As cruces de caídos, como a de Vigo, resaltan aos verdugos

Foto: CAPOTILLO

A investigadora da memoria histórica presenta un libro no que fai unha homenaxe ás vítimas da represión franquista

A Voz - Jorge Lamas 26/11/2015

A cafetería Detrás do Marco, a presentación do libro Un cesto de mazás, de Montse Fajardo, no que se fai unha homenaxe ás vítimas da represión franquista. Acompañada polo investigador Luis Bará, o crítico literario Ramón Nicolás e Paloma Reigosa, neta da viguesa Urania Mella.

-¿Que conta no seu libro?

-Recorre 16 historias de vítimas da represión do 36. Está contado por eles, como no caso do soldado Antonio Pérez, de Redondela, e Antonio Alejandre, de Vilaxoán, derradeiro sobrevivente do campo de concentración da illa de San Simón. E en outros casos, as contan os seus familiares, que para min tamén son vítimas.

-¿Como narra esas historias?

-Eu son xornalista e intento que sexan as propias fontes quen as conten coas súas propias palabras e modos de falar, como no caso das mulleres do Grove, nas que lles conservo a gheada. Cada capítulo está contado dun xeito o máis próximo posible á propia fonte e como viviu a historia. É un relato xornalístico pero que tenta que sexan eles quen manteñan o fío da narración.

-¿Mantén o formato que empregou en Matriarcas? 

-Si, é parecido a ese libro coa diferenza de que entón eran as protagonistas quen contaban a historia en primeira persoa, e aquí, na maioría dos casos, son os seus achegados, tratando de manter os seus xeitos de falar.

-¿Considera que é necesario este tipo de libros?

-Máis que nunca. O vindeiro ano cúmprense oitenta anos do pronunciamento militar e corenta da chegada da democracia pero as vítimas están pouco recoñecidas. Hai moi poucas persoas que coñecen o que lle aconteceu aos seus propios veciños nas súas propias vilas. En cambio, polo país, segue a haber rúas con nomes como General Mola, e segue habendo cruces, como a de Vigo, que resaltan aos verdugos. Segue habendo recoñecemento dos verdugos e esquecemento das vítimas; hai moitas familias que non saben onde están enterrados os seus familiares. É necesario ter empatía con esas persoas.

-En Vigo soubemos onte que o Constitucional rexeito involucrarse no derribo da Cruz do Castro.

-É a tónica do que ven pasado dende hai corenta anos, os parabéns da democracia ao que pasou durante o franquismo. As vítimas seguen tendo a sensación de que os seus verdugos están aceptados. Unha cousa é o que é legal, e outra, o que é xusto.

-¿As mulleres foron dobremente vítimas da represión?

-É unha teima miña. Adoitamos poñer un acento especial sobre os homes porque son maioría nos asasinatos e no encarceramento, pero as mulleres non só padeceron esa represión senón que tamén houbo castigos específicos para elas, como a rapa do pelo, o aceite de ricino ou as violacións. Hai tamén un tipo de represión difícil de recoller porque moitas sentiron vergoña e a sufriron en silencio. Penso que todas as mulleres foron vítimas do franquismo, primeiro porque acabou cos seus dereitos e relegounas ao fogar. E sobre todo, porque as viúvas, dos fusilados, quedaban cos fillos e sen o principal sustento. Ademais quedaban sinaladas e sen oportunidades.

-¿Cal foi o caso que máis lle chamou a atención?

-Hai moitos e brutais, pero a min o que máis me impacta son pequenos acenos, como deixar a unha nena de seis anos sen ir a escola porque eran irmá dun represaliado. Eses pequenos acenos cos máis febles amosan a crueldade do fascismo.

-¿Foi moi complicado reunir tantas testemuñas?

-Tiven moitas axudas da xente que investiga na memoria e das testemuñas que me abriron as súas casas. No acto de Vigo vai estar Paloma Reigosa, neta da viguesa Urania Mella. O máis duro foi dende o punto de vista emocional porque as historias son durísimas e as contan os familiares das vítimas ou elas mesmas.

-¿Por que lle puxo este título?

-Nun texto de Luis Bará, que tamén investiga na memoria, dicía que entrevistara a Tucha García para falar do seu pai que estivera tres anos nun tubo na corte. Os falanxistas foron a buscalo e como non o atoparon, destrozaron unha maceira. Luis dixo que ía volver a casa de Tucha para levarlle un cesto de mazás e devolverlle un pouco do que o fascismo lle quitara. Pareceume unha metáfora moi fermosa para definir o que quero facer con este libro, devolverlle as familias a verdade despois de corenta anos de ditadura escoitando que eran uns asasinos, e outros corenta de democracia silenciosa.

Comunicado Asc.Viguesa pola MH do 36 - Resposta as declaracions do Alcalde Sr. Caballero

Comunicado da Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36 en resposta as declaracións públicas do Alcalde de Vigo Sr. Caballero sobre a resolución do TC con motivo da Cruz franquista do Castro de Vigo.

Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36

A Xunta de Fraga financiou un libro que negaba o Holocausto

Edición do libro 'La mentira histórica desvelada' de Juan Luís Beceiro
"editada en colaboración coa Xunta"

Traducción Estación Atlántica

• O falecido presidente galego elogió no epílogo o ensaio de Juan Luís Beceiro, que falaba das "lendas negras" dos genocidios do nazismo e dos colonizadores de América
• O Goberno presidido polo fundador do PP comprou 300 exemplares do libro, que se distribuíron en bibliotecas públicas
• "Aos alemáns tocoulles padecer unha lenda tan negra, case, como a que aínda padecemos os españois: o asasinato de seis millóns de xudeus nos campos de concentración", di o autor

El Diario.es - Irene Castro / Javier Biosca Azcoiti  25/06/2015 -

O Holocausto? "Unha lenda negra". É unha das teses do libro La mentira histórica desvelada (Ejearte, 1994) do historiador Juan Luís Beceiro que foi financiado pola Xunta de Galicia que naquel momento presidía Manuel Fraga. Ademais de comprar 300 exemplares para distribuír nas bibliotecas públicas da comunidade, o fundador do PP elogió no epílogo o libro de Beceiro, que negaba o Holocausto xudeu e minimizaba as matanzas da poboación indígena perpetradas polos conquistadores españois en América.

