A Mesa pola Normalización Lingüística felicita a Lugo por eliminar do rueiro as figuras da ditadura

 

 

07/11/2012 - Axencias / Galiciaé LV

A Mesa pola Normalización Lingüística, nunha reunión da súa asemblea ordinaria en Lugo, tomou a decisión de felicitar publicamente ao Concello da capital lucense pola decisión de eliminar do rueiro da cidade a referencia a figuras "representativas da ditadura" franquista.

 

En concreto, este colectivo fai referencia á "iniciativa anunciada" en pleno polo tenente de alcalde, o nacionalista Antón Bao, quen informou de que o Concello de Lugo retirará o nome de figuras vinculadas o réxime franquista en oito rúas da cidade, en cumprimento da Lei de Memoria Histórica.

Nun comunicado, A Mesa subliña que se trata dunha "decisión valente" e "coherente cos desexos da poboación lucense", que "maioritariamente avala que se dignifiquen os valores democráticos e a memoria das vítimas da persecución franquista", para "restaurar a convivencia e o consenso democrático".

Na mesma liña, indica que "os pequenos inconvenientes que poidan supor eses cambios son insignificantes comparados co exercicio da dignidade que supón culminar un proceso de restauración democrática pendente desde hai décadas".

Así mesmo, A Mesa aproveita para recordar a súa proposta, formulada conxuntamente coa Asociación Cultura do País, para que a actual Avenida de Ramón Ferreiro leve o nome do poeta monfortino Lois Pereiro, homenaxeado o pasado ano no Día das Letras Galegas

Charla do guerrilleiro "Quico" en Marín

 

Martes 13 de novembro ás 20 horas no salón de actos da Biblioteca Pública "Vidal Pazos" de Marín

Nota de Prensa

A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica de Marín convídavos á charla de Francisco Martínez-López, "Quico", guerrilleiro nos infernos da posguerra española e loitador sempre pola recuperación da memoria "esquecida".

Quico naceu no ano 1925 en Cabañas Raras, preto de Ponferrada, no seo dunha familia campesiña, e desde os 17 anos colabora coa oposición antifranquista. Posteriormente súmase aos grupos guerrilleiros que se enfrontaron coas armas á ditadura.

Na clandestinidade armada desde 1947, foi membro da mítica guerrilla de Manuel Girón, que mantivo entre Galicia e León unha inxente actividade de combate e propaganda até o ano 1951 no que, nunha evasión chea de perigos, consegue penetrar en Francia, país onde se exilia.

No prólogo do libro de Carlos G. Reigosa "A agonía do león. Esperanza e traxedia dos escapados", Manu Legineche nos di:

"Dúas escolas de pensamento: os que aseguran que é mellor esquecelo todo, partidarios de cancelar a historia dun golpe, que isto é o sentimentalismo retórico para compensar o pensamento único, e os que, pola contra, esixen a memoria, luz e taquígrafos, convocan á Historia, piden por unha vez que a escriban tamén os vencidos".

 

Creemos que é de xustiza a segunda opción para romper o dobre muro do silencio e do esquecemento.

Para elo esta charla, que terá lugar o martes 13 de novembro ás 20 horas no salón de actos da Biblioteca Pública "Vidal Pazos" de Marín e que ten como intención a recuperación da memoria histórica e o recordo de todos aqueles loitadores pola liberdade que perderon a súa vida loitando contra o fascismo, tanto nas montañas coma nos cárceres.

Unha auténtica oportunidade para que a xente nova, os nosos estudantes universitarios, de bacharelato, de secundaria, etc... e os que non somos tan novos saboreemos a compaña dun bo e xeneroso.

Actos de memoria no MARCO en Vigo

 

Lugar: Museo “MARCO” (antiga cárcere, xulgado e cuartel) rúa Príncipe nº 54 Vigo

VENRES DÍA 9, ÁS 19 HORAS

-Mesa redonda no Auditorio

-Carlos Nuñez, Fernando M. Randulfe e Xoán Carlos Abad Galego

-Roteiro polas instalacións do que foi xulgado, cárcere e cuartel militar

VENRES  DÍA 16,  ÁS 20 HORAS*

-Concentración no exterior

 

-Manifesto

 -Música: Hímno de Riego

 -Discurso: Mónica González. Letura da Causa do seu bisabó, Manuel del Río Primeira vítima condenado en xuizo sumario, asesinado o 6 de agosto do 36 e soterrado en Pereiró

 

-Agradecementos

 

-Ofrenda floral

 -Hímno Galego e fin do acto

*NOTA: O ACTO DO VENRES DÍA 16, CAMBIA A HORA DAS 19H. PREVISTO PASASE ÁS 20H. POR SUXERENCIA  GUBERNATIVA.

A Fonsagrada clama pola liberdade no 75 aniversario do batallón Galicia

Elaboración do "milladoiro" en homenaxe aos milicianos

fusilados na Fonsagrada. M. Fernández

 

 

28/10/2012 - Froilán Varela / El Progreso (A Fonsagrada)

«Nacerá nuestro hijo con el puño cerrado envuelto en un clamor de victorias y guitarras». Estes versos de Miguel Hernández, do seu poema ‘Canción do esposo soldado', en boca Beba Machicado, bisneta dun dos 13 milicianos republicanos asasinados por falanxistas no Acevo, serviu para homenaxear na Fonsagrada aos homes do comandante Moreno, do batallón Galicia, no 75 aniversario da súa morte.

 

O acto estivo organizado pola Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica (ARMH), en colaboración cos veciños fonsagradinos e do Concello, e reuniu no Alto do Acevo a unhas 200 persoas procedentes de distintos puntos de Galicia, España, Xapón, Estados Unidos e Arxentina. O 30 de outubro de 1937 os 13 soldados da República, todos galegos salvo un asturiano, foron asasinados no Acevo cando fuxían cara a Asturias. Durante décadas ninguén puido choralos nunha fosa anónima. Os seus familiares non coñeceron o seu paradoiro ata a exhumación feita pola ARMH en 2006, que logrou identificar a sete dos represaliados.

A asociación pola memoria histórica do 36 recorda o pasado do "MARCO"

 

Traducción Estación Atlántica

Os actos recordarán aos represaliados que foron xulgados e encarcerados na antiga prisión

 

Faro de Vigo - EUROPA PRESS 7/11/12 -

A Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36 organizou dous actos para os días 9 e 16 de novembro co obxectivo de recordar a acódelas represaliadas durante o franquismo. Para os actos deste ano elixiuse o edificio do actual Museo de Arte Contemporánea (Marco), para dar a coñecer aos cidadáns o papel que este inmoble tivo como xulgado, cárcere e cuartel durante esa época.

