O alcalde galego que xustificou os crimes franquistas mantense no cargo grazas ao apoio do PP

O alcalde de Baralla Manuel González Capón  saúda brazo no alto aos veciños esta mañá fronte ao Concello. / Efe

Traducción Estación Atlántica

O regidor de Baralla (Lugo), Manuel González Capón, afirmou que os condenados a matar durante o franquismo "merecíanllo"

eldiario.es - David Lombao 22/08/2013

Saír gratis. A maioría absoluta que o PP ostenta no Concello de Baralla -oito edís fronte a dous do BNG e un do PSdeG- serviulle ao alcalde, Manuel González Capón, para evitar sen problema algún ter que dimitir pola súa xustificación dos crimes do franquismo. Durante o pleno municipal do 26 de xullo o regidor conservador espetoulle á oposición que as persoas asasinadas na ditadura "merecíanllo". Agora, a medio camiño entre o político e o relixioso, asegura que pide "perdón" e segue adiante.

A sesión plenaria deste xoves na localidade da montaña lucense foi calquera cousa menos común. Unhas cen acodes responderon á convocatoria do BNG e da Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica para, no exterior do consistorio -e algúns dentro- rexeitar a xustificación do "fascismo" e esixir a marcha de González Capón. No interior da casa do Concello á chea de xornalistas sumáronse os incondicionales do alcalde -entre eles, un sacerdote uniformado- que, chegados da localidade e tamén de fóra dela, non dubidaron en elogiarlo a berros, os mesmos que empregaron para increpar a quen protestaba: "¡fóra, comunistas!", escoitaron algúns dos presentes.

Neste contexto, e con axentes da Garda Civil velando por que non se pasase das palabras ás mans, González Capón leu un comunicado no que reflexionou sobre que "errar é de humanos e de sabios rectificar". O que dixo foi "unha imprudencia" e, en todo caso, na súa "longa traxectoria política" -ostenta o bastón de mando desde 1987- son máis importantes "as palabras que os feitos", asegura. Ademais, di, socialistas e nacionalistas botaron man da "demagoxia" nos últimos días. A el nunca se lle puido achacar unha conduta "antidemocrática".

"Non pode seguir un minuto máis"
A xuízo da oposición "un político que fai unha afirmación desta gravidade" non pode "permanecer no sillón da alcaldía nin un minuto máis", sinala Xosé Manuel Becerra, portavoz do BNG. Interrompido por partidarios do alcalde o edil do Bloque non cre que se deba resolver o asunto cualificando as palabras do conservador como "desafortunadas" porque son "unha barbaridade" e as "escusas", só "unha farsa". "A frase foi clara e escueta" e o que debe facer, conclúe, é marcharse.

Tamén o PSdeG considera "intolerable" o sucedido, cun alcalde "franquista" que agora ten tamén concelleiros franquistas por apoialo, di Manuel Antonio Pérez, para quen "a democracia non pode contar con fascistas camuflados". Trala sesión, na que González Capón mandou expulsar ás persoas que mostraban fotografías de Alexandre Bóveda, histórico galeguista asasinado en 1936, o alcalde deuse un baño de multitudes para, brazo no alto, saudar a quen acudira a berrar "viva o alcalde". Segundo os socialistas, o alcalde aproveitou a conxuntura para invitar aos presentes a coñecer o Concello. "González Capón fixo turismo franquista", lamentan.

O fillo de Alexandre Bóveda reprocha ao Concello de Ourense o esquecemento da súa homenaxe

  fotos pablo araújo

-Sete de 27. Só sete edís asistiron. Polo PSOE, tres (Áurea Soto, María Devesa e Ana Garrido), tres polo PP (Rosendo Fernández, Bernardino González e Marinel Fernández) e unha do BNG (Ximena González). De DO, ninguén. O ano pasado foron 13.