 

Nunha edición da obra, que aínda pode atoparse en bibliotecas públicas de Galicia, como no repositorio da Universidade da Coruña, asegurábase que fora "editada en 1994 en colaboración coa Xunta de Galicia". Ademais, o Goberno de Fraga adquiriu 300 exemplares do libro para distribuílo nas librerías públicas, tal e como publicou O País no ano 2000.

 

Nun dos capítulos do ensaio, Beceiro trataba o tema do genocidio cometido por Adolf Hitler durante o nazismo e poñía en cuestión o Holocausto: "Aos alemáns tocoulles padecer unha lenda tan negra, case, como a que aínda padecemos os españois: o asasinato de seis millóns de xudeus nos campos de concentración". Na súa opinión, o Holocausto fora un arma propagandística.

 

"Entramos aquí a tratar dun tema espiñento onde a propaganda xogou un papel absoluto. É fácil enganar ás masas, pero o que non é correcto é que ao longo dos anos sígase insistindo no engano. E así, aos alemáns tocoulles padecer unha lenda tan negra, case, como a que aínda padecemos os españois: O asasinato de seis millóns de xudeus nos campos de concentración (de exterminio, afaise a dicir) na Europa central.

Quixésemos tocar este tema coa máxima discreción e objetividad: A comparación entre as dúas lendas así o aconsella, e quen sabe si, terminando cunha, puidese con facilidade acceder a terminar coa outra. Non importa a multitude de libros que se escribiron sobre o tema, con maiores ou menores aclaraciones sobre o caso. Nós, cuns poucos feitos testimoniales, esperamos aclaralo definitivamente pola nosa banda. Non se trata de posuír unha varita máxica senón de chegar á razón de persoas que poidan deterse a pensar só uns minutos.
 

Desde logo, queremos facer unha declaración saída en grao sumo íntimo do patriotismo nacional (aplicable aos demais), porque é unha antinomia que se produce ao mesmo tempo. Comprendémolo por unha banda e rexeitámolo por outro: Comprendemos a enorme debilidade política dos sucesivos gobernos da antiga República Federal de Alemania, que entregou ao Estado de Israel enormes cantidades de diñeiro como compensación pola morte de ... millóns de xudeus en campos de concentración alemáns durante a 2ª Guerra Mundial. Non comprendemos o por que desas inmensas donaciones cando é máis que probable que os germanos coñezan con certeza que non houbo tales millóns de asasinatos. Segundo informacións de prensa do ano 1969, "o goberno de Bonn había desembolsado, a título de indemnización, a fabulosa suma de seis mil millóns de libras esterlinas, tanto e principalmente a favor do Estado de Israel (que nin sequera existía durante a Segunda Guerra Mundial), como de peticionantes xudeus individuais".
 

O autor, fillo dun xeneral do Exército franquista, cuestionaba a cifra de asasinados polo nazismo para o que parafraseaba a outras publicacións para soster que non había tanta poboación xudía.
 

Entresacamos que a cifra de seis millóns de xudeus exterminados resultou das declaracións do Dr. Wilhelm Hoettl, en Nuremberg, aínda que debe destacarse o feito de non haberse atopado documento algún, que se saiba públicamente, que probe que os alemáns tiveron a intención de realizar tal genocidio nin que se executou plan algún referente a este exterminio. Ademais, nos arquivos alemáns, tan propensos a non omitir detalle algún, non parece haberse atopado ningunha orde de exterminar aos xudeus porque, si así fóra, xa se preocuparon de facela coñecer ao mundo enteiro, como é lóxico.
 

Tamén cita publicacións que ofrecen outras cifras de mortos moi diferentes ás coñecidas e que, ademais, dubidan do uso de cámaras de gas: "Quen coñeza por pouco que sexa o que foi a vida dos campos de concentración, non terá necesidade das cámaras de gas para explicalo: en Buchenwald non as había, e o 25% dos individuos que foron deportados alí non regresou".

 

Beceiro chega a utilizar a ironía ao cuestionar os datos oficiais, que ata publicou a enciclopedia Larousse. "O caso máis coñecido de genocidio durante o s. XX foi o do réxime nazi en Alemania -relata o manual-. En virtude dunha pretendida superioridade dunha raza 'raza nórdica', procedeuse á exterminación sistemática das 'razas inferiores'. Así seis millóns de xudeus e moitos miles de xitanos aniquilados nos ghettos e nos campos de concentración?. "¡Menos mal que non nos incluíron a nós!", búrlase o escritor.

 

A hemeroteca non recolle un especial enfado nas filas do PP por patrocinar un libro negacionista. A diferenza da indignación que nestas semanas mostraron polos tuits do concelleiro madrileño Guillermo Zapata. Un funcionario da Xunta denunciou a Beceiro e ao presidente galego por un suposto delito de negación do Holocausto a raíz do contido do ensaio, pero ata onde puido saber eldiario.es a demanda non tivo percorrido. Fraga limitouse a responder ao País que non compartía as afirmacións expresadas por Beceiro sobre o Holocausto, pero insistiu en que polo seu contido en xeral era "boa".

 

O obxectivo fundamental do ensaio de Beceiro era abordar a "lenda negra" que pesaba, ao seu xuízo, sobre os españois pola colonización de América. "Separadamente da crueldade para cos indios americanos, outra das fábulas que forman parte da lenda tradúcese nesa avidez que os españois do século XVI sentían polo ouro. ¡Pois non é así! Todo o mundo en Europa, polo menos, sentía non avidez senón necesidade de ouro", reflexionaba o historiador.

 

"Nós en España, e creo expresar o sentir xeral do pobo español, non gardamos rancor algún polos saqueos, expoliaciones e matanzas que Roma realizou no noso país; é un produto da historia. E parece tamén ser certo que en América non realizamos os saqueos, expoliaciones e matanzas que algúns nos imputan", continuaba Beceiro, avogado e funcionario do Estado, que lamentaba que se considere "un punto negro" na historia a "civilización de América".

 

Con esa parte do texto si estaba de acordo Fraga, que se encargou de redactar un epílogo de cinco párrafos para o autor. Nesa pequena conclusión para lamentar que non se realizou unha "reflexión colectiva" sobre a "gran experiencia histórica de colonización e transculturación que os españois fixeron no Novo Mundo". "Non se aproveitou o 500º aniversario e a Exposición de Sevilla para facer unha gran reflexión colectiva sobre todo iso -criticaba o presidente galego-. Hai que agradecer e felicitar aos que si están disposto a facer a súa propia reflexión, como o autor deste libro".