O portavoz da asociación, Telmo Comesaña, explicou que o vindeiro sábado, 9 de novembro, celebrarase ás 19.00 horas unha mesa redonda no Auditorio do Marco na que intervirá Carlos Núñez, quen estivo preso alí, o avogado Fernando M. Randulfe e o historiador vigués Xoán Carlos Abad Galego. Tras isto, realizarase unha ruta polo interior do recinto, que será explicado por persoas que estiveron alí durante a ditadura de Franco.

Posteriormente, o día 16 os actos pasarán aos exteriores do museo, onde, tamén ás 19.00 horas, haberá unha concentración, colocarase unha "placa provisional" e a biznieta de Manuel do Río, o primeiro condenado nun xuízo sumario e executado o 6 de agosto de 1936, lerá un extracto da causa do seu bisavó. Tamén se realizará a tradicional ofrenda floral aos represaliados.

Comesaña explicou que este ano se colocará unha "placa provisional" no Marco porque o alcalde, Abel Caballero, non contestou ás solicitudes que o colectivo realizou para reunirse e abordar estes actos da memoria. En todo caso, incidiu en que se instalará unha estrutura de forma temporal, á espera de poder situar a definitiva.

Tensións co concello

Sobre as relacións co Concello, o portavoz da Asociación Viguesa pola Memoria Histórica recordou que a ausencia de respostas ás peticións de reunión xa se deu en anteriores ocasións e, ademais, denunciou un "intento de suprimir" a este colectivo fai dous anos, cando lles foi proposto desde o goberno local realizar unha asociación conxuntamente cos sindicatos UGT e CC.OO.

"Aos nosos anos, que nos digan cousas así unhas persoas que poden ser os nosos fillos", lamentou o portavoz do colectivo, quen cualificou esta proposta como "o abrazo do oso". Así mesmo, denunciou que o rexedor dispénsalles un trato como "se non existise" a asociación.

Por outra banda, en canto á denuncia presentada ante os xulgados pedindo que se retire a Cruz do Castro en cumprimento da Lei de Memoria Histórica, Telmo Comesaña explicou que o xuíz requiriu información respecto diso e que agora a asociación atópase á espera de que este tome unha decisión. De igual modo, recordou que a súa solicitude está avalada por "máis de 4.000 firmas de cidadáns" que foron entregadas no Concello.

Manuel do Río e o Marco

Telmo Comesaña destacou, como novidade dos actos da memoria deste ano, o feito de que se realizarán en dúas xornadas distintas e que, ademais, darase lugar á lectura dunha causa dun represaliado.

Sobre a persoa elixida, Manuel do Río, explicou que vivía no Casco Vello, traballaba como tranviario e había estado en Rusia en 1934. Tras ser apresado, o xuízo sumario celebrouse o 3 de agosto de 1936, uns 15 días despois de que o levantamento militar chegase a Vigo, algo que ocorreu o 20 de xullo. Na madrugada do día 6 de agosto foi executado no Castro e enterrado posteriormente en Pereiró. Segundo indicou, este xeito de actuar repetiuse con outros represaliados en diversas ocasións ao longo do réxime franquista.

Sobre o inmoble da rúa do Príncipe que actualmente alberga ao Marco, destacou que foi cárcere, xulgado e cuartel entre 1936 e 1977, aínda que puntualizou que moitas persoas que estaban alí condenadas continuaron "ata que a Lei de Amnistía liberounos".

O asalto ao barco do exilio

Exemplar do xornal de Bristol do verán de 1937

Imaxe cedida polo proxecto Nomes e Voces

 

Nota de Nomes e Voces: O xornal Público contactou co Proxecto 'Nomes e Voces' para interesarse polo asalto ao buque 'El as' na Costa da Morte fuxindo da Guerra Civil. Alejandro Torrús falou co investigador Andrés Domínguez Almansa sobre este feito

 

Traducción Estación Atlántica

En 1937, doce mozos galegos asaltaron o buque 'El as' na Costa da Morte para fuxir da Guerra Civil. Os 'escapados' chegaron á costa de Bristol (Inglaterra), desde onde foron repatriados á España republicana. A causa militar que abriu o réxime de Franco non puido condenar a ninguén porque ningún veciño delatounos.

 

Público - Alejandro Torrús - Madrid- 04/11/2012

25 de xullo de 1936. O golpe de estado militar contra o lexítimo Goberno da República triunfara sen apenas resistencia en Galicia. A Garda Civil e a Falanxe van ocupando as comarcas e concellos da Galicia rural. A eliminación do adversario político é rápida e selectiva. A Guerra Civil parece cuestión de días. O 25 de xullo, apenas unha semana máis tarde da sublevación miliar, a ocupación chega ata o Concello de Carnota, un pequeno concello coruñes formado por varias pequenas aldeas no suroeste da provincia. Decenas de dirixentes políticos, sindicalistas abandonan as súas casas e refúxianse nos montes de Pindo xunto a mozos que, simplemente, queren fuxir da guerra.

Entre eles atópase o Catelo, un mozo de esquerdas orixinario de Quilmas (A Coruña), que pronto se converte no líder dos “foucellas” dos montes de Pindo, nome que reciben os republicanos escondidos nas montañas de Galicia. “Por entón críase que o conflito sería breve. Os que se marcharon ás montañas pretendían quitarse do medio durante os días que durase o conflito para despois regresar á súa vida cotiá”, explica a Público Luís Lamela, autor do libro “Escapado”, que recorda a vida dos fuxidos no monte Pindo en 1936.

Con todo, a Guerra, contra o prognóstico dos locais, alargábase e o fin non se vía cerca. “O día a día era terrible. Os "foucellas" baixaban ás súas casas, pero podían ser sorprendidos en calquera momento. Un salvador con nome de rapaz ocupábase de avisar cando viñan as milicias cun Omesomonte!! (Homes ao monte)”, rememora Uvaldo Cerqueiro, autor do diario dixital da Costa da Morte, Que pasa na Costa . Outra táctica que utilizaban os familiares dos fuxidos para comunicarse con iso foi o da bandeira branca, neste caso, o sinal de perigo.
 

Desde os montes de Pindo era posible divisar a gran nave conserveira de Carnota. Cando chegaban os falanxistas ao pobo en procura dos fuxidos, as mulleres izaban unha especie de saba branca para avisar aos fuxidos de que non podían baixar ao pobo. “As familias escondían a comida en lugares determinados, pero cada día era máis complicado. Había que actuar”, prosegue Cerqueiro.

Un asalto planeado
O plan de fuxida definitiva do Catelo e os seus homes tardou un ano en chegar. Cada noite, desde o alto dos montes de Pindo, os mozos divisaban nas Illas Lobeiras, un arquipélago situado fronte á costa de Carnota, dous buques que faenaban na zona. A fuxida pasaba polo mar.

No verán de 1937, o grupo de 12 homes liderado por Catelo, descendeu ata o porto de O Pindo, que se atopaba sen vixilancia esa noite, e colleron dúas pequenas barcas coas que achegarse aos buques faeneros. “negociaran co vixiante do porto para que este marchásese a Santiago coa desculpa dun familia enfermo para que ninguén denunciase a falta das lanchas”, explica Luís Lamela.