 

-A ofrenda floral celebrouse o 16 de agosto, con máis de dous meses de atraso

Miguel Ascón - Ourense / A Voz  17 de agosto de 2013

Mentres houbo goberno bipartito en Ourense, o acto da homenaxe anual a Alexandre Bóveda era organizado pola área nacionalista. Eles xestionaban a Concellería de Cultura, instauraron esta celebración e respectárona ata a ruptura do pacto. Tiña lugar todos os 4 de xuño, con motivo do aniversario do seu nacemento e este ía ser o primeiro ano en que a organización correría a cargo do PSOE, que agora goberna o Concello de Ourense en solitario. Con todo, os novos responsables da área de Cultura esquecéronse. Onte -con máis de dous meses de atraso e aproveitando que hoxe se cumpren 77 anos da súa morte- corrixiron o erro, pero non evitaron repróchelos do fillo de Alexandre Bóveda, Xosé Luís Bóveda, que falou en nome da súa familia e da fundación que leva o nome do seu pai.

No seu discurso recordou o «fervoroso» interese da extenente de alcalde nacionalista, Isabel Pérez, pola figura do intelectual. «Así ou demostrou conseguindo que ou 4 de xuño, data de nacemento de Alexandre Bóveda, fora declarada de obrigada celebración polo Concello ourensán por acordo institucional», recordou Xosé Luis Bóveda.

O fillo do cofundador do Partido Galeguista tivo un cariñoso recordo para ela e tamén para o exalcalde do PSOE, Francisco Rodríguez, pola súa «empatía» coa figura de Alexandre Bóveda. Resaltou incluso a implicación do socialista Gonzalo Iglesias Sueiro, que promoveu, na súa etapa de deputado provincial, o nomeamento do seu pai como fillo predilecto da provincia. «Grazas Gonzalito, grazas Paco, grazas Isabel», concluíu.

Para o actual goberno municipal as súas palabras foron máis ben de reproche. «Corramos un tupido sobor do fallo municipal neste ano, na confianza de que non volverase producir non futuro»,dixo Xosé Luis Bóveda que, como xa fixera noutras ocasións, aproveitou a ocasión para pedir que o 4 de xuño convértase en festivo local na capital ourensá.

Mártires de Anguieiro 28 de agosto de 2013

 

Acto anual en Cangas en Homenaxe ás vítimas de Anguieiro

-19h- Ofrenda floral no monolito aos Mártires de Anguieiro na estrada Cangas - Pontevedra

-20h- Documental na Casa do Pobo "A fazaña da libertade" Alexandre Bóveda 

Ribadeo homenaxeou ás vítimas do franquismo cunha concentración

Os participantes, no Cantón dos Moreno. (Foto: Antonio López)

19/08/2013 - El Progreso (Ribadeo)

Ao redor de 300 mariñáns participaron onte no acto convocado en recordo das vítimas do franquismo, que tivo lugar ao mediodía no Cantón dos Moreno, en Ribadeo, para conmemorar o día da Galicia Mártir, que leva a cabo o Bloque Nacionalista Galego, polo que entre os asistentes había un bo número de militantes desta formación política.

O acto arrincou coas intervencións políticas de Marcos Loureiro, Ana Ermida e Fernando Suárez, O responsable local do BNG ribadense enumerou un a unha o nome dos 152 ribadenses represaliados, aos que se referiu como «os homes e mulleres da dignidade, que foron asasinados ou padeceron a represión por defender a causa da democracia e das liberdades republicanas», sinalou Loureiro, quen asegurou a continuación que «é hora de mudar a historia».

Homenaxe en Teo a Ánxel Casal e Avelino Pousa Antelo

Os actos terán lugar o 17 e 19 deste mes e incluirán ofrendas e lembranzas de ámbalas dúas figuras
 
El correo gallego - Teo -C. B.  | 11.08.2013 

O Concello de Teo rindelles de este mes unha homenaxe as figuras de Ánxel Casal e outras vítimas represaliadas do 36, así como ao seu fillo adoptivo Avelino Pousa Antelo, no seu primeiro cabodano. Así, entre o 17 e 20 deste mes están programadas diversas actividades que servirán para recuperar a memoria destas figuras vencellas ao concello.

O 17 de agosto, os actos comenzan cun concerto da Banda de Música da Sociedade Recreativa San Xoánde Calo, ás 20.00 horas, na praza da urbanización Estivada da Ribeira. 

O 19, xornada central ó redor de Casal, haberá unha actuación do malabarista Kote para o público familiar na praza da urbanización Os Carballos. O acto institucional terá lugar ás 20.30 horas, na praza da Estivada. Intervirán representantes da Oliveira, de Teenses pola Igualdade, da Asociación teense pola recuperación da memoria histórica e do patrimonio e o alcalde.