 

Epílogo de Manuel Fraga do libro 'La mentira histórica desvelada'

 

Abel Caballero candidato do PSOE en Vigo négase a retirar a cruz fascista do Castro

Non votes revisionismo e negacionismo

Recordemos durante esta campaña electoral a negativa de demoler a cruz fascista do Castro en Vigo por parte do alcalde do PSOE Abel Caballero non sigamos permitindo que individuos de dubidosa moral democrática sigan dentro do Concello

Ensuciando o día das Letras Galegas'15: dedicado a un membro da Comisión Depuradora do Maxisterio

Quen é exactamente Filgueira Valverde
Membro da Comisión depuradora do maxisterio

 

Hoxe a derechona franquista máis recalcitrante baixo o signo do revisionismo e negacionismo empeñáronse en manchar o Día dás Letras Galegas coa distinción a un DEPURADOR REPRESOR FRANQUISTA.

Este día sí pasará á historia das ignominias onde a creación literaria pasa a ser máis importante que a Vida Humana

Pola miña banda unha homenaxe a eses Mestres depurados grazas ás grazas do individuo Filgueira Valverde

 

Vai por Eles

O desfeito: Letras Galegas 2015

Membro da Comisión Depuradora do Maxisterio

 

LETRAS GALEGAS 2015

 

Homenaxeado: Xosé Figueira Valverde

 

A selección deste persoeiro pola Real Academia Galega, foi polémica desde os primeiros momentos, debido aó seu pasado franquista, e no devalar do ano producíronse comentarios a prol e en contra. A ninguén lle escoitei que os seus traballos non merecesen algún agasallo relativo a súa vida profesional, agora ben: entrar no "Olimpo" das Letras Galegas, compromete tamén a ter un pasado democrático limpo, e ese non é o caso de Filgueira.

 

Si a chamada transición non seguirá ocultando os desmáns da ditadura e as consecuencias que arrastou, os colaboracionistas estarían descubertos e non teriamos polémicas sobre quen é quén .

 

Os Relatores da ONU para os Dereitos Humanos teñen informado repetidas veces sobre o chamado "caso de España", entre outras moitas cousas: despois da ocultación ven a negación dos feitos e logo a revisión, e a continuación acontece que os vitimarios pasan a ser as vitimas, quedando as vitimas desprotexidas e consideradas como radicais cargados de odio que non saben perdoar. E nesta situación estamos.

 

Filgueira, en maio de 1935 encabeza Dereita Galeguista, dentro do Partido Galeguista. Cando se produce a rebelión militar apoia aos facciosos con proclamas en Radio Pontevedra e en artigos na prensa. Formou parte da Comisión Depuradora do Maxisterio do que no ano 1947 xa era presidente. Filgueira xa tiña un pasado depurador desde decembro 1936 que xuntamente co cóengo Antonio García Code, formaba parte da Comisión de Depuración das Bibliotecas.

 

Resumindo

 

Un home que ataca o máis fundamental e sagrado da democracia, como son :Mestres/profesores e libros, purgando aos seus propios compañeiros durante anos, colaborando coa implantación do nacional-catolicismo nas aulas, e condenando a "fogueira"a obra de antigos compañeiros como Castelao, Dieste, Seoane, Paz Andrade e tantos outros e outras que fixeran un colosal esforzó por sacar a Galicia das tebras da ignorancia que a consumían. E mentras queste persoeiro desfacía una gran obra, outros morrian diante dun pelotón de fusilamento, outros no exilio e moitos e moitas vivindo estarrecidos polo medo, e él, ai! Él elixido alcalde e xefe local do movimiento chantando no peito os atributos falanxistas.

 

Domingo 17 de maio 2015, día de oprobio para Galicia
 

Poden, os e as educadore/ as –si é que coñecen o persoeiro – estar dacordo con este insultante nomeamento? Coido que non

 

Supoño que a fenda na RAG está aberta, e non é para menos, porque fixeron revisionismo.

 

Fonte: Medo político e control na retaguarda franquista.

 

Autor: Lucio Martínez Pereda

 

Telmo Comesaña Feixoeira 15 maio 2015

 

Nota: Na páxina 40 do Faro de Vigo, Ceferino de Blas volta a facer revisionismo: magnifica a súa obra e elude a parte máis insidiosa como é a da depuración e a entrega inmediata aos golpistas, e cangalles aos membros da RAG o mal clima creado.

 

Era visto, Ceferino non engaña, está na linia do revisionismo

A cruz fascista do monte do Castro ao Tribunal Constitucional

Colecta cidadán durante abril e maio

 

Máis información:

 

telmocomesanha@gmail.com



Un Coronel pide a derrogación da Lei de memoria histórica

 

Traducción Estación Atlántica

 

O Coronel Fernández Navarro pediu nunha conferencia na Coruña, a derrogación da Lei da Memoria Histórica.

Adiante Galicia 19/3/15
O Coronel de infantería don Lorenzo Fernández Navarro de los Paños eyÁlvarez de Miranda ofreceu unha versión crítica da lei 52/2007 e logo dunha documentada exposición pediu a súa derrogación e expresou a súa sorpresa porque o goberno do Partido Popular mantéñaa.

"Hoxe desentierro o hacha de guerra contra esta lei"
O militar participou fai uns días nunha charla organizada polo Foro Arbil, no Sporting Club Casino coruñés. Foi aplaudido con efusividade polos presentes .O ex comandante militar da Coruña e Lugo ou comandante do GOES VIN coruñés, foi presentado por José Carlos Fernández Barallobre.

Definiu á lei como "cainita e iconoclasta". Unha lei que cuestionó no seu día e provocoulle ao arresto dun mes malia ser un "informe reservado aos seus superiores" que tivo difusión da prensa nacional contra a vontade do militar expedientado.

Pero o coronel insiste e acredita que na súa actuación pasada e no ciclo de conferencias que vai dar polo territorio nacional foi e é coherente co seu honor e coa lexislación. Por iso, nesta disertación dixo: "Hoxe desentierro o hacha de guerra con esta dura conferencia provocada por tan infame lei".