Coa axuda das dúas barcas, os doce mozos asaltaron a punta de pistola o buque faenero 'El As' e mandaron a toda a tripulación ao segundo buque, ao que quitaron toda o gasoil para que non puidesen dar a voz de alarma. “Foron roubando o combustible que podían para facer a travesía. Saíron a mar aberto e puxeron rumbo a Inglaterra”, apunta Lamela.

Días máis tarde, sen combustible, co puño no alto e cantando a Internacional os doce mozos chegaron ao porto de Bristol (Inglaterra). Pero non foi o final da súa viaxe. O destino tíñalles reservada unha sorpresa. Inglaterra acolléndose ao pacto de Non Intervención deulles dúas opcións: Volver á España sublevada ou, pola contra, regresar á España republicana. Os doce mozos, que fuxiran de Galicia para non combater na guerra, foron repatriados ao bando republicano onde combateron fronte ao exército sublevado de Franco.

“Eles querían fuxir da guerra e quedar en Inglaterra. Pensaban que o golpe de estado sería unha 'Sanjurjada' pero o destino xogoulles unha mala pasada. Sábese que un deles terminou nun campo de concentración francés desde onde puido embarcar no Winnipeg e exiliarse en Chile. Outro morreu no campo de concentración nazi de Mauthausen. E do resto foise perdendo a pista”, resume Lamela.

Con todo, Catelo conseguiu retornar ao seu Galicia natal tempo despois tras unha longa estancia no cárcere. Augusto Castro, o seu fillo, relata a Público que na súa casa case nunca se falou da fuxida do seu pai. El morreu cando Augusto tiña soamente un ano e medio. A súa nai relatáballe a historia pero sempre “con moitos parches”. “O único que sei do meu pai é que tratou de fuxir a Inglaterra en barco e que as autoridades inglesas o deportaron a España a través de Francia. Despois, tras estar no cárcere volveu e cando eu era un recentemente nado el morreu dunha pulmonía”, conta Castro.

Unha causa militar e un pobo unido
A fuxida dos doce mozos non pasou desapercibida para as autoridades militares do réxime de Franco. Iniciouse unha causa militar para depurar responsabilidades pola fuxida e secuestro do buque. “Na causa militar, as autoridades tratan de investigar quen do pobo axudounos porque non podían facelo sos. Estaban convencidos diso”, asegura a Público Andrés Domínguez Almansa é Doutor en Historia Contemporánea da Universidade de Santiago de Compostela.

Con todo, a causa quedou en nada. Os investigados aseguraron non saber nada dos fuxidos na montaña e as autoridades tiveron que dar o seu brazo a torcer ante a imposibilidade de condenar a un pobo enteiro. “Non poden tirotear a todo o pobo. As autoridades están convencidas de que o pobo os axuda. E é así. É o pobo enteiro quen parece actuar. Hai que ter en conta que a todos únenos lazos familiares e de veciñanza. Por encima da traxedia que viviron os escapados, esta é unha historia de solidariedade dun pobo cos seus veciños”, sentenza Dominguez.

Homenaxe Vítimas do Franquismo en Teo (A Ramallosa)

 

Estimad@s amig@s,

O próximo sábado 10 de Novembro no Auditorio de Teo (A Ramallosa), celebrarase a “Homenaxe Vítimas do Franquismo” que dende a Asociación Irmáns Liste Forján estamos a organizar.
 

Trátase dunha xornada de convivencia na que contaremos coa presenza de diferentes artistas e especialistas na materia, así como de loitadores antifranquistas e familiares dos represaliados. Terá lugar ademais a presentación da exposición “Retratos da Memoria” de Alfonso Martínez.
 

Participarán nesta xornada:

- Familiares de Manuel Ponte Pedreira

- Familiares de Fernando Barcia Veiras (Presidente do Comité Executivo de Defensa da República en Santiago)

- Familiares de Enrique Ares Díaz (Militar e militante da CNT)

- Familiares de Manuel Otero Patiño (Militante do PCE e do SRI)

- Familia de Constante Liste Forján (Tenente Alcalde de Teo)

- Camilo de Dios (Guerrilleiro)

- Familiares de Ramiro Paz Carbajal (Socialista)

- Heriberto Rodriguez Bermejo (Prisioneiro na Illa de San Simón)

- Alfonso Puente Nodar (Prisioneiro na Illa de San Simón)

- Esther Fernández (Evanxelista)

- Familiares de Manuel Puente Porto

- Familiares de José e Remegio Rodal García (militares leais a República)

- Familiares de Bernardo Mato Castro.

- Uxenu Álvarez (Neno da guerra)

- Familiares de Estanislao Pérez Artime

- Genaro Fernández Ares (Militante da UJCE e da JSU e represaliado)

- Olimpia Barcia (Represaliada)

- Familiares Alexandre Bóveda (galeguista asasinado)

- E máis por confirmar….

Contamos tamén con postos informativos de diversas asociacións e disfrutaremos dun xantar popular onde terán lugar diversas intervencións. (Prégase confirmación, para que os cociñeiros poidan prever as súas necesidades)
 

Se pertencedes a algunha asociación, colectivo social, político, sindical, etc e queredes participar non dubidedes en poñervos en contacto con nós. O prazo para solicitar un espazo remata o vindeiro día 5 de novembro.
 

Existen uns bonos-axuda compostos por reproduccións duns cadros feitos para a ocasión. O prezo dos bonos-axuda é de 50€ e de 100€. Se estás interesado en colaborar con nós manda un correo a asoc.listeforjan@gmail.com
 

11:30 MESA DEBATE ASOCIACIÓNS DA MEMORIA.

Descanso
 

13:00 “INSTRUMENTOS DE REPRESIÓN”

- Antonio López Rodríguez (Historiador)

- Alfredo González Ruibal

- Xurxo Ayan (Arqueólogos CSIC)

- Víctor Santidrián (Historiador)
 

14:00 XANTAR POPULAR
 

16:30 PRESENTACIÓN
 

17:00 “DO LOCAL AO CONCEPTUAL”

- Santiago Vega Sombría (Historiador)

- Luis Lamela García (Historiador)
 

17:30 ACTUACIÓN MUSICAL

Descanso
 

18:00 “MEMORIA DO 36” (Farruco Bernal López e Pilocha) (Fragmento)
 

18:15 “PEGADAS DA REPRESIÓN”

- Mirta Nuñez Díaz-Balart (Historiadora)

- Anna Miñarro (Psicoanalista)
 

19:00 A QUENLLA
 

19: 30 “AS VÍTIMAS DO FRANQUISMO HOXE”
 

- Ramón Sáez Valcárcel (Maxistrado Audiencia Nacional)

- Pablo Cés (Documentalista, Silenciadas)
 

20:00 ENTREGA DE AGASALLOS E PECHE
 

CONCERTO: SOM DO GALPOM!
 

