17 de agosto. Día de Galiza Mártir

Entrega do X Premio Galiza Mártir
Homenaxe a Francisco Carballo 

17 de agosto de 2015

Acto institucional perante ao monumento a Alexandre Bóveda en Poio ás 13h.

Conduce o acto a Concelleira de Cultura Silvia Díaz

Intervencions: 

-Luciano Sobral, alcalde de Poio 

-Uxío Breogán Dieguez-Cequiel, presidente da FAB

-Xosé M. Álvarez Cáccamo, presidente A Regaduxa

-Amalia Bóveda, filla de Alexandre Bóveda

Xantar Galiza Mártir 2015 ás 14:30h.

Acto cívico: Pateón familiar, cemiterio de San Amaro 19h.

Acto Político do BNG: Praza de Curros Enriquez, Pontevedra 20:30h.

Desenterrado en Teilán o corpo dun maquis asasinado en 1949

Na exhumación interviñeron forenses arxentinos formados na procura de desaparecidos
Foto Carlos Castro

O seu corpo fora confundido no 2012 co do coronel Benito

Carlos Cortés - Monforte / A Voz, 22 de maio de 2015

Os restos mortais do guerrilleiro antifranquista Bernardo Álvarez Traballo foron desenterrados onte nun cemiterio de Bóveda por expertos da Asociación por la Recuperación de la Memoria Histórica, que llos entregará aos seus familiares no Bierzo. A exhumación deste corpo completa unha operación iniciada no 2012 na fosa na que en 1949 foran enterrados este integrante do maquis e o seu compañeiro Manuel Fernández Soto, o coñecido como coronel Benito, asasinados a tiros por un garda civil infiltrado no seu grupo.

Fai tres anos, os arqueólogos e forenses desta asociación habían desenterrado o que supuñan que eran os restos de Bernardo Álvarez, un home que se enrolou en 1948 na guerrilla co alias de Gasta despois de que a Garda Civil fose buscalo á súa casa na localidade berciana de Bembibre. O seu único fillo, Santiago, quería recuperar o corpo para incineralo e esparcir as súas cinzas no camiño que tomou para escapar dos gardas, o lugar no que o viu con vida por última vez.

Os documentos forenses da época explicaban con claridade en que lugar do cemiterio parroquial de Teilán foran enterrados. así que localizar a fosa non foi un problema. Eses mesmos informes forenses de 1949 describían en que posición fora inhumado cada un dos corpos, así que os expertos recorreron a esa descrición para decidir cal dos dous cadáveres desenterrar.

Pero sucedeu que cando tomaron mostras ao fillo de Bernardo Álvarez para facer unha proba de ADN e confirmar a identificación antes de entregarlle os restos, comprobaron que se equivocaron.

Tras obter un novo permiso do obispado de Lugo, forenses e arqueólogos que colaboran coa asociación volveron onte a Bóveda a escavar de novo a fosa. Tras localizar os restos óseos do que fai tres anos pensaron que era Manuel Fernández, os desenterraron e leváronllos para entregarllo á súa familia.

O lugar no que se atopa a fosa será utilizado ao parecer para construír novos nichos.

«Hai máis interese no estranxeiro que no Goberno de España»

«Damos por pechada a procura de Bernardo Álvarez Traballo», explicaba onte ao terminar a exhumación Marco González, presidente da Asociación por la Recuperación de la Memoria Histórica. Nesta última fase do procedemento de rescate dos restos deste guerrilleiro participaron colaboradores da asociación e dous expertos en arqueoloxía forense chegados de Arxentina. Tratarse de Luis Fondebrider e Mercedes Salgado, formados no seu país na procura de corpos de desaparecidos vítimas da ditadura militar nos anos setenta e oitenta.

A Asociación por la Recuperación de la Memoria Histórica acaba de recibir o premio de dereitos humanos que entrega cada ano a entidade que custodia os arquivos da Brigada Lincoln. Onte en Bóveda, Marco González apuntaba que este galardón e outras axudas como a que reciben dos forenses arxentinos demostran que «hai máis interese no estranxeiro polos dereitos humanos en España que no propio Goberno español».

O coronel Benito

Os restos de Manuel Fernández Soto, o «coronel Benito» -desenterrados fai tres anos ao ser confundidos cos de Gasta- continuarán por agora baixo custodia desta asociación. O colectivo non descarta que os familiares que lle quedan a Manuel Fernández no municipio coruñés de Mugardos reclamen os seus restos.

Ensuciando o día das Letras Galegas'15: dedicado a un membro da Comisión Depuradora do Maxisterio

Quen é exactamente Filgueira Valverde
Membro da Comisión depuradora do maxisterio

 

Hoxe a derechona franquista máis recalcitrante baixo o signo do revisionismo e negacionismo empeñáronse en manchar o Día dás Letras Galegas coa distinción a un DEPURADOR REPRESOR FRANQUISTA.

Este día sí pasará á historia das ignominias onde a creación literaria pasa a ser máis importante que a Vida Humana

Pola miña banda unha homenaxe a eses Mestres depurados grazas ás grazas do individuo Filgueira Valverde

 

Vai por Eles

IX Premio dá recuperaci​ón da Memoria Histórica a Claudio Rodríguez Fer e Carme Blanco da Asociación para a Dignificac​ión das Vítimas do fascismo de Lugo

17 de agosto conmemoración do Día da Galiza Mártir (aniversario do asasinato de Alexandre Bóveda na Caeira)

 

Fundación "Alexandre Bóveda"

Desde o ano 2006 a Fundación Alexandre Bóveda, coincidindo coa celebración do día da Galiza Mártir, celebra un xantar para recoñecer o labor que está a desempeñar unha persoa ou colectivo en investigar e divulgar o acontecido durante a represión franquista no noso país.