"A lei é obra dun bobo solemne como Zapatero"
Para Fernández Navarro a lei de memoria histórica "encobre a eliminación da legalidad de Estado español antes da Constitución do 78", pretendendo así mesmo marcar a distinción entre bos e malos, ou recoñecer a actores de delitos de sangue como represaliados.

Para o Coronel a lei en cuestión "é obra dun bobo solemne como Zapatero e do partido da rosa e o mandil" e é froito "do pacto da Coroa con inimigos que queren mordela". E cre que "a Fronte Popular estase preparando a día de hoxe. Podemos ter unha nova Fronte Popular".

O militar ten claro que "os herdeiros da Fronte Popular son os creadores da lei da Memoria Histórica, que fai inviable a reconciliación nacional na que xamais creron e nunca quixeron". Critica a obsesión deste grupo polo Val dos Caídos, "monumento á reconciliación nacional, pois só en España están enterrados xuntos combatentes dos dous bandos. Nas praias de Normandía os alemáns están separados dos aliados". Asegurou que "a Fronte Popular fixo inviable a Segunda República, cuxos correligionarios gritaban ¡Viva Rusia e morra España!, e por iso chamábase exército vermello e o outro nacional".

Sobre a polémica dos símbolos franquistas, aclarou que a bandeira do aguia de san Juan "non pode ser declarada ilegal nin preconstitucional, xa que baixo esa bandeira fíxose o proceso constituyente, durante tres anos ata o 5 de outubro de 1981 foi constitucional, e está publicada na primeira páxina da Carta Magna, cuxos decretos non citan o escudo senón as cores da bandeira".

Resposta ao coronel Fernández Navarro

O coronel Navarro, ante un retrato de Franco, o día en que foi destituido
Foto e texto da foto de La Opinión A Coruña 9/7/09

Traducción Estación Atlántica

 

Cartas dos lectores

La Opinión A Coruña - Cándido Barral Alvarellos 15.03.2015

Con estupefacción leo a entrevista entreverada dun cinismo prepotente e sarcástico non desprovisto de crueldade, á que don Lorenzo Fernández sométese na OPINIÓN o pasado xoves, presentado como excomandante militar da Coruña, cesado fai 7 anos por evacuar un informe sobre a lei de recuperación da memoria histórica. Informe sobre unha lei civil dun Estado e Goberno democráticos, comentado por un militar e transmitido segundo el, por unha "cadea de mando", que ha de estar constitucionalmente supeditada ao único e auténtico mando, é dicir, a autoridade civil que encarna a vontade popular.

A lei para a recuperación da memoria histórica só pretendeu lograr a dignidade dos mortos, inxusta, estúpida e gratuitamente asasinados. De forma especial, civís da retaguardia fieis á II República, militares republicanos cuxa bandeira xuraran, inocentes que fuxían descalzos dos bombardeos, anciáns que se morrían de pé polos camiños de Francia, executados por envexas en pobos e cidades, agnósticos denunciados polos curas, terratenientes que se sacudían a braceros díscolos, pobladores de cunetas e barrancos. Esixir un pouco de dignidade para aqueles que xacen sen saberse onde en contraposición daqueles a quen lles foron dados honores, medallas, distincións, bagatelas, himnos e desfiles, tédeums en basílicas cuxos columbarios, para maior inri, reenchéronse con republicanos extraídos de humildes nichos de vellos cemiterios de pobo, para os que foron a gloria dos heroes, a inmortalidad dos deuses e o incienso das divinidades.

A súa afirmación de que estes corpos han de ser igualmente recolleitos, dáse de bruzos coa formulación de igualdade que impregna a igual medida vítimas e verdugos. Gárdese as súas "boas intencións" e resérvese ese acompañamiento nos sentimentos, que soa a mero espazo de burla e mortificación, só parello á imaxe que reflicte cando se pronuncia sobre o fracaso republicano, ignorando que non ignora, que á II República matárona, non se morreu. Matárona vostedes, refírome.

Recorda señor Fernández a vella petición de don Manuel Azaña? Paz, piedade, perdón. Por favor, só un pouco do que tanto nos deben. Piedade.

Memoria Histórica do 36 renuncia á vía xudicial para tirar a cruz do Castro pero pide incluílo en programas electorais

 

Traducción Estación Atlántica

A asociación lamenta que é un "momento triste para a democracia", aínda que "os fascistas" deben estar "contentos" e xa teñen un candidato ao que votar
 

EUROPA PRESS. 16.02.2015

A Asociación Viguesa pola Memoria do 36 confirmou este luns que renuncia á vía xudicial para lograr a retirada da cruz "fascista" do monte do Castro, logo da sentenza do TSXG que avala a permanencia dese símbolo, pero fixo un chamamento aos "partidos de esquerdas" para que inclúan esa retirada nos seus programas electorais.

 

Así o manifestou en roda de prensa o presidente da Asociación, Telmo Comesaña, quen recoñeceu que a resolución do alto tribunal galego pecha prácticamente a porta a calquera tipo de recurso. "Damos por pechado o capítulo xurídico, pero seguiremos traballando porque hai máis símbolos franquistas en Vigo, e hai que ir a por todos", aseverou.

 

Comesaña pediu aos "partidos de esquerdas" que leven a retirada da cruz do Castro nos seus programas electorais para as municipais de maio, e que "si teñen que negociar, que o primeiro obxectivo sexa ese". "Si isto negociouse fai 8 anos, a cruz xa non estaría alí", lamentou.

 

Pola súa banda, outro dos portavoces da asociación, Manuel Reinoso, admitiu que a sentenza do TSXG supuxo "un mazazo". "É un momento triste para a democracia e para quen sufriron tortura, exilio, cárcere ou fusilamientos", proclamou, á vez que sinalou que, por contra, "é unha boa noticia para os fascistas, que si deben estar contentos,  e xa teñen un candidato ao que votar".

 

SENTENCIA

O avogado da asociación, Guillermo Presa, confirmou que é "francamente imposible" recorrer a sentenza do TSXG, porque a única vía sería un recurso de amparo ante o Tribunal Constitucional, alegando vulneración do dereito de tutela xudicial efectiva. Unha alternativa, en todo caso, extraordinaria e de difícil tramitación. O letrado lamentou que a sentenza do alto tribunal galego é "desoladora", non só porque dá a razón ao Concello para manter a cruz, senón pola súa "pobreza argumentativa". "Si comparámola coa sentenza en primeira instancia, que era moi fundamentada, esta adoece de preguiza intelectual", sinalou.