COLABORAN: SON DIRECTO, Librería Lila de Lilith, Hotel Congreso.

O concello de Teo iza a bandeira republicana na presentación do «Homenaxe Vítimas do Franquismo»

 

La Voz de Galicia - Xoán A. Soler - Teo 03 de outubro de 2012

A asociación Irmáns Liste Forján presentou no consistorio o programa, que terá lugar o 10 de novembro, coincidindo coa desaparición en 1936 de Constante Liste.

 

Mais información: asoc.listeforjan@gmail.com

75 cabodano dos milicianos mortos no Acevo no ano 1937

 

 

ARMH- Correccións Estación Atlántica

Imos facer a homenaxe no 75 cabodano dos milicianos mortos no Acevo no ano 1937.

Reunión na chaira do Museo da Fonsagrada
11.30 autobús con destino ó Acevo
12 horas ACTO NO ACEVO en homenaxe a:

José Moreno Torres Mayor das Milicias (comandante)
Jaime Machicado Llorente Comisario Político do batallón (comandante)
Odilo Masid Masid Comisario político da compañía (capitán)
Manuel Ramos Escarís Comisario político da compañía (capitán)
Maximino Martínez Fernández Tenente (axudante)
Manuel Bugallo Lois Sarxento das Milicias (Miliciano)
Luis Rafael Villar Sánchez
Jesús Martínez Castro
e seis milicianos máis

XIV Semana Galega de Historia

 

Nomes e Voces

Os días 29 e 30 de novembro e 1 de decembro celebrarase a XIV Semana Galega de Historia que leva por título "Franquismo, Investigación Históriográfica e Memoria Histórica" entre A Coruña (UdC) e Oroso.

Nestas xornadas participan entre outros investigadores e docentes os membros do Proxecto 'Nomes e Voces': Lourenzo Fernández, Julio Prada e Emilio Grandío e Dionísio Pereira.

Ver programa

Até o día 27 de novembro está aberto o prazo para inscribirse na próxima XIV Semana Galega de Historia. A matrícula dá dereito ao certificado de asistencia, á recepción das actas do encontro, unha vez publicadas, así como ao agasallo de dous números de Murguía. Revista Galega de Historia e de dous títulos publicados pola Asociación Galega de Historiadores.

A matrícula será gratuita para os membros da AGH, do Instituto Galego de Historia e para os subscritores/as de Murguía. Revista Galega de Historia. Para o resto de asistentes as taxas son as seguintes:

- Estudantes, desempregados/as e xubilados/as: 10 euros.

- Outros: 20 euros.

Para formalizar a inscripción hai que facer un ingreso ou transferencia na conta Asociación Galega de Historiadores Catalunya Caixa: 2013 1843 51 0200090717 co asunto Matrícula SGH e mandar o xustificante do pago a sgh@asociaciongalegadehistoriadores.com

“Para os cregos comprometidos a súa foi unha loita que a Igrexa non aproveitou”

 

Diario de Ferrol.- Nicolás Vidal 14/10/12

É lugar común destacar a loita e o compromiso que os cregos de Ferrol tiveron nos anos 60 e 70 coa clase obreira e contra o franquismo. Folgas, represións e cárcere salferen a súa biografía. Esta historia vén de ser documentada pola investigadora e profesora da Universidade Complutense Rosa Cal, quen analizou en profundidade as características como grupo deses sacerdotes e os problemas e dificultades que lles causou a oposición á ditadura. Botando man tanto de fontes orais como dun exhaustivo traballo de investigación, compuxo “Los curas contra Franco. Ferrol 1950-1978” (Edicións Embora) que se presentou o venres ás 18.30 horas na Galería Sargadelos.

A autora estará acompañada polo profesor Xosé Luís Barreiro Rivas e un dos seus protagonistas, Antón Martínez Aneiros.

Na España dos anos 60 e 70 só houbo cregos antifranquistas en Ferrol?
Non, niso esta comarca non foi excepcional porque tamén os houbo en Cataluña, País Vasco, Madrid ou Andalucía. O que fixo diferente a Ferrol foi o feito de que aquí había unha enorme influencia militar, que foi unha das causas da súa toma de postura, como no sucedido na procesión do Corpus do ano 68, que demostrou o gran poder do exército. Iso levou ao grupo a unha concienciación. Ademais hai que dicir que eles comezan a comprometerse cos obreiros en Ferrol, porque antes, moitos estaban no rural facendo un traballo rutinario.

Quen formaba parte dese grupo?
Investiguei especialmente o labor de Cuco Ruiz de Cortázar, Antón Martínez Aneiros, Xosé Chao Rego, Ángel Ferreiro Currás, Gabriel Vázquez Seijas e Vicente Couce, pero hai outros moitos que van aparecendo ao longo do libro.

Que os une a todos eles?
Unha mesma utopía, o tratar de facer unha relixión do aquí e agora. É unha xente que se compromete cos pobres e os obreiros. Hai que pensar que o seu labor está fornecido polo Concilio Vaticano II, que os apoia teoloxicamente porque eles non son tolos. Por outra banda, o bispo Argaya crea en Ferrol a Domus Ecclesiae que se converte no lugar de reu-nión e reflexión de todos eles. Ademais é unha xente que ten contacto con fóra, con Madrid ou no extranxeiro.

Hai quen fala de curas comunistas, pero foi tan evidente esa relación?
Non é certo, eles non entraron na loita partidista. De feito ningún se afiliou ata secularizarse ou anos despois. Vicente Couce afiliouse a Esquerda Unida hai tres anos! Eles entenden o seu traballo como unha prolongación natural do seu sacerdocio. Eles abren as igrexas e as sacristías nun momento en que nace CCOO, que a súa vez está cheo de xente da JOC (Juventud Obrera Católica) e HOAC (Hermandad Obrera de Acción Católica).

Como foi o traballo de investigación?
A investigación oral non abondaba porque a xente trabúcase. O bo é que as fichas da policía político-social informaban ata dos libros que lían todos eles. Rexistraban todo aínda que non sempre era verdade, porque tiñan que esaxerar porque senón non había razón para castigalos.

E foron castigados e ata pasaron pola cadea.
Si, pero como moito os seus delictos foron propaganda ou asociacionismo ilegal, ou cousas tan absurdas como atoparlles unha canción. Pero tíñano claro. Xente como Vicente Couce ás dúas semanas de saír da cadea de Zamora xa estaba manifestándose. Non podían con eles.