Asasinatos de Ponche do Barco (Pontevedra)

CNT Puerto Real - Traducción Estación Atlántica

O 13 de agosto de 1936 en Ponche do Barco (Pedre, Cerdedo, Tabeirós - Terra de Montes, Pontevedra, Galicia) son asasinados por un pelotón de falangistas, logo de ser torturados, os canteiros Secundino Bugallo Igrexas (Camba de Figueroa), da Sociedade de Obreiros e Agricultores «O Traballo» e da Federación Municipal de Obreiros e Agricultores de Figueroa (Cerdedo), e Francisco Arca Valiñas, da Sociedade de Obreiros e de Agricultores de Figueroa (Cerdedo), ambos afiliados á anarcosindicalista Confederación Nacional do Traballo (CNT). 

A esposa de Francisco Arca atopou ao día seguinte os seus corpos lanzados nunha cuneta, á dereita da estrada, cando viaxaba en autobús en Pontevedra co fin de atopar o seu paradero. 

O 13 de agosto de 2006 a asociación ecologista e cultural Verbo Xido de Terra de Montes descubriu unha placa en homenaxe aos dous traballadores que, como di a inscripción, «morreron pola liberdade». Este monumento sufriu varios atentados fascistas, pero sempre foi restaurado.

Homenaxe a Alexandre Bóveda o 17 de agosto o Día de Galicia Mártir

 

Fillos de Galicia 14/8/13

No “Día de Galicia Mártir” lémbranse a tódolos galegos mortos polos seus ideais, e especialmente, aos que foron víctimas da represión franquista .- Conmemórase todos os anos o día 17 de Agosto, como homenaxe a Alexandre Bóveda, encarnación do galeguismo militante, un dos galegos máis sobranceiros da nosa historia, que fora fusilado xustamente ese día, no ano 1936, polas forzas fascistas .-

Alexandre Bóveda Iglesias, naceu o día 4 de xuño de 1903 en Ourense e foi fusilado no monte da Caeira (Pontevedra) cando contaba 33 anos.

Foi un dos intelectuais máis relevantes de Galicia e figura fundamental no galeguismo contemporáneo. Súa labor foi segada pola barbarie franquista, malia ser autor dun extraordinario traballo en favor da liberdade, da convivencia democrática, da solidariedade e do progreso de Galicia.

Bóveda foi un grande amigo de Castelao que o introduce non só na política, senón tamén, noutros campos.-

No ano 1930, recibe unha proposta do Seminario de Estudos Galegos para colaborar no proxecto de Estatuto de Autonomía .- Neste proxecto adicarase sobre todo ao aspecto económico .-

Foi un dos creadores do Partido Galeguista no que exercerá de secretario de Organización para ampliar a base do partido

A realidade é que este ourensán, loitou ata o derradeiro momento sen pausa, dicíndolle, xa condenado, ao seu cuñado Gerardo Álvarez Gallegos, que coa súa morte pretendía liberar a todos os seus colaboradores do Partido Galeguista.

Minutos antes da súa execución sentenciaba: “A miña morte servirá para acadar adeptos á causa galega. Un ben que aínda despois de morto, farei á nosa Terra" .

III Xornadas Memoria dun Tempo no Barqueiro (Mañon)

O Barqueiro (Concello de Mañón) A Coruña. 22-24 de agosto

Nordés 9/8/13 
Programa das III Xornadas "Memoria dun tempo", organizadas por Nordés e que teñen un contido variado como veredes. 

Gostaríanos moito contar convosco para poder seguir adiante con iste proxecto, polo que vos pedimos que veñades, participedes e, si cadra, vos faigades nordesteirxs.

Programa dos actos do día de Galicia Mártir

SÁBADO 17 DE AGOSTO:
DÍA GALIZA MÁRTIR

Acto Institucional do Concello de Poio
Ás 13:00 horas diante do Monumento a Alexandre Bóveda (Poio)

Coa participación de Silvia Díaz, concelleira de Cultura de Poio, Carlos Mella, Presidente da Fundación Castelao, Xosé Luís Bóveda, Vicepresidente da Fundación Alexandre Bóveda, Amalia Bóveda, filla de Alexandre Bóveda e Luciano Sobral, Alcalde de Poio.