«A Cruz sempre será fascista»

 

Os promotores da derriba lamentan que se manteña o símbolo do Castro. O alcalde felicítase pola sentenza e o BNG táchaa de «política»

 

J. Fontes - Vigo / A Voz, 12 de febreiro de 2015

A sentenza que evita ao Concello a derriba forzosa da Cruz do Castro non ha amainado o conflito político que rodea o polémico monumento. Mentres o alcalde exhibía onte a súa satisfacción pola sentenza do Tribunal Superior de Xustiza, a asociación que leva anos reclamando a súa derriba non ocultaba a súa decepción. Na mesma liña manifestábase o BNG mentres o PP recoñecía que está pola súa pervivencia.

 

«A sentenza reflexa que a Cruz non é un ámbito de conflitividade nesta cidade despois de que a primeira corporación democrática desposuísea dos seus símbolos fascistas. Acatamos a sentenza que reflicte a vontade da cidade e mostramos o noso respecto polo fin do proceso», explicou Abel Caballero. Tamén defendeu o recurso municipal contra a sentenza inicial que ordenaba a súa derriba: «Cando se inicia un proceso xurídico hai que chegar ata ao final e neste caso trátase dunha sentenza clara», remachou. Insistiu en que durante o seu mandato retiráronse emblemas do franquismo e homenaxeouse ás vítimas desde o Concello.

 

Moi distintas ve as cousas a Asociación pola Memoria Histórica do 36, que estuda nestes momentos se acode ao Tribunal Constitucional «en función do que nos propoña o noso avogado», explica Telmo Comesaña. «Un símbolo é un símbolo sempre e este será sempre un símbolo fascista. Para cambialo habería que contar coas vítimas, e non se fixo, e dígoo eu que son fillo dun asasinado».

 

Na mesma liña, Serafín Otero, candidato á alcaldía do BNG, recorda que a sentenza que mantén a Cruz emitiuse por dous votos a un, insistindo en que é máis un asunto político que xurídico. «A Cruz ten data de caducidade, 25 de maio de 2015», en alusión á celebración das eleccións municipais, suxerindo que a derriba será un compromiso electoral dos nacionalistas.

 

Otero ten claro que neste asunto non hai consenso posible e que tamén houbo quen cambiou de posición «pois varios concelleiros e dirixentes do PSOE asinaron a petición de derrubar a Cruz e logo desdicíronse».

 

En liña co alcalde neste tema, José Manuel Figueroa (PP) é partidario de mantela «e a sentenza vén darnos a razón aos que pensamos que tras o acordo da primeira corporación democrática a Cruz do Castro non debería molestar a ninguén», explicou o portavoz do grupo municipal.

 

Memoria do 36 denuncia que é un fallo ´político´ e non razoado

Membros da asociación coa primeira sentenza

Os membros da asociación advirten que o TSXG "recoñece implicitamente que é unha cruz franquista e quere reconvertela"

Amaia Mauleón - Faro de Vigo 13 de febreiro de 2015
Os membros da Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36 avalían as opcións de recurso co seu avogado ao entender que o fallo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que revoga a orde de derriba sobre a Cruz do Castro "non está razoado". "É unha sentenza política. Se hoxe pregúntanme se estou de acordo coa Xustiza teño que dicir que non. Estamos ante un pronunciamiento inxusto sen fundamento", denunciou Telmo Comesaña, presidente do colectivo que impulsou o proceso xudicial contra o Concello.

O grupo encargou ao seu letrado, Guillermo Presa, que avalíe o contido xurídico do fallo e aconséllelles sobre as medidas a adoptar. "No noso ánimo está seguir loitando, pero todo depende da opinión do avogado que é o que ten un coñecemento profundo do proceso", explicou o presidente da asociación, "decepcionado" e "sorprendido" pola resolución do TSXG corrixindo a sentenza favorable que lograran en primeira instancia en setembro.

Onte tamén se pronunciou outro dos membros da directiva, Manuel Reinoso, que coincidiu en que se enfrontan "a unha sentenza política". "É sorprendente que a sala non se dedique a lexislar, senón que se permita o luxo de dar unhas opinións e tente facer pedagoxía sobre o que ten que ser a Cruz", lamentou. Este portavoz considera que o alto tribunal galego debeu cinguirse a determinar se o símbolo cuxo significado estaba en cuestión "é ou non franquista" pero en ningún caso "dar un paso adiante e ofrecer a súa opinión de en que se debe converter".

Desde a Asociación pola Memoria Histórica do 36 entenden ademais que ao sinalar o fallo que a Cruz debe considerarse hoxe como un lugar para a memoria de vítimas e verdugos, para que as novas xeracións saiban o que sucedeu en España, "está a recoñecer implicitamente que é un símbolo franquista e quéreo reconverter".

Un dos elementos favorables que advirten é o voto particular dun do tres maxistrados que asinan a sentenza, Cristina María Paz Eiroa, que apoiou os argumentos do Xulgado do Contencioso-Administrativo nº 2 de Vigo, que ordenou ao Concello a derriba da Cruz do Castro e que agora queda suspendido. As dúas opcións ten sobre a mesa o colectivo son un recurso de casación ante o Supremo ou un de amparo ante o Constitucional.

Asociación Viguesa pola Memoria Histórica estuda vías para recorrer o fallo do TSXG sobre a Cruz do Castro

O alcalde de Vigo impide o cumprimento da Lei da Memoria
o seu partido o socialisto PSOE permíteo
bótalles unha man e fainos desaparecer das urnas

 

A Asociación estuda que posibilidades hai de presentar un recurso de casación especial ou un de amparo ante o Tribunal Constitucional

 

Europa Press 10.02.2015

A Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36 estuda vías "extraordinarias" para poder recorrer a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que dá a razón ao Concello olívico e anula a resolución que ordenaba a retirada da cruz do monte O Castro.

 

Segundo explicou a Europa Press o avogado da asociación, Guillermo Presa, aínda que é certo que non cabe recurso ordinario contra esta sentenza, están "a estudar que posibilidades hai de presentar un recurso de casación especial ou ben un de amparo ante o Tribunal Constitucional".

