional "rexeitamento" da Xunta cara á apertura ao público do Pazo, segundo López. "Feijóo chegou a dicir que non se podía declarar o edificio como Ben de Interese Cultural porque non era un pazo, senón unha torre", lamenta o exalcalde de Sada.

Guías e empresa de seguridade

A oposición do concello tamén critica que sexa o Goberno autonómico o que estea sufragando estas medidas de seguridade -realizadas a través dunha empresa privada- e sinala que corresponde aos Franco, como propietarios, correr con estes gastos.

O concello quixo encargarse de guiar aos visitantes polo recinto, unha iniciativa que frustrou a Xunta, encargándolla á mesma empresa que vela pola seguridade.

O enclave coruñés no que a escritora Emilia Pardo Bazán -a súa familia foi a anterior propietaria do recinto- escribía as súas obras abriu por primeira vez ao público o pasado marzo. A localidade galega de Sada, gobernada polo PP desde as pasadas eleccións, esperaba un aumento dos ingresos polo turismo, pero o número de visitantes establecidos pola Xunta non colmou as expectativas do anterior alcalde.

"As visitas son de 15 persoas en catro quendas cada venres", explica López, quen sinala que esperaban que o Pazo fose visitado por máis das 240 persoas ao mes que recibe agora. Fai dous meses a Xunta anunciou que a cota de visitas para 2011 xa estaba completo, recorda López, e engade que a apertura do Pazo foi posible cando o Bloque Nacionalista Galego gobernaba en Sada.

A propiedade do Pazo corresponde á familia Franco desde que o pobo galego "regalásello" durante a Guerra Civil, pero ao ser declarado Ben de Interese Cultural en xaneiro de 2009, os seus propietarios están obrigados a abrilo ao público catro días ao mes, a encargarse de preservalo e a solicitar autorización a Patrimonio para realizar calquera intervención.

Entregan un escrito ao Valedor do Pobo por o Pazo de Meirás

Vista do Pazo de Meirás en 2006, que fora residencia estival de Franco.

I.Molina

Traducción Estación Atlántica

·Memoria Histórica acusa á Xunta de defender os intereses dos Franco en Meirás

·Piden que o Pazo de Meirás abra as súas portas catro veces ao mes

·
Instan o Ejecutuvo galego a que execute a Lei de Patrimonio Cultural

Europa Press A Coruña 22/10/2010 O presidente da Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica da Coruña (CRMH), Manuel Monge, acusou a Xunta de defender os intereses da familia Franco por enriba dos de Galicia ao non executar a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia e abrir de xeito gratuíto o Pazo de Meirás catro veces ao mes.

Así o apuntou durante a entrega dun escrito ao Valedor do Pobo para que "interveña" nun asunto no que, segundo Monge, a Xunta están mostrado un "desleixo de responsabilidade" xa que, na súa opinión, o Goberno autonómico conta cos medios necesarios "para facer cumprir a lei".

Así mesmo, dende a CRMH insistiu que a Xunta tampouco cumpre "coas súas promesas", en referencia ás palabras de conselleiro de Cultura e Turismo, Roberto Varela, nas que, segundo Monge, hai máis dun ano, comentou que o Pazo de Meirás se abriría "sen ningún gasto para a Xunta".

O pazo 'non' foi un regalo'

"A familia Franco debe devolver ao pobo o que é do pobo", comentou Monge, ao tempo que negou que o Pazo de Meirás fose un "regalo" dos galegos, en referencia a que, ao seu xuízo, houbo unha "extorsión" para que a todos os traballadores da época se lles descontase un parte da súa nómina "para pagar o Pazo de Meirás".

Por último, Manuel Monge cualificou de "infundadas" as xustificacións levadas a cabo pola familia Franco para non abrir o pazo, facendo referencia aos actos vandálicos que se poderían levar a cabo.

"Somos os primeiros que queremos coidar o pazo", subliñou Monge, quen se comprometeu a establecer un servizo para que as visitas guiadas discorran "sen ningún problema".