Tivo problemas nos arquivos?
Nalgúns si. Tiña que entregar xustificantes e permisos varios. Entrar no arquivo da diócese é imposible, din que teñen que pasar 80 anos... díxenlles que me coidaría pero non sei se chegarei alá. O do Ministerio do Interior foi un búnker, tiven que insistir tres anos e non entregaron a documentación como deberían.
Que novidades aporta o libro?
Hai unha narración de Aneiros do interrogatorio tralos sucesos de marzo do 72, que é un modelo de intimidación do que lle facían aos curas comprometidos. Tamén hai unha carta de Couce ao pai desde o cárcere que lle expresa ao pai dúbidas do seu papel dentro dunha Igrexa xerárquica que non os comprende. Tamén hai unha carta de Vázquez Seijas a primeira vez que o deteñen trala folga de Peninsular Madereira. Botáronlle en cara que era comunista, cando el era un home tradicional e de dereitas pero moi implicado co mundo obreiro. El escribe un texto moi duro ao comisario no que bota a culpa do asasinato do seu pai en Teruel na Guerra Civil pola desidia e traición dos compañeiros franquistas. Esta copia da carta conseguina no Ministerio do Interior, pero estaba censurada por alguén na actualidade...

Para rematar, a maioría dos curas obreiros secularizouse. Que visión teñen deses anos?
Que foi un tempo perdido para a Igrexa que non aproveitou a súa loita para renovarse. A nivel persoal, foi un tempo valioso de toma de conciencia social. É unha historia que é parte de Ferrol, de España e da Igrexa.

A coalición de Beiras critica a Caballero por non quitar a cruz do Castro

 

"É un elemento simbólico fascista que pervive coa complicidade do alcalde"

 

 La Voz de Galicia - Juanma Fuentes -Vigo 12 de outubro de 2012               

Alternativa Galega de Esquerdas reuniu hoxe a un nutrido grupo de simpatizantes xunto ao principal vestixio do bando nacional da guerra civil existente en Vigo. Reunidos ao redor da cruz dos caídos no monte do Castro, reclamaron a súa retirada e criticaron ao alcalde socialista por non cumprir a lei da memoria histórica que así o establece. Cualificaron dita cruz de «elemento simbólico fascista» e acusaron a Caballero acusándoo de incumprir «sistematicamente» a lei da memoria histórica. Elixiron a data do 12 de outubro igualmente como «acto de desagravio» para o que consideran unha idea de España «como conquistadora de continentes».

 

Por todo iso a número dous da lista, a viguesa Chelo Martínez, comprometeu unha lei integral de memoria que levará ao Parlamento galego para dignificar «aos que tiveron que sufrir polo franquismo». O escrito Xosé María Álvarez Cáccamo, número 12 da candidatura, participou no acto e leu un manifesto respecto diso xunto con membros da asemblea repúblicana de Vigo e da asociación viguesa pola memoria histórica.

 

Ambos os colectivos batallaron nos últimos anos para intentar que o Concello promovese a retirada da cruz do Castro. Caballero non accedeu ás súas demandas, negándose en todo momento a explicar publicamente a súa postura.

Domingo 14 de outubro ás 13 horas Homenaxe na Volta dos 9 (Baiona)

Publicado na Revista Galega de Historia Murguía,

no Nº 7/8, ano 2003.

Amigas e amigos do IEM:

Na madrugada do vindeiro 15 de outubro cumprirase o 76 cabodano do tráxico asasinato dos 9 veciños do Val Miñor na estrada Baiona - Camposancos, á altura do quilómetro 58 da Bombardeira (Baredo), hoxe coñecida como a "Volta dos Nove". Como tódolos anos, familiares dos asasinados e o Instituto de Estudos Miñoranos, desenvolverán unha sinxela homenaxe que terá lugar o día domingo 14 de outubro ás 13 horas.

Diante do monumento que lembra a súas memorias, obra do escultor Fernando Casás, se realizará unha ofrenda floral e dirixirá unhas palabras o historiador, Carlos Méixome, director do IEM.

Convidamos a todas e todos a participar do acto.

Exposición​: "Un canto e unha luz na noite. Asociacionismo cultural en Galicia (1961-1975​)"

IEM

 

Ata o 11de novembro de 2012

Esta mostra ten como obxecto poñer en valor o papel que desempeñaron as asociacións culturais en Galicia e os seus axentes durante os últimos quince anos da ditadura franquista (1961-1975). Desde as primeiras iniciativas de rescate da cultura galega comezadas por Galaxia e a súa rede, as accións daqueles mozos e mozas foron determinantes para estender a lingua e a cultura identitaria mediante a fórmula asociativa, nun marco pouco propicio para este labor. A súa metodoloxía integradora, tendendo pontes co galeguismo de antes da guerra, e a súa penetración no tecido social foron determinantes para consolidar os pasos precisos no camiño da construción dunha cultura nacional.

Foucelhas será homenageado na XII ediçom do Dia da Galiza Combatente

 

O próximo 12 de outubro, decorrerá na cidade da Corunha a XII ediçom do Dia da Galiza Combatente, instaurada por NÓS-Unidade Popular em 2001.

A figura do mítico guerrilheiro galego Benigno Andrade “Foucelhas” centrará os atos deste ano.

Cidade herculina acolherá atos centrais

O ato central terá lugar na corunhesa Praça de Carlos I, fronte o Museu Militar, onde está “sequestrado” o fuzil mauser que portava o combatente galego o dia que foi que foi detido pola Guarda Civil em Oça dos Rios, depois de ser ferido de bala.

Sob a legenda Benigno Andrande Foucelhas, exemplo da resistência popular NÓS-Unidade Popular realizará um comício a sexta-feira 12 de outubro às 13 horas.

Intervirám as companheiras Eva Cortinhas, em representaçom da organizaçom juvenil BRIGA, e a porta-voz nacional de NÓS-Unidade Popular, Rebeca Bravo.

Posteriormente terá lugar um jantar de confraternizaçom.

Caderno Biográfico do Foucelhas

Nos próximos dias sairá do prelo um caderno com a biografia do Foucelhas que será distribuido a 1€. Também nas próximas semanas estará disponível em formato digital.

Autocarro

NÓS-UP freta transportepara facilitar assistência. Partirá às 8.00 horas da Guarda, com paragens em Salvaterra (9.00hs), Ponte Areias (9.15h), Porrinho (9.30h), Vigo (10.00h), Ponte Vedra (10.30h) e Compostela (11.15)

O cartom pode ser adquirido por 9€. Para mais informaçom nacional@nosgaliza.org ou telefonando a 669 778 474.

El callejero de la zona de Sarria mantiene nombres franquistas

Sarria estrenó bulevar pero conserva el nombre de Calvo Sotelo y

los coches encima de la acera. B.L.

 

El desacuerdo hace que la villa, Samos y Portomarín incumplan la ley

Benigno Lázare- Lugo / la voz 02 de octubre de 2012

Al menos tres municipios de la comarca o de la zona de Influencia de Sarria siguen incumpliendo la Ley de Memoria Histórica bastantes años después de su aprobación. La propia villa sarriana, Samos y Portomarín conservan en su callejero nombres franquistas. Curiosamente, en los tres hubo o hay alternancia entre derecha e izquierda en el gobierno municipal, pero los desencuentros, unidos a un interés muy moderado, pesan más y son un escollo para actualizar los nombres. En Sarria, un tramo de una de sus principales avenidas acaba de ser remodelado y reconvertido en bulevar, pero se sigue llamando Calvo Sotelo. José Antonio Primo de Rivera también sigue conservando su calle.