 

O feito de que a sentenza contase co voto particular dunha das maxistradas é, segundo o letrado, "significativo da baixa calidade desta sentenza". A ese respecto, Guillermo Presa lembrou que a sentenza do Xulgado Contencioso Administrativo número 2 de Vigo, que ordena a retirada da cruz por considerala un símbolo fascista, estaba "moi clara, motivada e documentada".

 

"Por iso chama a atención a inaceptable baixa calidade desta sentenza en comparación coa anterior. A do TSXG está sustentada no aire", indicou o avogado da asociación quen, no entanto, recoñeceu que será "extraordinariamente difícil" conseguir agora un pronunciamiento a favor da retirada da cruz.

 

Na sentenza do alto tribunal galego acéptase o recurso presentado polo Concello contra a orde de retirada da cruz, e apréciase que ese elemento xa está "desprovisto de simboloxía fascista", á vez que se avoga por que se conserve como recordatorio dun "pasado superado que non debe volver repetirse".

 

Unha das maxistradas da sala emitiu un voto particular, defendendo a sentenza do xulgado de Vigo, e advertindo de que a cruz debería ser retirada, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica de 2007.

 

 

Recollida de firmas para que o PSOE force ao Concello a executar a derriba da Cruz do Castro

Asinar

Faro de Vigo 19.10.2014

Iniciativa Galega pola Memoria e a Federación Estatal de Foros pola Memoria lanzaron o venres pola noite unha recollida de firmas a través da plataforma change.org para que os responsables do PSOE a nivel estatal e autonómico "esixan ao alcalde socialista de Vigo, Abel Caballero, que retire o recurso e cumpra coa sentenza que obriga a levantar a Cruz do Castro".

Os autores citan a parte da resolución xudicial que indica que a cruz "é un testemuño presente do triunfo dos vencedores na Guerra Civil e memoria da humillación para os vencidos, as súas vítimas e os seus descendentes".

Telmo Comesaña: "Caballero o único que fixo foi desprezarnos e ningunearnos"

 

Cristian López / Aequistres  |  29 de Septembro de 2014

O presidente da Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36, Telmo Comesaña, recibe a VIGO dixital poucos días despois da sentenza que obriga ao Concello de Vigo a derrubar a Cruz do Castro.

 

Fala das razóns que impulsaron esta loita xudicial, da actitude do alcalde fronte as demandas do seu colectivo e de por que este símbolo "que homenaxea ao fascismo e ao nazismo" debería estar fóra do corazón da cidade.

Declaración da Iniciativa Galega pola Memoria sobre a sentenza de derrube da Cruz do Castro en Vigo

A Cruz do Caballero

Santiago de Compostela a 4 de outubro de 2014

Iniciativa Galega pola Memoria  

O acordo máis salientable  tomado na xuntanza da INICIATIVA GALEGA POLA MEMORIA  (Agrupación das asociacións memorialistas de Galicia,  foi como facerlle frente a decisión do goberno municipal de Vigo sobre o monumento, en forma de cruz, que como espada envenenada do fascismo foi clavada na aba norte do Castro de Vigo, e inaugurada polo mesmo Franco o 14 de setembro do 1961, e que o alcalde do PSOE se nega a cumplir a sentenza do xusgado do contencioso-administrativo, presentando un recurso, co que despreza a lei 52/2007 inspirada polo seu propio partido.

 

Derrube da Cruz do Castro de Vigo

 

Declaración a prol do acatamento da sentenza de derrube da Cruz do Castro de Vigo

 

Na xuntanza da Iniciativa Galega pola Memoria de hoxe 4 de outubro de 2014, en representación das asociacións de recuperación da memoria histórica adheridas que actúan na Galiza, acordamos aprobar unha declaración sobre a sentenza de derrube da Cruz do Castro en Vigo.

 

Logo da conquista que supuxo o recoñecemento no noso ordenamento xurídico da ilegalidade de exaltar a ditadura franquista con monumentos que foron erixidos para ese fin, despois de lograr unha sentenza xudicial favorábel a erradicar esta simboloxía no caso do complexo da Cruz do Castro, parécenos un paso atrás inaceptábel que se pretenda burlar a lexislación cunha interpretación interesada do que se refire o artigo 15 da lei 52/2007 de tal xeito que deixaría en papel mollado o que alí se recolle ao deixar ao arbitrio da lectura oportunista que cada quen faga a concepto de “símbolos e monumentos” de tal xeito que se abre a posibilidade de deixar sen efecto a execución deste artigo. 

 

A chamada lei da memoria foi no seu momento contestada por insuficiente polas asociacións memorialisticas, mais actuacións como as promovidas polo alcalde de Vigo xa suporían no caso de prosperaren nos seus obxectivos, a derrogación de facto daqueles aspectos máis positivos como é o caso dos que teñen que ver coa limpeza deste tipo de emblemas. Asemade parécenos grave a campaña mediática que está a facer este rexedor na defensa das súas posicións retrógradas por canto supón un agravio suplementario á memoria das vítimas do franquismo. Por iso desde as asociacións da memoria histórica solicitaráselle unha xuntanza ao Secretario Xeral do PSOE na Galiza para tratar este asunto, así como nos dirixiremos igualmente ao Secretario Xeral do PSOE no Estado para transmitirlle o noso descontento coa actuación dun dos seus militantes significativos e cargo institucional do seu partido.

 

En ningún caso as asociacións da memoria admitirían unha solución como as que se están a poñer sobre a mesa de meter no mesmo saco as vítimas cos seus verdugos como xeito de tentar salvar este símbolo franquista. Desde as asociacións pola recuperación da memoria histórica de Galiza adheridas a Iniciativa Galega pola Memoria reafirmamos a nosa posición de que non cabe outra solución que o acatamento da sentenza e o derrube da Cruz do Castro e eliminación da simboloxía anexa.

 

Santiago de Compostela a 4 de outubro de 2014

Iniciativa Galega pola Memoria

O compromiso do segredario do PSOE en Galicia  no acto de Montecubeiro o 13 de outubro do 2013. Cumplirá a súa promesa coa actitude de Abel Caballero respeto da cruz do Castro de Vigo?