 

A Fundación Alexandre Bóveda escolleu este ano para galardoar co premio á recuperación da memoria histórica a Claudio Rodríguez e Carme Blanco da Asociación para a Dignificación das Vítimas do fascismo de Lugo. Ambos os dous a través da asociación, da Iniciativa Galega pola Memoria da que forma parte, ou de xeito individual veñen traballando de xeito activo na recuperación da nosa memoria e na lembranza das vítimas do franquismo, así como na denuncia da pervivencia de vestixios dese réxime na impunidade existente a ese respecto, no feito que non se reparen ditos crimes, e sobre todo que non se establezan garantías de non repetición. Neste sentido compre lembrar o labor feito nos actos de desagravio ás vítimas do franquismo que tiveron lugar en Montecubeiro o 13 de outubro do pasado ano, fronte as declaracións do alcalde do PP de Baralla, respaldadas e lexitimadas pola súa formación política na que se xustificaba o franquismo e os asasinatos que cometeu.

 

Personalizamos en Claudio Rodríguez e Carme Blanco a todas as asociacións e persoas, especialmente de Lugo, que deron unha exemplar resposta no acto celebrado en Castroverde e na campaña desenvolta para poñer en evidencia a un rexedor e ao partido que o sustenta que fan apoloxía do franquismo.

 

Carme Blanco e Claudio Rodríguez Fer teñen publicacións ensaísticas e literarias nas que renden tributo as vítimas do franquismo, mais, sobre todo, o que temos que agradecer desde a Fundación Alexandre Bóveda, coa cal xa teñen colaborado, é a súa dispoñibilidade a participar en actos das diversas entidades memorialísticas, achegándose a cada recanto deste país para poñer voz aos sen voz e lembrar as derrotadas e aos derrotados que son o mellor chan moral sobre o que erguer un futuro digno e honesto para o noso pobo.
 

PREMIO GALIZA MÁRTIR:

 

-2006 Mariví Villaverde, represaliada, activista e familiar de represaliados.

-2007 Dionísio Pereira, historiador e activista pola recuperación da memoria histórica .

-2008 Teresa Alvajar, represaliada, activista e familiar de represaliados.

-2009 Xusto Beramendi, Catedrático de Historia Contemporánea e América da USC. Estudoso da historia do nacionalismo galego.

-2010 Avelino Pousa Antelo, Francisco Fernández del Riego, Xaime Illa Couto e Isaac Díaz Pardo, representantes dunha xerazón que traballou arreo polo Estatuto de Autonomía do '36.

-2011 Xosé Álvarez Castro, da asociación pontevedresa de recuperación da memoria histórica “Sempre con vós, cidadanía pola verdade”, e autor do blog “Pontevedra nos anos do medo".

 

- 2012  Xosé Luís Rivas Cruz (Mini) e a Baldomero Francisco Iglesias Dobarrio (Mero), activistas da recuperación da memoria histórica ao servizo da cal puxeron o seu quefacer musical en solitario ou como membros de Fuxan os Ventos e A Quenlla. 

 

- 2013  Proxecto Interuniversitario  "Nomes e voces". Dirixido por Lourenzo Fernández Prieto e coordinado por Dionisio Pereira, Xulio Prada, Xosé M. Núñez Seixas e Emilio Grandío. Co proxecto Nomes e Voces elaborouse unha base de datos da represión con 14.978 nomes e realizáronse 404 entrevistas a fontes orais que se sumaron ás 108 donadas por investigadores e particulares. Fixéronse  22.340 dixitalización, delas 7.773 fotografías e elaborouse o máis completo mapa de lugares de represión franquista dos existentes no Estado español. O modelo de investigación, en concreto a base de datos, foi asumido por outras universidades do mundo, polo seu carácter innovador na recuperación da memoria.

 

PARA ANOTARSE PARA O XANTAR PODE FACERSE NESTA LIGAZÓN

Un século de loita por desenterrar a verdade

Darío Rivas durante a exhumación dos restos do seu pai, fusilado en 1936 en Portomarín. carlos pardellas

Traducción Estación Atlántica

A Diputación de Lugo concede a placa de honor a Darío Rivas, fillo dun fusilado no franquismo e promotor da querella en Arxentina polos crimes da ditadura

Homenaxe o 31 de xullo de 2014

R. Prieto - La Opinión A Coruña  13.07.2014
Cruzou o Atlántico desde o seu Galicia natal a Arxentina con só 9 anos. Cando tiña 17, Darío Rivas decatouse por carta de que o seu pai, alcalde de Castro de Rei, fora fusilado polos falangistas. Aínda que se prometeu non volver a España, viaxou a Galicia coa súa muller en varias ocasións. Nunha destas visitas decatouse por casualidade onde estaba enterrado o seu pai. Foi entón cando empezou a súa loita por desenterrar a verdade e xulgar aos culpables. En 2005 recuperou os restos do seu pai. Desde 2010 dá a batalla en Arxentina por sentar no banquiño aos autores dos crimes do franquismo

Darío Rivas, fillo do exalcalde de Castro de Rei fusilado en outubro de 1936, decatouse por casualidade en 1994 onde xacían os restos do seu pai. En agosto de 2005, voluntarios da Asociación da Recuperación da Memoria Histórica (ARMH), grupo orixinario do Bierzo leonés promotor das primeiras exhumaciones do franquismo, abriron a fosa onde fora sepulto Severino Rivas. Desde entón os seus restos repousan no panteón familiar de Loentia baixo o epitafio: Papá, descansa en paz, pídecho o teu fillo consentido. Aos seus 94 anos, Darío Rivas, afincado en Bos Aires, mantén a loita pola memoria de quen "morreron sen xustiza".