Xantar Galiza Mártir 2013
Ao remate do acto institucional no restaurante PAZO DA CAEIRA. Camiño da Ruza 10 (Poio). Entregarase o VIII Premio Galiza Mártir ao Proxecto Nomes e Voces. 

Menu:
Timbal de verduriñas, queixo e polbo; Rissoto de cogomelos; Queixadas de porco ao estilo tradicional; Variado de tartas; Cafés, Infusións e Selección de licores

PREZO: 25 euros
Podes anotarte en: 

https://docs.google.com/forms/d/1ZJcNgshLCTlmUDdRBLn2Jf9uojCG8Sea0a51W8sy6Zc/viewform

Acto Cívico
Ás 19:00 h. no cemiterio de San Amaro.
Conduce Xose Luis Bóveda, Vicepresidente da FAB. Intervencións de Lourenzo Fernandez Prieto e Rodrigo Cota. Ofrenda floral perante o sartego de Alexandre e Amalia.

Acto Político
Ás 20:00 h. na Praza de Curros Enríquez
Coa participación de Miguel Anxo Fernández Lores, Alcalde de Pontevedra, Valentín García Bóveda, neto de Bóveda e Secretario da Fundación Alexandre Bóveda, Marta Dacosta, escritora e Xavier Vence, Portavoz Nacional do BNG.

A UPG conmemora un ano máis o asasinato de Moncho Reboiras a mans do franquismo

Concentración da UPG

O 12 de agosto realizarase un acto político en Ferrol na súa lembranza coincidindo co 38 aniversario da súa morte

Sermos Galiza 10/8/13

Esta segunda feira, 12 de agosto, cúmprense 38 anos do asasinato de Xosé Ramón ‘Moncho’ Reboiras Noia a mans da policía española, nun operativo en Ferrol co que o franquismo pretendía tronzar o proceso de reorganización da Unión do Povo Galego. A UPG organiza un ano máis un acto en Ferrol para conmemorar a súa morte a mans da policía franquista e recordar a figura do seu histórico dirixente, quen contribuiu de maneira destacada á organización da fronte cultural e máis dos xermolos sindicais dos que nacería o SOG, antecedente histórico da CIG.

A concentración comezará ás 19h na Praza de Armas, diante da Casa do Concello, e partirá cara ao portal da rúa da Terra onde Reboiras foi abatido a tiros en 1975.  Despois encetará o acto político central, no Cantón. Falarán o secretario xeral da UPG, Néstor Rego, o secretario xeral da UMG, Xacobe García, e a concelleira do BNG de Ferrol Mercedes Tobío.

Un día antes, como acostuma, farase unha ofrenda floral no cemiterio da parroquia natal de Reboiras, San Xoán de Laíño, no concello de Dodro, onde repousan os seus restos mortais. 

Máis homenaxes

O Movemento Galego ao Socialismo e Nós-Unidade Popular desenvolverán tamén os seus respectivos actos de homenaxe a Reboiras, recoñecido desde 2009 como “vítima do franquismo”. O MGS realizará o seu acto político ás 13h no Cemiterio de Imo e Nós-UP concentrarase ás 20:30h na rúa da Terra de Ferrol.

Escolma biográfica de Moncho Reboiras

Caderno_homenaxe_Reboiras_1975_2005

UPG
Xosé Ramón Reboiras Noia naceu o 19 de xaneiro de 1950 en Imo, na parroquia de San Xoán de Laiño, no Concello de Dodro, nunha familia labrega que como tantas na nosa Patria, tivo que trasladarse á cidade na busca de mellores condicións de vida.

En Vigo e mentres o pai traballaba embarcado, Moncho estudaba o bacharelato e atendía o bar que a súa familia puxera cos seus aforros, cun breve período de traballo na construción cando tiña 15 anos. Pouco a pouco vai sentindo no seu propio corpo a opresión nacional de Galiza: o baixo nivel de vida do agro, a superexplotación, o conflito lingüístico… tomando conciencia do asoballamento colonial do noso povo.