Ímos ver

Tal como quedamos na xuntanza de hoxe en Compostela, adxunto o enlace  da Fundación TIC da Deputación de Lugo presidida por Besteiro, no que  fala da condea do franquismo sen tibieza xunto a outros asistentes ao  acto de Montecubeiro:



 

O pasado 11 de setembro desde o meu perfil en Facebook dirixinme a Pedro Sánchez para facerlle saber do comportamento dun alcalde do seu partido incumpliendo a lei de Memoria que eles mesmos votaron
 

Artigo propio enviado a Sánchez: O ignominioso Abel Caballero revisionista do fascismo español

Esquerda Unida recibe contestación do Bispo de Tui-Vigo sobre a cruz do Castro

 

ESQUERDA UNIDA RECIBE DO BISPO DE TUI-VIGO UNHA RESPOSTA “ABSOLUTAMENTE INCOMPATIBLE COA PRETENDIDA DESVINCULACIÓN DA IGREXA CO ESTADO FRANQUISTA” NO TOCANTE Á CRUZ DO CASTRO.

 

29 -septiembre - 2014 Redacción Noticias Vigo -   Esquerda Unida Vigo

O coordinador local de EU, Rubén Pérez recibiu unha resposta a un escrito dirixido ao bispo da diócese Tui-Vigo que sinala unha defensa velada da permanencia do monumento fascista no Castro.

 

No escrito de EU denunciabase “o uso absolutamente falaz e arbitrario que o chamado bando nacional fixo da simboloxía cristiá deixou centos de monolitos, estatuas, placas, etc… que, sen perder a súa significación de lembranza da vitoria sobre os opositores, pretendían identificar o pensamento e práctica cristiá coa brutalidade da represión absolutamente incompatible cos valores da igrexa católica na súa formulación doctrinaria”.

 

A resposta do bispo di literalmente “que nunca (o bispo) deixarei de intentar que todos, crentes ou non crentes, tratemos de descubrir e respectar o sentido cristiano da cruz, como símbolo supremo de reconciliación e perdón”

 

EU reclamaba ao bispo que fixera valer a autoridade que a súa figura otorga para que o Concello retire o recurso, asuma a retirada da Cruz do Castro e evite que se abra un conflicto sobre a, para nós e para a propia sentencia, inexistente simbolixia cristiá do conxunto monumental.

 

PRENSA ESQUERDA UNIDA VIGO

O Concello defenderá ante o TSXG que a cruz de O Castro é ´latina, relixiosa e aceptada socialmente´

O goberno local ultima o recurso contra a sentenza que lle condena a eliminar o monumento.

Cita un caso similar de Córdoba no que se mantivo a estrutura tras retirarse a simboloxía fascista e outro exemplo de Pontevedra.

 

Faro de Vigo - Marta Fontán 22 septembro 2014

 

O Alto Tribunal galego revisará unha controvertida resolución

A cruz de O Castro non é un símbolo franquista, senón unha "cruz latina" que se constitúe por tanto como un "símbolo relixioso" e que ademais está "socialmente aceptado". Este é un dos principais argumentos que incluirá o Concello no recurso contra a sentenza do Xulgado do Contencioso-Administrativo número 2 de Vigo que lle condena a retirar "de forma inmediata" o monumento. Os servizos xurídicos do Concello ultiman a apelación, na que, ademais de citar exemplos de Pontevedra e Córdoba para defender o mantemento desta estrutura, tamén se alegará que a propia resolución xudicial alude á existencia de "dúbidas" na catalogación de monumento do Réxime de Franco.

 

Esta próxima semana conclúe o prazo de 15 días hábiles que ten o Concello para apelar o fallo ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG). E nese recurso que se interporá nos próximos días o Concello, entre outros fundamentos, incidirá nunha das excepcións que contempla a Lei da Memoria Histórica de 2007 para conservar vestixios de exaltación do réxime franquista: a concorrencia de razón relixiosa. O xuíz do Contencioso, que estimou o recurso da Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36, concluíu que non cabe este suposto, argumentando que a cruz "só tivo e segue tendo simboloxía fascista" e que, por tanto, a súa "orixe política" perdura.

 

Pero o Concello, segundo fontes coñecedoras do recurso, considera que o que hai en O Castro é unha "cruz latina", e como tal trátase dun símbolo "relixioso" e "socialmente aceptado". Respecto diso, defenderá que os símbolos relixiosos non son insignias de réximes totalitarios, por máis que estes -como considera que ocorreu neste caso cando se erixiu o monumento- tenten a súa apropiación.

 

Nesta mesma liña outro argumento que se esgrimirá é que na propia sentenza de primeira instancia alúdese á existencia de "dúbidas" na catalogación de monumento do Réxime. E que o propio perito -cuxo informe resultou crucial de face á decisión do maxistrado de ordenar demoler a estrutura- usa a denominación cruz de O Castro, "nome cidadán e popular". O Concello profundará en que comparte o ánimo da asociación recorrente de eliminar a simboloxía fascista e incidirá en que de feito ese labor xa se executou na cidade, argumentando que Vigo é un "exemplo" no "respecto" á Memoria Histórica. Pero neste caso concreto, estímase que o que se queira retirar é só unha cruz. "E iso, como símbolo relixioso, non o compartimos", aseguran fontes municipais.

 

O goberno local utilizará polo menos dous exemplos referentes a outras cidades para defender que se conserve o monumento de O Castro. Un refírese á Cruz dos Caídos de Córdoba, que segue en pé nunha das principais avenidas desa urbe. Neste caso, procedeuse á retirada da aguia preconstitucional e dunha inscrición con números romanos dos anos da Guerra Civil (1936-1939). Tras iso, a comisión técnica de expertos da Lei da Memoria Histórica acordou que o monólito, por carecer de simboloxía ou mención algunha ao franquismo, podía seguir en pé. No recurso citarase así mesmo un caso de Pontevedra, no que, na época de José Rivas Fontán na Alcaldía, substituíuse a Cruz dos Caídos polo que pasou a denominarse Monumento ao Soldado. O Concello vigués sosterá que se substituíu unha cruz sobre a anterior, con simboloxía identificable co réxime anterior, e non se derrubou.