 

Carta de despedida de Xosé Humberto Baena

Traducción Estación Atlántica

Papá, mamá:
Executaranme mañá de mañá.
Quero darvos ánimos. Pensade que eu morro pero que a vida segue.
Recordo que na túa última visita, papá, dixéchesme que fose valente, como un bo galego. Funo, asegúrocho. Cando me fusilen mañá pedirei que non me tapen os ollos, para ver a morte de fronte.

Sinto ter que deixarvos. Síntoo por vós que sodes vellos e sei que me queredes moito, como eu vos quero. Non por min. Pero tedes que consolarvos pensando que tedes moitos fillos, que todo o pobo é o voso fillo, polo menos eu así volo pido.

Recordades o que dixen no xuízo? Que a miña morte sexa a última que dite un tribunal militar. Ese era o meu desexo. Pero teño a seguridade de que haberá moitos máis. ¡Mala sorte!

¡Canto sinto morrer sen poder darvos nin sequera o meu último abrazo! Pero non vos preocupedes, cada vez que abracedes a Fernando, o neno de Mary, ou a Manolo facervos á idea de que eu continúo neles.

Ademais, eu estarei sempre convosco, asegúrovolo.

Unha semana máis e cumpriría 25 anos. Morro novo pero estou contento e convencido.
Facede todo o posible para levarme a Vigo.
Como os nichos da familia están ocupados, enterrádeme, se podedes, no cemiterio civil, á beira da tumba de Ricardo Mella. Nada máis. Un abrazo moi forte, o último.
Adeus papá, adeus mamá.
O voso fillo:
Xosé Humberto

37º cabodano dos derradeiros fusilamentos do Franquismo

 

En lembranza de Baena. Xoves 18 h en Pereiro

27 de setembro 1975 – 27 de setembro 2012

 

O xoves , 27 de setembro cúmprese o cabodano dos derradeiros fusilamentos do Franquismo. Como todos os anos xuntarémonos diante da tumba do noso amigo e camarada Xosé Humberto Baena Alonso, ás 18 horas no cemiterio de Pereiró , para reinvindicar a súa memoria e a súa loita contra a ditadura. 

 

MEMORIA, XUSTIZA E REPARACIÓN DAS VITIMAS DO FRANQUISMO 

 

AGARDAMOSTE

 

Asemblea Republicana de Vigo

A Asociación para a Memoria Histórica de Marín homenaxea aos represaliados pola Ditadura

 

Faro de Vigo - 24/9/12 - Felipe Sánchez- Marín

Máis de medio centenar de persoas reuníronse na mañá de onte no Pozo dá Revolta para celebrar unha emotiva homenaxe ás vítimas que a represión franquista deixou na localidade marinense.
Especialmente cruento foi o caso de Carmen Pesqueira "A Capirota" que, con tan só 19 anos, foi asasinada polos falanguistas naquel mesmo lugar, hai agora 75 anos. Durante o acto, houbo un especial recordo para esta nova marinense á que, unha vez sen vida, arrastraron por Bueu ata que finalmente foi arroxada ao cemiterio desa localidade. Outra nova, Lola, de Cangas, lograría escapar ferida e puido corroborar o triste suceso. Familiares de ambas as atopábanse presentes durante a homenaxe de onte.

Lección para o presente
"Con este acto queremos reivindicar a memoria das vítimas, honralas e dar a coñecer este período da nosa historia", explicou a presidenta da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica de Marín, Enriqueta Otero.
Neste sentido, o seu propio pai foi vítima da represión franquista, xa que permaneceu encarcerado na prisión de Lazareto, na Illa de San Simón.
Con todo, Otero, lonxe de levar a cabo un discurso revanchista, destaca que "a sociedade debe aprender a lección destes feitos, para que nunca se volvan a repetir".
Durante a cerimonia, procedeuse á colocación dunha coroa de loureiro ante o monólito, adornado coa bandeira republicana e galega, que foi levantado en recordo daquela moza reivindicativa.
No acto interveu a doutora en Filoloxía Galega, Ana Acuña, que centrou o seu discurso na represión que sufriron as mulleres durante o franquismo.
A continuación, Xosé Novas, primeiro alcalde democrático de Bueu, falou sobre a represión na zona a partir do golpe de estado do 18 de xullo de 1936 e da intervención crave que tivo a Escola Naval para frear os intentos daqueles que loitaron pola liberdade na comarca do Morrazo.

Unión social
A pesar do día desapracible e da ameaza de treboada, á invitación do colectivo marinense acudiron persoas de todos os ámbitos sociais e políticos. Neste sentido, destacou a presenza, un ano máis, da alcaldesa, María Ramallo. "A pesar da diferenza políticas que podemos ter, como veciños que somos recibimos o seu apoio", valorou Otero.
O labor que realiza a Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica na localidade segue activa, xa que, como recoñece a súa presidenta, "cada día, a medida que se van abrindo os arquivos, aparecen novos datos de persoas desaparecidas". E é que en Marín -a diferenza doutras zonas de España- quedou constancia escrita de moitos procesos de execucións, "houberon poucos paseados".
Con todo, "aínda hai xente da que se descoñece a súa historia", conclúe Otero.

Franco senta no banco a un escocés

Traducción Estación Atlántica

El Pais. Natalia Junquera - 19/9/12

Cando Clifford Torrents, escocés de 59 anos, comprou, en decembro de 2009, unha casa con vistas no tranquilo Ouviaño (Negueira de Muñiz, Lugo), nunca pensou que terminaría denunciado e tendo que ir a xuízo. Celébrase hoxe. O motivo: retirou, á beira dunha fonte, unha placa franquista co escudo de Falanxe na que se lía: "Reinando Francisco Franco e sendo alcalde D. José María López inaugurouse esta o día 24-5-1953". foi o actual alcalde, José Manuel Braña, do PSOE, quen lle denunciou. O rexedor vai pedirlle hoxe ao xuíz que ordene a Clifford restituír a placa franquista.

"É ridículo. Pero tendo en conta o que lle fixeron a Garzón, o que pasou con Camps ou co Ecce Homo, neste país xa non me sorprende nada?, explica Clifford, fillo do combatente republicano catalán Juan Torrents, que cambiou o seu nome polo de John Colman cando empezou a servir ao Exército británico na Segunda Guerra mundial. Clifford mantén que chegou a un acordo verbal cun concelleiro do pobo, tamén socialista, mentres o alcalde estaba de vacacións -"estreitámonos a man e brindamos. Iso no meu país é como asinar un contrato"- para retirar el mesmo a placa logo do concelleiro dixéselle que non podía facelo porque non tiña diñeiro.