Posteriormente matricúlase na Escola de Enxeñaría Industrial de Vigo, onde se titula con moi boa cualificación. Xosé Ramón, que contaba con grandes simpatías no ambiente estudantil pola súa seriedade profesional e o seu compañeirismo, desempeña un papel moi activo nas reivindicacións do estudantado naqueles anos e na defensa da cultura e dos intereses do povo galego. Daquela é un dos fundadores da revista “Des…tornillo” que desempeñou un grande papel de concienciación; formando parte do grupo cultural “O Castro” que aborda –dentro das dificultades daquel tempo- o problema nacional galego; e no ano 1969 ingresa como militante na UPG.

Rematada a carreira, a Escola dálle unha bolsa para facer un traballo de especialización en “Asteleiros Barreras” –xeito de explotar aos recén titulados-, alí convive coas masas obreiras e ten ocasión de coñecer a explotación capitalista, situación que aproveita para estudar a fondo os mecanismos utilizados pola patronal (xefes, confidentes..), así como o xeito de combatelos. Neste tempo, 1972, ten lugar a Folga de Setembro e Moncho xoga nela un grande papel revolucionario, tanto de combate como de organizador.

Perdida a beca por esta causa e entregado de cheo á loita pola liberación da Galiza, traballa en “Alvarez” de Vigo, tendo que deixalo por razóns de saúde xa que ao estar operado de pleuresía o ambiente da fabrica éralle moi prexudicial. Trasladase entón a Ferrol onde traballa en “Astano” e posteriormente á Coruña entrando como obreiro no cadro de persoal de “Intelsa”.

Moncho procede por este tempo, por encargo da UPG a organizar a Fronte Cultural Galega. É en grande maneira o responsábel do que a Fronte Cultural foi naquel entón e do importantísimo papel que desempeñou no panorama cultural de Galiza. Por primeira vez existiu unha coordinadora efectiva entre a maioría das Asociacións Culturais de Galiza e o voceiro da Fronte Cultural.

Polas mesmas datas, anos 73 e 74 é un dos organizadores dos grupos sindicais –as reunións de traballadores- que orixinarían no ano 75 o Sindicato Obreiro Galego (SOG) logo integrado na Intersindical Nacional Galega e antecesor máis lonxano da actual Confederación Intersindical galega (CIG). E a alma do grupo da Coruña que arredor do voceiro “Xerme” desempeña naquel entón un papel fundamental no camiño cara un sindicalismo  especificamente galego. O “Xerme”, dunha extraordinaria calidade, crea un novo estilo dentro da prensa obreira en Galiza.

Tamén é Moncho, membro do Comité Central e do Comité Executivo da UPG, un dos artífices do que a UPG comeza a ser desde o 1972: unha organización proletaria que tendo como guía da súa acción o marxismo-lininismo, é o motor do movemento nacionalista galego. A espléndida realidade actual do nacionalismo é froito do traballo heroico destes anos. A súa morte tronza moi cedo a traxectoria militante deste dirixente pero o Partido, na súa realidade comunista e patriótica actual, é moi consciente até que punto é debedor do traballo, do pensamento e da vida de Moncho.

Participou, dentro da liña política acordada pola UPG, nun grupo dedicado a dotar de infraestrutura loxística ao Partido, con accións propias da clandestinidade e fronte a un estado fascista. Atopándose en Ferrol, onde se estaba organizando a UPG, a Brigada Político Social (BPS) estabelece na noite do 11 de agosto do 75 un control na zona de Canido. Ás 2 da mañá numerosos efectivos da BPS, acompañados de máis de 300 axentes da Policía Armada acordoaron o edificio onde se atopaba con 2 militantes máis que grazas á intervención de Reboiras –o único que estaba armado- lograron fuxir.

Reboiras logra zafarse da policía durante máis de dúas horas, logrando finalmente esta darlle alcance no portal da rúa da Terra (onde se lle fai todos os anos unha homenaxe), disparándoo sen opción a outras saídas. A partir dese momento desatase un amplo operativo en toda Galiza coa detención de varios militantes nacionalistas e o exilio a Portugal (xa trunfara a Revolución dos Cravos en Abril do 74) dun nutrido grupo de membros da UPG.

