O Alcalde socialisto de Vigo é condenado pola xusticia a derrubala de urxencia pero segue negándose

quinta-feira, 23 de janeiro de 2014

Mandos da Armada aínda se resisten á lei da Memoria Histórica

Traducción Estación Atlántica
 
Cuartopoder - Luís Díez - 23/1/2014
En 1936 non había ONU, o que non quere dicir que a comunidade internacional non celebrase en Xenebra os seus bailes de máscaras. Os calafríos que agora producen os asasinatos documentados de presos por parte dos sicarios do Asad no marco da guerra civil en Siria, foron imperceptibles no caso de España, onde os xenerais perjuros e golpistas ordenaron arrestos e fusilamientos sen conto. Seis anos logo da entrada en vigor da lei da Memoria Histórica, algúns sectores militares resístense a retirar os símbolos da ditadura e os restos dalgúns represores reciben honores de ilustres. A Comisión Constitucional do Congreso abordará o asunto.
Só en Ferrol, que por ser a localidade natal do xefe dos sublevados merecería unha especial consideración piadosa no contexto dunha Galicia pobre e mayoritariamente resignada e huidiza, foron detidas e fusiladas máis de dous mil acodes en poucos días. A represión foi terrible na comarca. Leo o que escribiu a deputada socialista Paloma Rodríguez Vázquez e asinado Eduardo Madina nunha proposición non de lei á Comisión Constitucional: "En tan só dous días, os rebeldes sublevados xulgaron a 45 persoas en Ares e Mugardos, 37 foron condenados a matar por un consello de guerra nas causas 42/37 e 379/37. Así ata sumar 2.708 ferrolanos, 2.615 homes e 94 mulleres".
 
A proposición recorda os obxectivos da lei de Memoria Histórica de 2007: a retirada dos símbolos que enxalzan a sublevación e a ditadura franquista e a dignificación do recordo das vítimas, que foron tratadas como criminais e condenadas por defender a legalidad democrática do réxime republicano. E aínda que resulte incrible máis de seis anos logo de aprobada aquela lei, pide ao Goberno do pontevedrés Mariano Rajoy, ao seu ministro de Defensa, Pedro Morenés, e por extensión ao Xefe de Estado Maior da Defensa (JEMAD), o almirante Fernando García Sánchez, que teñan a ben cumprila e facela cumprir ao Exército, e quiten os nomes do dictador e varios dos seus almirantes rebeldes das rúas e prazas do Arsenal de Ferrol, así como o escudo franquista da fachada do edificio de Aduanas, dependente de Facenda, situado na fronte marítimo de Ferrol Vello.
 
Desde 2008, con Carme Chacón de ministra de Defensa, retiráronse máis de cincocentos vestixios e estatuas -incluída a da Academia de Zaragoza- dos cuarteis e edificios castrenses. Os informes dos mandos militares xa reflectían algunhas resistencias nas antigas capitanías e entre os mandos da Armada en Galicia. Desde 2012, o Goberno do PP conxelou a aplicación da norma e, aproveitando o impacto da crise, suprimiu a magra axuda presupuestaria ás exhumaciones de fusilados nas cunetas. Non por iso deixou de aportar recursos públicos ao mantemento de tumbas e panteones. En Ferrol chama a atención que os restos dos coñecidos facciosos locais Francisco e Salvador Moreno Fernández descansen no Panteón de Mariños Illustres de San Fernando (Cádiz). Por razóns de dignidade, a proposición pide que llos leven dese lugar.
 
Á mantenta da dignidade, a Comisión Constitucional tamén terá que decidir si a proposta do portavoz de Esquerda Plural, José Luís Centella, merece ser honrado o traballador e sindicalista de CCOO, Manuel José García Caparrós, asasinado en Málaga o 4 de decembro de 1977 durante a manifestación pola autonomía de Andalucía. Pide Centella que o Parlamento faga unha declaración considerándolle "exemplo de entrega aos ideais da democracia e a liberdade da súa terra". Aceptaraa o PP?