O alcalde nega que tivese permiso do Concello. "Eu díxenlle que o iamos a estudar. Non coñecemos o ánimo das persoas que puxeron a placa. Ese señor inglés non era ninguén para retirala sen permiso". Braña engade un dato moi importante: "Non falo inglés". Clifford tampouco moito español.

O escocés non contempla a posibilidade dun malentendido lingüístico e recorda que, antes das últimas eleccións, o alcalde foi porta por porta e cando lle preguntou que lle gustaría para o pobo respondeu: "Que se quite a placa", e aí iniciaron as súas negociacións. O rexedor mantén que a súa retirada "sentou moi mal entre os veciños". Clifford ten exactamente nove. Todo Negueira de Muñiz, con 23 núcleos de poboación, son 200 habitantes. Algúns, mantén o escocés, felicitáronlle por eliminar a placa cun martelo.

"É absurdo, absurdo", repite Clifford. "Non esperaba que o alcalde déseme as grazas, pero tampouco isto. ¡Pretende substituír unha placa franquista ilegal con outra placa franquista ilegal!". Argumenta que os custos derivados do seu proceso xudicial superan con fartura o valor do vestixio destruído. "A miña primeira visita ao xulgado supuxo un mínimo de dúas horas do tempo do xuíz, outras dúas co taquígrafo, e seis máis de intérprete, que estaba a dúas horas de coche".

Clifford asegura que non se arrepinte do que fixo, aínda que confesa que se vise a placa franquista antes, "non compraría aí a miña casa". O seu caso é moi similar ao de José Gallego, un xubilado de 72 anos de Aspe (Alacante), imputado por un delito contra o patrimonio histórico e cultural por esnaquizar con grafiti vermello unhas placas franquistas na igrexa do pobo. Cando o axente sorprendeulle in fraganti, coa pintura aínda na man e baixándose da escaleira que utilizara para alcanzar os vestixios, díxolle: "Non estou facendo nada ilegal. Ilegal é deixalo como estaba porque a lei de Memoria Histórica obriga a retirar todos os símbolos franquistas".

Xuntanza da Asociación Liste Forján pola Homenaxe ás Vítimas do franquismo​

Estimad@s Compañeir@s:

No arquivo adxunto, convócasevos a unha xuntanza en relación á Homenaxe que a Asociación Irmáns Liste Forján está a organizar. Agardando a vosa presenza

 

Un saúdo

Asociación Liste Forján

asoc.listeforjan@gmail.com

 

Libreria Lilith, rúa Travesa nº 7 Baixo, Santiago de Compostela, o sábado 29 de setembro ás 17:30h.

Homenaxe no Pozo da Revolta

A Asociación Recuperación pola Memoria Histórica de Marín organiza unha homenaxe aos que defenderon a liberdade: Augusto Alfonso González, Carmen Pesqueira Domínguez, Cristobal Peñin Alonso o día 23 de setembro ás 13h. no Pozo dá Revolta (Bagüin-Mogor)

Intervirá:
-Ana Acuña Trabazo (Doutora en filologìa galega)
-Xosé Novas Piñeiro (1º Alcalde Democrático de Bueu)

A CRMH da Coruña acábase de incorporar á rede de apoio á querela, RED AQUA

A Coruña xuño 2012

 

RED AQUA 17/9/2012  (Traducción Estación Atlántica)
A CRMH da Coruña (Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica dá Coruña) acábase de incorporar á nosa rede de apoio á querela. Con todo o seu traballo en prol da querela é anterior, xa en xuño tiveron a Ana Messuti nun acto divulgativo.

Praza pública 5 xuño 2012 Marcos Perez Pena

Rubén Afonso, secretario da Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña , salientou que “é unha das últimas ocasións que teremos de sentar no banco dos acusados os responsables do franquismo, do xenocidio que tivo lugar no Estado español”. Sinalou que en España houbo 115 mil desaparecidos, o que o converte no segundo país do mundo, despois de Camboxa, con máis desaparecidos”, e lembrou igualmente os 30 mil casos de bebés roubados ás súas nais durante a ditadura. Con todo, recoñeceu que a meirande parte dos posibles culpables nunca poderán ser xulgados, ao xa teren falecido, e puxo como exemplo a Manuel Fraga. Foi precisamente a través da investigación que a CRMH realizou sobre a responsabilidade de Fraga nos crimes da ditadura que a Comisión entrou en contacto co colectivo de xuristas arxentinos que está a investigar o xenocidio franquista.

Acto divulgativo

Monte Alto homenaxea a Pedro Galán Calvete

 

O que fora secretario xeral das Mocidades Galeguistas na Coruña recibe máis un ano a tradicional homenaxe
 

Sermos Galiza 15/9/12 - O.R.

O grupo de barrio do BNG en Monte Alto e a organización xuvenil da fronte nacionalista, organizan unha homenaxe a Pedro Galván Calvete, secretario de organización das mocidades galeguistas da Coruña fusilado a mans dos fascistas en 1936 cando tan só contaba con 19 anos.

 

O acto consistirá nun roteiro iniciado na Praza de María Pita e que continuará até o cemiterio de San Amaro guiado pola profesora da Universidade da Coruña e exparlamentar Pilar García Negro. Finalmente, as persoas participantes realizarán unha ofrenda floral perante o sartego de Pedro Galán nun acto no que intervirán Pedro Galán Horro, sobriño do homenaxeado; o responsábel comarcal de Galiza Nova, Daniel García e Suso Bermello, candidato polo BNG ás eleccións nacionais pola Coruña.

 

Un patriota asasinado

Pedro Galán Calvete naceu en Monte Alto en xullo de 1917 no seo dunha familia de traballador@s e migrantes, coma tantas outras persoas de onte e agora. Galán, foi alumno das primeiras escolas de ensino primario que deron aulas na lingua de noso, cando aínda era mestre delas outra vítima do fascismo, Ánxel Casal.

 

Galán Calvete convertiríase co tempo nun mozo comprometido con Galiza e cos problemas reais do noso pobo. Tales facetas convérteno en secretario xeral das Mocidades Galeguistas, cando esta se constitúe na Coruña, cidade na que contaría cunha importante actividade política e de pulo na creación de numerosas asociacións e clubes coma o Clube do Mar.

 

Porén o estalido do golpe fascista puxo fin á súa vida nunha de tantas ‘cunetas’ en 1936. Cada ano a mocidade nacionalista da Coruña, lembra e homenaxea a a figura deste mozo, do que din era “un patriota galego” que morreu por defender a liberdade da Galiza.

O Proxecto "Nomes e Voces" presente na 17ª Conferencia Internacional de Historia Oral en Bos Aires

 

‎Nomes e Voces - Proxecto Universitario (Blog) 3‎ de ‎septiembre‎ de ‎2012

Lourenzo Fernández Prieto e Judith Carbajo Vázquez presentarán a comunicación: “El uso del fondo oral del Proyecto Interuniversitario 'Nomes e Voces'. Estudio de caso: causas y sujetos de la persecución política y la represión en la guerra y la dictadura franquista en Galicia (1936-...)” na 17ª Conferencia Internacional de Historia Oral Los retos de la historia oral en el siglo XXI: diversidades, desigualdades y la construcción de identidades.