E faio desde Arxentina, onde promovió fai xa catro anos unha querella para que a Xustiza do país austral investigue os crimes da ditadura aos que España deu carpetazo. En recoñecemento ao seu labor a favor dos dereitos humanos e de defensa dos represaliados e familiares das vítimas do franquismo, a Diputación de Lugo entregaralle a placa de honor da provincia e renderalle homenaxe o próximo 31 de xullo.

Loita contra o esquecemento
A historia de Darío Rivas, residente en Arxentina desde os nove anos, foi a que deu inicio ao proceso xudicial que alén do Atlántico investiga os crimes da ditadura de Franco. A querella que promovió este galego en Bos Aires en abril de 2010, que xa suma máis de 300 denuncias, sinala ao Estado español como responsable dos delitos cometidos entre 1936 e 1977. O pasado mes de maio, a xuíz que leva o caso, María Servini, viaxou a España para interrogar a vítimas e familiares do franquismo que pola súa idade non podían desprazarse a Bos Aires para declarar no proceso.

Para Darío Rivas é unha "vergonza" que os "culpables" aínda non sexan xulgados e que o Goberno español non busque aos seus desaparecidos. "É deixar vivo un antecedente de genocidio impune que van pagar as xeracións futuras", denuncia desde Bos Aires.

Investigación
Ten claro que aínda hoxe hai "responsables" destes "asasinatos" que deben sentarse no banquiño para render contas ás familias polos máis de 130.000 fusilados e os máis de 30.000 nenos desaparecidos. "Sei que hai moitos responsables da masacre mortos, pero tamén hai moitos vivos que asinaban sentenza de morte a garrote vil", advirte.

A idea de promover unha investigación sobre as desaparicións do franquismo roldáballe a cabeza desde o mesmo día en que recuperou os restos do seu pai, fusilado nun desnivel que descende da estrada de Lugo á capela de Cortapezas, en Portomarín.

Darío despediuse ata en tres ocasiones do seu pai. A primeira foi en 1929. A súa nai morrera e o seu pai decidiu envialo á prometedora Arxentina de entón onde xa estaba unha das súas irmás e cos anos irían cinco máis. En 1936, Severino Rivas, campesiño, foi elixido alcalde do Concello de Castro de Rei. Pero non durou moito no cargo. Aos catro meses estalou a Guerra Civil. Cando Darío tiña 17 anos recibiu por carta en Bos Aires a noticia de que o seu pai fora asasinado polos falanxistas tras pasar dous meses na prisión de Lugo. E a última ocasión en que se despediu del foi en 2005, cando un equipo de voluntarios da ARMH exhumó os seus restos, os primeiros dunha vítima galega na comunidade.

Foi no ano 1994 cando, por casualidade, decatouse do lugar no que xacían os restos do seu pai. Nunha viaxe a Galicia coa súa muller entrou nunha tenda de agasallos en Portomarín, localidade na que sospeitaba que fusilaran ao seu pai. En teoría, os falaxistas abandonárono nun cemiterio anegado por un embalse. Alí a dona do establecemento preguntou a Darío si era turista, el pensou que lle quería cobrar os detalles máis caros. "Si e non", díxolle. Entón contoulle que residía en Bos Aires pero era de Castro de Rei.

Buscando tema de conversación, a muller faloulle de dous homes aos que mataran os falanxistas cando ela era nena e que eran veciños da aldea de Darío. Fíxolle mención a un gabán que vestía un deles e os rumores que dicían que era alguén importante. Case sen alento, Darío recordou o gabán que lle enviou ao seu pai a súa irmá desde Bos Aires e pediu á muller máis detalles desa historia. "Quen a sabe ben é o carnicero", díxolle. Darío iniciou a procura que lle levou ao lugar onde mataran ao seu pai: a capela de Cortapezas. Os restos de Severino Rivas, case 70 anos despois, seguían alí, debaixo daquela terra e daquelas herbas silvestres. En agosto de 2005, foron exhumados os seus restos. Desde entón xacen no panteón familiar.

A Mesa non apoia dedicar o Día das Letras Galegas 2015 Filgueira Valverde

 

A MESA pola Normalización Lingüística 6/7/14

 

Para a entidade en defensa da lingua é un insulto a todas as persoas que padeceron con exilio, prisión e morte a defensa da lingua e cultura galegas

 

A Mesa pola Normalización Lingüística chama a Real Academia Galega a rectificar na súa decisión

A Mesa pola Normalización Lingüística mostrou hoxe o seu desacordo coa elección de Xosé Filgueira Valverde como homenaxeado para o Día das Letras galegas 2015.

 

Para a maior asociación cultural galega, unha persoa como Filgueira Valverde que destacou por formar parte da estrutura do réxime franquista, tanto como alcalde de Pontevedra como de procurador en Cortes, non pode ser obxecto de homenaxe, precisamente por ter sido un réxime que dirixiu os seus ataques máis feroces contra a lingua e cultura galegas, con consecuencias que en grande medida padecemos na actualidade.