 

Acordo plenario

Nos fundamentos de face á revisión da sentenza por parte do TSXG, o goberno municipal fará fincapé tamén no acordo plenario de 1981, con Manoel Soto como rexedor vigués, polo que a Corporación decidiu de forma unánime retirar os símbolos franquistas da cruz de O Castro, como o escudo preconstitucional, o xugo e as frechas, a dedicatoria aos caídos... Respecto diso, argumentarase que desde entón só quedou "unha cruz" que pasou a converterse nun monumento en memoria de todos os falecidos da guerra, como se reflectiu nunha placa, e que se constituíu como símbolo da "reconciliación". Engadirase así mesmo, confirman as fontes consultadas, que desde entón houbo no goberno local alcaldes de PSOE, PP e BNG sen que ninguén se expuxese" nin tomase a decisión de derrubala. "E son alcaldes de todas as tendencias políticas con presenza significativa en Galicia", sinalan.

 

Outro dos apartados da apelación incidirá nas actuacións levadas a cabo na cidade para retirar a simboloxía franquista. Concretamente exporase que desde que se aprobou a lei de 2007, xa con Abel Caballero na Alcaldía, elimináronse símbolos de oito igrexas, así como en casa dás Artes e outros edificios. Tamén se destacarán actuacións como a inauguración do Xardín da Memoria Histórica en Pereiró ou a celebración os 27 de agosto dun acto especial en memoria aos alcaldes asasinados.

 

O recurso será interposto esta próxima semana. A presentación do mesmo deberá realizarse ante o propio xulgado vigués, que o elevará á Sala do Contencioso-Administrativo do TSXG.

 

Os vestixios franquistas tallados en igrexas, materia pendent

Desde que entrou en vigor a Lei de Memoria Histórica numerosa simboloxía fascista pasou á historia en Vigo. O monólito das illas Cíes é un exemplo, así como a eliminación de vestixios de templos relixiosos, incluída a Concatedral e a Colexiata, ou de edificios como Casa dás Artes, antigo Reitorado ou Estación Marítima. Pero hai materias pendentes. Aínda que nas igrexas elimináronse os elementos superpuestos nas fachadas, perviven os tallados, que fundamentalmente son inscricións de José Antonio Primo de Rivera e listas de caídos. O Concello está na actualidade pendente, segundo fontes municipais, da autorización de Patrimonio da Xunta para poder retirar os nomes esculpidos en pedra en catro templos.

#AbelFascistaOuSocialista: As redes sociais ferven contra o mantemento da Cruz do Castro

 

A decisión de recorrer a sentenza que obriga a derrubar o monumento fascista suscita unha polémica que vai alén da cidade. A intervención televisiva nunha canle estatal de Abel Caballero defendendo o mantemento da "cruz" recebe numerosas críticas.

 

Redacción | @VigoDixital  |  09 de Septembro de 2014

O anuncio do Alcalde de que o Concello de Vigo presentará recurso contra a sentenza, emitida polo xulgado número 2 da cidade, que lle obrigaba a derrubar a cruz fascista do Castro, desatou unha polémica que trascendeu, e moito, o ámbito municipal.

Así o visa a criticada intervención televisiva de Abel Caballero no programa Más Vale Tarde de La Sexta, nunha emisión estatal, na que o primeiro edil fuxiu en todo momento de respostar a pregunta de se o monumento era ou non un símbolo franquista. "É unha cruz, unha cruz" repetía sen cesar, mentra reiteraba unha e outra vez, presa dun patente nerviosismo, o seu compromiso coa memoria histórica exemplificando na retirada de símbolos fascistas nalgúns edificios, na homenaxe que se realizan o 27 de agosto aos alcaldes fusilados polo golpe militar do 36 e no feito de que o Concello teña dedicado varias rúas a vítimas da Guerra Civil e da posterior ditadura nacional-católica.

Semella que a opinión pública vé, ao igual que sinala a sentenza, moito máis que unha cruz. As redes sociais ferveron en reaccións a posición adoptada polo alcalde socialista. A inmensa maioría das opinións amosábanse moi críticas co recurso. A crítica chegou até o extremo de facer circular un hashtag (etiqueta) en Twitter que rezaba: #AbelSocialistaOuFascista. En troca, escasísimas mensaxes de apoio, sen contarmos a celebración do recurso por parte dos sectores de ultradereita que logo de se coñecer o fallo xudicial iniciaran decontado unha recollida de sinaturas pedindo precisamente que o Alcalde recorrese a decisión.

Esta é unha escolma das moitas mensaxes publicadas na rede social twitter ao respecto. Unha mostra que ilustra o malestar social, en Vigo e extramuros da cidade, suscitado pola teimosa defensa por parte do Goberno municipal dun monumento erguido para exaltar o fascismo.

 

Siareiros do Celta exíxenlle a Caballero que cumpra a lei e retire a Cruz fascista do Castro

 

A peña celtista "Colectivo Nós" despregou no minuto 36 do primeiro tempo do encontro entre Celta e Real Sociedade unha grande faixa co lema "Abel cumpre coa lei".

 

Redacción | @VigoDixital  |  13 de Septembro de 2014

O minuto 36 do primeiro tempo --en alusión ao inicio da guerra civil que provocou o golpe militar fascista-- do encontro entre o Celta de Vigo e a Real Sociedade, foi o momento escollido pola peña celtista "Colectivo Nós" para despregar unha grande faixa na grada de Marcador do estadio de Balaídos co lema "Abel cumpre coa lei" franqueada por dúas cruces. 

 

Esta acción simbólica por parte dos siareiros celestes é máis unha chamada de atención ao rexedor, logo de que anunciase a súa decisión de recorrer a sentenza que condena ao Concello de Vigo, ao abeiro da Lei de Memoria Histórica, a retirar a chamada Cruz do Castro por representar un símbolo de exaltación do franquismo. 

En canto se coñeceu a sentenza o BNG reclamou ao Goberno municipal que acatase o fallo e que retirando o monumento "canto antes". EU, CxG ou NEG tamén se posicioaron contra o recurso municipal. Colectivos como a FAVEC, os sindicatos CIG e  CCOO, os Comités Abertos, o Sindicato de Estudantes e a PAH expresaron a VIGO dixital o seu malestar coa decisión do Goberno socialista. Unha posición que tamén fixo ferver as redes sociais con mensaxes moi críticas cara ao Alcalde.