A 17ª Conferencia Internacional de Historia Oral terá lugar entre os días 4 e 7 de setembro en Bos Aires.

Abstract “El uso del fondo oral del Proyecto Interuniversitario 'Nomes e Voces'. Estudio de caso: causas y sujetos de la persecución política y la represión en la guerra y la dictadura franquista en Galicia (1936-...)”

O estudo da violencia política no maior contexto bélico español centrouse durante moito tempo nos aspectos cualitativos arredor das víctimas e as represións, dado o salto ao cualitativo, a focalizarse só nas vítimas. O colectivo dos represores non só permaneceu protexido por factores diversos senón tamén apartado do obxecto de estudo histórico. Propoñemos explorar as posibilidades de análise para o estudo das motivacións e as lóxicas que animaron as prácticas represivas nunha zona como Galicia donde a rápida e violenta instauración do novo réxime fundamentouse nas prácticas represivas, chegando a conformar e definir ao propio réxime dictatorial. Nos baseamos na perspectiva micro local e na exploración das novas posibilidades de fontes diversas, entre elas, sobre todo o importante fondo oral sobre a represión en Galicia do Proxecto Interuniversitario "Nomes e Voces", para analizar a armazón represiva e das redes locais dos suxeitos represores que axudaron a ir conformando e definindo ao novo réximen franquista. O estudo da natureza das represións franquistas segue sendo punta de lanza na historiografía española sobre a guerra civil e a represión. Este continuo auxe non só é cuantitativo senón, sobre todo, é o que nos interesa trabajar na nosa comunicación, pola posta en valor de novas fontes e por o emprego de instrumentos de análises melloradas e de conceptos máis afinados. Por todo iso, situamos a nosa investigación nun novo achegamento ás fontes orais e documentais que xa foron empregadas para o estudo das vítimas e que, grazas a unha metodoloxía ad hoc que temos desarrollado, podemos obter matices máis axustados da armazón represiva e mesmo de conceptos que se mostrarán máis operativos no noso proceso de estudo de caso dos suxeitos represores.

Décimo ano de homenaxe ao alcalde Ferreiro

 

Traducción Estación Atlántica
La Voz de Galicia 2/9/12

Manuel Ferreiro, alcalde de Lalín na II República recibiu a homenaxe que organiza cada ano a asociación sociocultural que leva o seu nome. A ofrenda floral con música e poesía, no cemiterio de Soutolongo, reuniu á familia socialista lalinense, a republicanos e a familiares. Homenaxeouse tamén aos perseguidos polo franquismo e en concreto a Jesús Igrexas recentemente falecido, que compartiu historia con Ferreiro. Un xantar na Carballeira do Rodo pechou a xornada. M. Souto

"Mártires" de Anguieiro, unha traxedia que non se esquece

 

Traducción Estación Atlántica

 

Decenas de persoas achegáronse onte ata o monólito que os recorda en Cangas para rememorar aos once asasinados

A Asociación de Memoria Histórica 28 de Agosto de Cangas organizou por sexto ano consecutivo unha xornada homenaxe aos Mártires de Anguieiro que, tal día como onte, en 1936, foron asasinados nesta zona do monte da Magdalena. O acto desenvolveuse pola tarde, cando decenas de persoas reuníronse ao redor do monólito de Anguieiro para realizar unha ofrenda floral. Entre música dunha filarmónica e unha gaita, e cantando o himno galego, os presentes despedíronse por un ano máis dos veciños fusilados neste lugar, para dar cabida a unha charla na Casa do Pobo.

Faro de Vigo - 29/8/12 - ANDREA MALVIDO - CANGAS "Sempre unidos arredor dá Memoria, agora máis que nunca. É sentido e deber asegurarse de que ou mundo nunca esquecerá a nosa traxedia". Así comeza o manifesto en honra aos represaliados que Xavier Fonseca, familiar dun dos asasinados, leu a tarde de onte á beira do monólito de Anguieiro, en Cangas. Un ano máis, a Asociación de Memoria Histórica 28 de agosto realizou neste lugar unha xornada conmemorativa aos Mártires de Anguieiro, onde, o 28 de agosto de 1936, once traballadores cangueses (5 canteiros, 3 mariñeiros, 2 albaneis e un mecánico) foron eliminados brutalmente por parte de gardas civís. 76 anos logo daquel día, decenas de persoas reuníronse unha vez máis neste acto de "recoñecemento e xustiza", como indicou Xoán Chillón, membro da Asociación de Memoria Histórica en Cangas.

O punto culminante do evento foi a ofrenda floral común que se realizou diante do monólito. Todo comezou coa lectura do manifesto por parte do mozo Fonseca que, non só quixo recordar ao seu antepasado senón tamén que "historias como estas non deberían volver pasar. E para que así sexa, non podemos deixar que morran nas memorias", comenta. Acto seguido e a título individual, tanto grandes como pequenos alí congregados foron depositando os caraveis que portaban para honrar aos que alí pereceron. Todo iso acompañado do son da gaita que tocou ao ritmo do himno galego, interpretado por Guillerme Ignacio.

Momentos históricos
Os "11 de Aguieiro" eran todos novos de entre 16 e 46 anos de idade. Durante a madrugada do 27 ao 28 de agosto foron metidos nunha furgoneta custodiada polos falanxistas e dirixíronse cara ao lugar de Anguieiro onde foron "paseados". Das 11 execucións, unha quedou frustrada. Este sobrevivente escapou ferido polo monte cara a Aldán e por mar nunha motora de pesca. Pero, finalmente, foi alcanzado en Punta Subrido (Ou Hío) onde os seus perseguidores déronlle morte. Os mártires homenaxeados son: Daniel González, Antonio Branco, Guillermo Fernández, José Novas, Alejandro Martínez, José Martínez, Antonio Ferreiro, Normandino Núñez, Secundino Ruibal, Estanislao Ferreiro e Eugenio Bastos. Algo máis que simples nomes para os veciños de Cangas. "Son os "mártires" dunha causa que triunfaría cos anos, pero que chegou demasiado tarde para eles", conta un dos asistentes ao acto. Pero tampouco se quixeron esquecer dos 49 veciños deste pobo que sufriron unha morte "violenta, así como de todas aquelas persoas desaparecidas, perseguidas, torturadas, encerradas, humilladas, exiliadas e desterradas por defender a xustiza e a liberdade", como se indica no manifesto deste ano.

Este día finalizou cunha actuación de música e palabra na Casa do Pobo, onde o historiador Xosé Álvarez Castro deu unha charla sobre a represión franquista na comarca de Pontevedra.