 

Para o presidente da Mesa, Marcos Maceira, “dedicar alegremente o 2015 a unha persoa coa súa traxectoria, é un insulto a todas as persoas que nas peores circunstancias imaxinábeis fixeron todo o posíbel para dignificar a lingua galega, pagando mesmo a súa actividade a favor do noso país e da nosa lingua coa prisión, o exilio ou a morte”, e é xa que logo, un insulto tamén para as persoas que hoxe seguimos a traballar para que a lingua galega recupere os espazos que lle foron roubados”. Para Maceira, “se a lingua galega está viva e conta cunha rica produción literaria e cultural é grazas ás persoas que sofriron a represión do réxime do que formou parte Filgueira”. “O Día das Letras Galegas ten que ser o día da unidade de todo o pobo galego en torno á súa lingua, o que é claramente contraditorio con festexar a complicidade con quen tentou aniquilala”, sinalou.

 

Desde a Mesa pola Normalización Lingüística, fan un chamado á sociedade galega e a todas organizacións de defensa da lingua e cultura galegas a se organizaren para que o Día das Letras Galegas siga a ser, como até o de agora, unha xornada de reinvindicación do noso idioma, e chaman á Real Academia Galega a rectificar o erro cometido o pasado sábado.

O golpe franquista, un "capricho da historia" para Feijóo

Feijóo, en la entrega de las Medallas Castelao

Traducción Estación Atlántica

 

O presidente da Xunta asegura que Castelao, pai do galleguismo político e ministro republicano, que morreu no exilio, non puido "cumprir" os seus "ideais" por mor dos "caprichos da historia" da "desafortunada República".

 

El Diario.es - David Lombao 28/6/14

Alfonso Rodríguez Castelao, político e escritor de referencia do galleguismo e o nacionalismo galego, foi elixido deputado en 1936 pola Fronte Popular, no que se integraba o Partido Galeguista. Foi un dos grandes impulsores do Estatuto de Autonomía galego referendado nas urnas o 28 de xuño dese mesmo ano e o golpe de Estado franquista obrigouno ao exilio, onde foi membro do tamén exiliado goberno da II República española. Así, exiliado, foi como faleceu en Bos Aires en 1950, de onde o seu corpo non regresou a Galicia ata outro 28 de xuño, o de 1984.

Todos estes avatares, froito da persecución política, foron definidos de moitos modos, pero en poucas ocasións foron reducidos, polo menos públicamente, á categoría de "capricho da historia". É o que fixo este sábado o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que na entrega anual das medallas concedidas polo Goberno galego co nome do político e artista nado en Rianxo atribuíu a eses "caprichos da historia" que "o pai do galleguismo" non puidese "cumprir" os seus "ideais", truncados polo golpe de Estado franquista contra a que Feijóo define como "desafortunada República".

Feijóo realizou esta rechamante reflexión no marco dun discurso en que ligou dúas figuras a priori tan afastadas entre si como a do propio Castelao e a do rei Felipe VI. Ao facer entrega das medallas, entre outras, a ex eurodiputada do PP e filla de Manuel Fraga, Carmen Fraga, considerou que non era posible "obviar lle momento histórico que vive a institución que serve de marco á nosa convivencia", tendo en conta que a "proclamación dun novo rei" supón a "continuidade" de "unha etapa con moitos máis días que noites", "colmada de esperanzas".

Segundo o discurso presidencial "o establecemento do autogobierno, o incremento do benestar, o asentamiento da nosa identidade e o florecimiento da nosa cultura prodúcense ao amparo desa Monarquía que cumpre a súa substitución". Tamén é cousa da Coroa, di Feijóo, a "superación dos traumas do pasado". Por todo isto, nun acto concibido como homenaxe a Castelao Feijóo apela a valorar os "efectos tanxibles" da Monarquía, que "nunca foi limitación, senón impulso" e que, afirma, "nunca coartó as nosas posibilidades como pobo, senón que as ampliou e enriqueceu".

Convencido de que non fai outra cousa que "facerse portavoz do que senten a maioría dos galegos", que "esperan moito do novo reinado", Feijóo fai sevas as palabras de Felipe VI relativas a unha España "unida pero non uniforme", porque "hai moitos xeitos de ser español e unha delas é ser galego". "O galego -proclama- non se ve obrigado a elixir" entre as identidades "que compoñen a súa rica personalidade, porque sentiría niso unha limitación". Este "xeito de ser" está "hondamente arraigada no noso ser colectivo" e por iso "seguimos vendo en Castelao un símbolo vigente", grazas que "por encima da súa condición de político estaba a de humanista".

Pontevedra rende homenaxe á mestra Ernestina Otero

II Simposio "A memoria das mulleres" dedicado nesta ocasión á escola represaliada e resistente.

Pontevedraviva.com - Óskar Viéitez 20/5/14

Pontevedra acollerá os días 29, 30 e 31 de maio, na Casa das Campás, o segundo Simposio "A memoria das mulleres" dedicado nesta ocasión á escola represaliada e resistente.

O programa arranca cun acto de homenaxe a Ernestina Otero Sestelo, profesora da antiga Escola Normal de Maxisterio de Pontevedra. Será o xoves 29 ás 20:30 horas no Paseo de Monteiro Ríos.

Manuel Puga Pereira, biógrafo e neto de Ernestina, explicou que a súa avoa "exemplifica o compromiso coas xeracións futuras", foi unha muller que nacida en Redondela se dedicou máis de trinta anos ao ensino nunha época con gran dificultade para o acceso aos estudos, especialmente para as mulleres. Unha desigualdade entre sexos recollida no código civil.

Naceu en 1890, estudou Maxisterio en Pontevedra, e dende 1915 ensinou nesta Escola de Maxisterio de Pontevedra e na Normal e colaborou ademais en moitas outras actividades sociais.

A súa implicación no sistema da Institución Libre de Ensino carrexoulle suspensións de cargos no período da guerra, sendo afastada da súa praza e trasladada a Ourense. Finalmente puido volver a Pontevedra, onde na Normal seguiu ensinando. Estivo casada con Luis Pereira e tiveron un prolífico matrimonio. Faleceu en 1956.

O Concello de Pontevedra e a vicerrectoría do campus de Pontevedra da Universidade de Vigo decidiron poñer o nome de Ernestina Otero aos premios que se concederán a aqueles estudantes que incorporen a perspectiva de xénero nos traballos de fin de grao e fin de máster.

O documental galego ‘A pegada dos avós’, sobre a represión franquista, premiado en México

Cadernos de comunicación e análise 8/4/14

7 adolescentes galegos escollidos ao azar para retroceder dúas xeracións en 67 minutos e oír, de boca dos represaliados, o relato vivo da represión franquista máis cruel. “A pegada dos avós“, o documental trilingüe -galego, castelán e inglés- de Xosé Abad sobre a Guerra Civil española e os seus estertores foi premiado no VIII Encontro Hispanoamericano de Cine e Vídeo Documental Independente, un dos grandes escaparates para a denuncia visual de América Latina que se fallou esta fin de semana na capital mexicana.

Este certame audiovisual “Contra o silencio todas as voces” naceu en 2000 e reedítase cada dous anos con proxeccións gratuítas de fitas que poucas veces chegan ás salas comerciais porque adoitan ser “incómodas” nas súas denuncias sobre agresións ambientais, o mundo indíxena, as minusvalías ou as migracións, fronteiras e exilios, que son algunhas das categorías en liza. Para o seu oitavo aniversario, a organización seleccionou 194 das 521 fitas enviadas ao festival. O documental galego de Abad, rodado entre A Coruña e Ferrol, competía con outros 17 traballos de Puerto Rico, Arxentina ou Chile, por exemplo, na categoría de Movementos Sociais e Organización Cidadá e levouse o primeiro premio do xurado. Non tivemos maiores dificultades en poñernos de acordo sobre a obra que preferiamos”, escribiu Adolfo Gumicio, membro deste. A Xosé Abad, a noticia do premio chegoulle por Whatsapp a madrugada do domingo 6 e non oculta a súa satisfacción polo recoñecemento que lle chega dende o outro lado do Atlántico nun dos festivais de cine documental máis potentes para a comunidade hispanofalante.

O traballo de Abad pivota sobre un guión do que el mesmo é coautor xunto a Manuel Rivas e Sandra Rey. “La huela de los abuelos”, como se traduce en castelán, estreouse a finais de decembro no paraninfo da Universidade da Coruña. Julia, Claro, Santi, Carlos, Aitana, Carlos e Luis son os sete estudantes de Bacharelato elixidos unha viaxe ao pasado, que os fai retroceder ata 1936, e do que regresaron cargados de rabia, preguntas, compaixón, dúbidas e medo que descargan, directamente, nos seus vídeoblogs.

“Por que os mataron? Por nada. Matáronos por nada”, reflexiona a fita. “Sento rabia do país no que vivo”, di unha das súas protagonistas que só sabía da Guerra Civil española o que leu nos seus libros de texto.

Detrás da rodaxe están a produtora coruñesa EAF, outras sete compañías (O Loureiro, CG Pro, ZenAudioPro, Formato, Mondotropo, Filamento e Serifor) e, polo menos, outras 133 persoas que achegaron fondos á fita a través do ‘crowfunding’, un sistema de micromecenado co empuxón de Memoria Histórica Democrática de Ferrol, Fuco Buxán e a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica dá Coruña.

É o segundo traballo de Xosé Abad que afonda na dor galega das execucións franquistas. En decembro do 2009, presentou en Ferrol ‘O segredo da Frouxeira‘, o espello no que se miraban as familias de catro vítimas cuxos restos nunca apareceron. Entre eles, os de Alejandro Porto Leis, último alcalde republicano de Serantes que desapareceu o 2 de febreiro de 1938 cos tres amigos que trataron de axudalo a fuxir dos falanxistas. As súas familias sempre creron que os fusilaran aos 4 na praia de Valdoviño pero por máis que removeron a area, non acharon os seus ósos.

“A pegada dos avós” ten outra cita cos premios este sábado 12 de abril na gala dos Mestre Mateo, que distingue aos mellores traballos do audiovisual galego mentres espera a chamada dos festivais documentais de Bosnia e Barcelona aos que Abad tamén enviou unha fita que é un pouco súa e un pouco de todos.

Fonte orixinal da nova: El País Galicia

Programa dos actos do día de Galicia Mártir

SÁBADO 17 DE AGOSTO:
DÍA GALIZA MÁRTIR

Acto Institucional do Concello de Poio
Ás 13:00 horas diante do Monumento a Alexandre Bóveda (Poio)

Coa participación de Silvia Díaz, concelleira de Cultura de Poio, Carlos Mella, Presidente da Fundación Castelao, Xosé Luís Bóveda, Vicepresidente da Fundación Alexandre Bóveda, Amalia Bóveda, filla de Alexandre Bóveda e Luciano Sobral, Alcalde de Poio.

Xantar Galiza Mártir 2013
Ao remate do acto institucional no restaurante PAZO DA CAEIRA. Camiño da Ruza 10 (Poio). Entregarase o VIII Premio Galiza Mártir ao Proxecto Nomes e Voces. 

Menu:
Timbal de verduriñas, queixo e polbo; Rissoto de cogomelos; Queixadas de porco ao estilo tradicional; Variado de tartas; Cafés, Infusións e Selección de licores

PREZO: 25 euros
Podes anotarte en: 

https://docs.google.com/forms/d/1ZJcNgshLCTlmUDdRBLn2Jf9uojCG8Sea0a51W8sy6Zc/viewform

Acto Cívico
Ás 19:00 h. no cemiterio de San Amaro.
Conduce Xose Luis Bóveda, Vicepresidente da FAB. Intervencións de Lourenzo Fernandez Prieto e Rodrigo Cota. Ofrenda floral perante o sartego de Alexandre e Amalia.

Acto Político
Ás 20:00 h. na Praza de Curros Enríquez
Coa participación de Miguel Anxo Fernández Lores, Alcalde de Pontevedra, Valentín García Bóveda, neto de Bóveda e Secretario da Fundación Alexandre Bóveda, Marta Dacosta, escritora e Xavier Vence, Portavoz Nacional do BNG.

´Para as familias do documental coñecer a verdade foi balsámico´

Fotograma do documental

Traducción Estación Atlántica

Faro de Vigo -Ágatha de Santos - Vigo 04.06.2013

En Galicia a guerra civil durou uns días, pero a represión que se viviu durante a contenda e despois foi tan brutal que aínda hoxe mantén separadas a membros da mesma familia. "Ou segredo dá Frouxeira", documental dirixido por Xosé Abad, que se fixo co premio do II Festival Primavera do Cine de Vigo na categoría de largometraje, reconstrúe unha destas historias, a do último alcalde republicano de Serantes (A Coruña), Alejandro Porto, e dos tres veciños que foron fusilados xunto a el por darlle acubillo tras ser perseguido por falangistas. Coñecer a verdade do que lles ocorreu a estes catro homes resultou ser "absolutamente balsámico", afirma Abad, para estas familias, que puideron, setenta anos despois, pechar feridas.

¿Como xorde este traballo?
Paulino Gasalla atopa uns documentos en casa do seu suegra sobre Alejandro Porto, o tío avó da súa muller, un home que nin sabía que existía, poeta, un home comprometido, alcalde do seu pobo, e decide que a súa historia ten que coñecerse, pero o seu suegra négase, porque di que é unha historia vergonzosa (a metade da familia era falangista e a outra metade republicana) e ata que non morre non comeza a investigar. Nós facemos de documental despois, por encargo das fundaciones 10 de Marzo e Fuco Buxán.

¿Que foi o máis difícil?
Xa partiamos dunha situación moi complicada porque a familia de Porto estaba dividida desde a guerra e coas outras tres tampouco se falaba. Non se sabía nin sequera onde foran fusilados; isto descubrímolo rodando o documental grazas a unha testemuña presencial. Houbo momentos en que cremos que non podiamos terminalo porque varias persoas negáronse a falar, por medo. Ata tivemos que paralizalo porque a filla dun dos protagonistas ameazou con denunciarnos si mencionabamos ao seu pai e non o retomamos ata que faleceu. Para eles tamén resultou moi traumático revivir aquilo.

¿Un dos protagonistas afirma: "Non queremos vinganza, só saber a verdade" Este é o obxectivo deste traballo?
É a primeira vez que a familia dun falangista rescata a memoria dun republicano. O irmán do alcalde, falangista, facía patrullas e o seu medo era atoparllo e ter que arrestalo. E sempre viviu coa carga do que lle pasou. As familias dos outros tres fusilados, que creron sempre que foran delatados, tampouco mantiñan relación con esta. Pescudar a verdade e falar dese tráxico episodio foi absolutamente balsámico para estas familias. Acabamos de finalizar outro documental sobre a memoria histórica, esta vez vista desde a perspectiva de sete adolescentes procedentes de distintas familias e que pouco ou nada sabían sobre a Guerra Civil. Estamos tratando de conseguir o financiamento para postproducirlo. Sorprendeunos que non soubesen nada ou apenas nada deste episodio, e para pasar páxina, primeiro temos que saber o que pasou.

Programaci​ón de actos do Día da Galiza Mártir 2012

A Fundación Alexandre Bóveda fai pública a programación de actos do 17 de agosto, Día da Galiza Mártir 2012:

• 13:00 h. HOMENAXE INSTITUCIONAL DO CONCELLO DE POIO A ALEXANDRE BÓVEDA.

No monumento a Alexandre Bóveda na Caeira en Poio. Intervirán en representación dos concellos vinculados á vida e morte de Alexandre Bóveda:

Silvia Díaz Iglesias (Concelleira de Cultura)

Isabel Pérez (Tenente de Alcalde do Concello de Ourense)

Miguel A. Lores (Alcalde do Concello de Pontevedra)

Luciano Sobral (Alcalde de Poio)

Amalia Bóveda (En representación da Familia Bóveda)

• HOMENAXE FLORAL NO MONUMENTO A ALEXANDRE BÓVEDA.

• HIMNO GALEGO INTERPRETADO POLA ESCOLA DE MÚSICA TRADICIONAL DE POIO.

• 14:00 h. XANTAR DE ENTREGA DO VII PREMIO DIA DE GALIZA MÁRTIR Á RECUPERACIÓN DA MEMORIA HISTÓRICA á Xosé Luís Rivas Cruz (Mini) e a Baldomero Francisco Iglesias Dobarrio (Mero).

No Pazo de Cultura, Rúa Alexandre Bóveda, Pontevedra.

Información e inscrición na seguinte ligazón e na páxina web da Fundación Alexandre Bóveda.

• 18:30 H. CERIMONIA DE ANIVERSARIO NA CAPELA DE SAN AMARO (PONTEVEDRA)

• 19:00 H. ACTO CÍVICO DIANTE DO SARTEGO DE A. BÓVEDA

No Cemiterio de San Amaro (Pontevedra)

Presenta en representación da Familia e da Fundación Alexandre Bóveda: Xosé Luís Bóveda

Intervirá: Mini e Mero

• 20:30 ACTO POLÍTICO

- Coas intervencións de Ernesto Vázquez, Valentín G. Bóveda e Francisco Jorquera (Deputado do BNG no congreso dos Deputados)

Na Praza de Curros Enríquez diante do monumento a Bóveda (Pontevedra)

Claudio Rodríguez Fer, doutor honoris causa pola Universidade da Alta Bretaña

O acto de investidura tivo lugar en Rennes o pasado 28 de xuño

Traducción Estación Atlántica

Claudio Rodríguez Fer, Poeta e militante da memoria

Claudio Rodríguez Fer, poeta, narrador e ensaísta galego, é autor dunha vintena de obras de creación e dunha trintena de investigación. Director da Cátedra Valente de Poesía e Estética da Universidade de Santiago, da revista universitaria Moenia e dos cadernos Unión Libre. Foi profesor nas Universidades da Cidade de Nova York, da Alta Bretaña en Rennes e de Bretaña Sur en Lorient. Publicou, disertou e recitou en numerosos lugares de Europa, América e África. Está traducido a numerosos idiomas, incluídos o francés e o bretón, e recibiu o Premio da Crítica Española polo poemario Tigres de ternura.

É membro fundador e presidente da Asociación para a Dignificación das Vítimas do Fascismo (de Lugo), na cal levou adiante numerosos proxectos de recuperación da memoria histórica en Galicia: actos reivindicativos, recitais poéticos, escenificacións teatrais, filmaciones cinematográficas e levantamento de monumentos. Ademais, colaborou con outras moitas asociacións en actos diversos, particularmente coa Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica.

Considerado o poeta da memoria en Galicia, dedicou a este tema, presente en toda a súa obra, tres poemarios monográficos: Lugo blues, sobre a represión na súa cidade natal; A Loita continúa, sobre a

represión en Galicia en xeral, e Ámote vermella , obra sobre as mulleres represaliadas, as máis esquecidas entre os esquecidos. Moitos destes poemas foron reproducidos en libros colectivos e antoloxías diversas en relación coa memoria. Ademais, falou e recitou poemas da memoria en diversos países do mundo.

Algúns poemas seus foron expostos ou están inscritos en espazos públicos en homenaxe ás vítimas do fascismo:

-Inscrición de homenaxe ao Doutor Rafael de Vega Barrera (médico asasinado en 1936), en bronce, Lugo, inaugurado en 2006.

-Poema "A Juana Capdevielle" (bibliotecaria asasinada en 1936), en bronce, Parque Juana Capdevielle, Rábade (Lugo), inaugurado en 2008.

-Fragmentos de Ámote vermella, exposición "Vermellas. Chamábanlles vermellas", Campus Universitario de Lugo, en 2009, e Casa da Cultura de Vigo, en 2010.

-Poema "Paz para sempre", sobre pedra, Memorial polas Vítimas da Represión Franquista, Parque Escultórico da Torre de Hércules, A Coruña, inaugurado en 2010.

Poema "Pombas! Pombas!! Pombas!!!", sobre aceiro corten apoiado en granito, Cangas de Morrazo, inaugurado en 2011.

Dentro do xénero teatral escribiu "As costureiras", obra sobre a represión de 1936 representada en distintos lugares de España e Portugal co título de Km. 526, cuxo título referir ao momento en que foi achado sen vida o corpo da moza intelectual republicana Juana Capdevielle.

Co desexo justiciero de cubrir un oco existente no mundo universitario e académico, realizou a súa tese doutoral sobre "A literatura galega durante a guerra civil", investigación pioneira que obtivo a máxima cualificación española (cum laude e, posteriormente, Premio Extraordinario de Doutoramento), dando orixe ao libro A literatura galega durante a guerra civil, que recibiu á súa vez o Premio Losada Diéguez de Investigación.

Ademais, publicou numerosos libros e estudos sobre autores exiliados por mor da guerra civil, como Cernuda, Castelao, Dieste, Granell, Compostela ou Valente, así como sobre outros escritores perseguidos ou encarcerados polo franquismo, como Pimentel, Anxo Johán, Carballo Calero ou Fole.

Así mesmo, coordina os cadernos Unión Libre, comprometidos coa recuperación da memoria histórica, como mostran os tres volumes dedicados ao tema: "Memoria antifascista de Galicia", "Vermellas" e "A voz dás vítimas de 1936", este último aberto ademais á fraternal solidariedade cos fillos e as fillas do exilio en Bretaña.

Villaverde recibe a distinción Republicana de Honra 2012

laopinióncoruña.es 14 de abril 2012

Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica da Coruña entregou onte a distinción de Republicana de Honra á escritora e voz dos galegos no exilio Mariví Villaverde (no centro da imaxe). A galardoada recibiu o título na cea que a organización celebra cada ano para conmemorar o Día da República. Filla do primeiro alcalde republicano de Vilagarcía, viviu tres exilios en tres décadas: un a Francia e dous a Arxentina.

Cea da república 2012 na Coruña

Hotel Meliá "María Pita", A Coruña, paseo Marítimo. Venres, 13 de abril de 2012, a partir das 21'30 h.

O venres 13 de abril, a partir das 20’00 h., teremos a presentación do libro editado pola CRMH da Coruña, onde se recollen todas as SEMBLANZAS das persoas asasinadas na comarca da Coruña no golpe de estado franquista, máis de 600 semblanzas magníficamente recollidas nun libro que será presentado ese día. Animámosvos a que participedes nese acto como invitad@s.

Pola presente, tamén quedas convidad@ á CEA DA REPÚBLICA 2012, que se celebrará este ano, no Hotel Meliá “María Pita” ese mesmo venres 13 de abril, a partir das 21’30 h. O seu custe será, como o ano pasado (aquí non hai crise!!), de 21 EUROS, que poderedes ingresar na conta corrente nª 2096 0489 11 3275331004. É ALTAMENTE preferible (para facilitar a organización do evento), que ingresedes na entidade bancaria “Caja España” anticipadamente o importe da cea, pero se vos fora imposible facelo, poderiades pagar alí mesmo. Na Cea da República, como todos os anos, terá lugar o nomeamento da REPUBLICANA DE HONRA 2012, que este ano será outorgada a Marivi Villaverde.

Invitación presentación monografía da Fundación Luis Tilve

Estimados/as amigos/as

Dende a Fundación Luís Tilve temos o pracer de convidalos á presentación da súa nova monografía, Las memorias olvidadas: Los desheredados de la Guerra Civil Española, da autora Rosa María López González, Premio Luís Tilve de Investigación Histórica 2009.

Aproveitamos a ocasión para enviarlles un cordial saúdo.

Fundación Luís Tilve

Avda. Cruceiro de A Coruña, 22 - baixo

15705 - Santiago de Compostela

Tl: 981585490 / Fax: 981566830

http://www.fundacionluistilve.org/

Premios Luís Tilve 2011 de Investigación e Divulgación Histórica

Estimados/as amigos/as,


No documento adxunto envianse as bases dos Premios Luís Tilve 2011 esperando que sean do voso interese.

Un cordial saúdo.

Fundación Luís Tilve
Avda. Cruceiro de A Coruña, 22 - baixo
15705 - Santiago de Compostela
Tl: 981585490 / Fax: 981566830
http://www.fundacionluistilve.org/

1º Premio "Manuel Murguía" ao labor e mérito historiográfico



Compañeir@s:

No vindeiro día 16 de outubro, ás 14 h., no restaurante Ángel de Santiago de Compostela (ver a súa páxina web www.restaurantelatrinidad.com ), e organizado pola Asociación Galega de Historiadores/as, váiselle facer unha homenaxe a Bernardo Máiz, en recoñecemento polo seu delongado labor a prol da investigación e divulgación da historia contemporánea de Galicia e tamén polo seu compromiso en múltiples iniciativas de interese público, entre elas a recuperación da nosa cultura marítima. A homenaxe consistirá nun xantar de confraternidade aberto a toda a cidadanía e na concesión do 1º Premio "Manuel Murguía", instituído pola devandita Asociación Galega de Historiadores/as; tamén actuarán Mini e Mero, alén doutras sorpresas.

Velaí no arquivo adxunto unha tarxeta con todos os datos e o correo electrónico para confirmar asistencia e enviar as adhesións ao acto.

Saúde

Dionísio Pereira

Primeiro de maio: Ó compromiso social e á Solidaridade

Vigo, abril de 2010

Estimadas compañeiras e compañeiros:

Como é do voso coñecemento, nas datas nas que andamos estamos desenvolvendo toda a labor organizativa encol da conmemoración do 1.º DE MAIO, DÍA INTERNACIONAL DOS TRABALLADORES, labor da que vos daremos conta na achega I, para que poidades participar no conxunto das actividades.

Asemade, comunicámosvos que o día 13 abril, poderedes retirar as invitacións que precisedes para asistir á entrega dos Premios Primeiro de Maio: Ó COMPROMISO SOCIAL E Á SOLIDARIEDADE, que se entregarán no Auditorio do IFEVI, o dia 14 de maio, ás 20.00 horas e posteriormente terá lugar a cea-homenaxe ás 22.00 horas, no propio IFEVI.

As invitacións, ó prezo de 35 euros, están depositadas na área de Dirección, onde vos atenderá Susana Vega, en horario de 10.00 a 13.30 e de 16.30 a 18.30 horas. A data límite de retirada de invitacións, se aínda quedan, será o día 4 de maio.

Un afecutoso saúdo.
Amelia Pérez Álvarez

Galardonados deste ano 2010 son:

OLGA PIMENTEL SIERRA

MOVEMENTO DEMOCRÁTICO DE MULLERES

BALTASAR GARZÓN REAL