Verbo Xido homenaxeó a dous asasinados na Ponche do Barco

Imaxe do acto que tivo lugar na tarde de onte. // Bernabé/Cris M.V.

A nova placa está deseñada por un familiar dun homenajeado - A CNT acudiu ao acto

Faro de Vigo - Lorenzo Chedas 14.08.2013 

A asociación Verbo Xido celebrou na tarde de onte a súa homenaxe anual a todas as vítimas da represión franquista en Terra de Montes. O acto consistiu na reposición -por cuarta vez- da placa en memoria de Secundino Bugallo e Francisco Arca, asasinados durante a ditadura. Como novidade neste ano, a placa conmemorativa foi deseñada por Adrián Vilas, membro da familia de Secundino Bugallo.

Tamén foi nesta edición a primeira vez na que a CNT (Confederación Nacional do Traballo), da que os dous homenajeados formaban parte, acudiu ao acto.

A Deputación de Lugo forzará ao PP a que condene os crimes de Franco

O alcalde linguateiros do PP de Baralla

EFE LUGO  09 Agosto 2013- Traducción de CRMHC
O Goberno bipartito da Deputación de Lugo, formado pola coalición de socialistas e nacionalistas, convocou unha xunta de portavoces para hoxe para esixir ao Partido Popular que condene os crimes do franquismo.

 

O vicepresidente do ente provincial, Antonio Veiga, advertiu que os populares "non poden seguir un minuto máis sen pronunciarse con claridade" e por iso pedirá a reprobación do alcalde de Baralla, Manuel González Capón por dicir que "as vítimas do franquismo será porque o merecían".

 

"González Capón ten que pedir perdón e non só aos grupos políticos, senón ás vítimas do franquismo. O Partido Popular ten que ser claro e contundente na condena ao franquismo, dado que polo que respecta a esta deputación o PP nunca foi claro e contundente á hora de condenar á ditadura", sostivo o político nacionalista.

 

Así mesmo, esixiu aos populares que se sitúen ao lado das vítimas: "que é o lado no que estamos os demócratas", asegurou.

 

Veiga resaltou que cando o Goberno provincial decidiu retirar honras a Franco, a Pilar Primo de Rivera e á Falanxe, "os do PP tampouco tiveron a valentía e a honradez de apoiar esta proposta".

 

O mércores, o Goberno bipartito recoñeceu que estuda levar ao pleno provincial do setembro un punto na orde do día para reprobar ao alcalde de Baralla, Manuel Antonio González Capón, polo seu defensa dos crimes do franquismo no pleno municipal do pasado 26 de xullo.

 

A vicepresidenta segunda, Lara Méndez, do PSdeG, precisou que estuda co BNG condenar as declaracións do rexedor nas que conveu que "as vítimas do franquismo sería porque o merecían".

A Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica de Barbanza reclama a retirada de dous emblemas da falanxe situados en senllos lavadoiros

A Voz de Galicia - A. G. 09 de agosto de 2013  

Dous representantes da Comisión pola Recuperación dá Memoria Histórica de Barbanza, Adrián Romay e Pili Pereiro, entregaron esta mañá na casa consistorial de Ribeira o documento no que se detallan os símbolos franquistas ou nomes que aínda están sen retirar no termo. 

Entre as solicitudes figura que se eliminen senllos emblemas da falanxe existentes nos lavadoiros de Martín e Bretal. O colectivo tamén pide que se retire a distinción de fillo adoptivo de Ribeira a José María Rivero de Aguilar, que foi subsecretario do Ministerio de Obras Públicas, e a de fillo predilecto a José María Otero Goyanes, marques de Revilla. Tamén se inclúen dúas placas, situadas na rúa Galicia e en avenida do Dique, e o cambio de nomenclatura de catro rúas.

Piden a retirada dun mausoleo franquista en Pereiró

O capitán que proclamou o estado de guerra en Vigo

Nova Esquerda Galega reclama a desaparición do monumento funerario do Capitán Carrero

 

La Voz - Vigo  29 de xullo de 2013 

Nova Esquerda Galega reiterou ao goberno municipal que traslade o monumento funerario do Capitán Carrero, situado nun dos lugares máis destacados do cemiterio de Pereiró.

O portavoz da agrupación, Lois Pérez leira, recorda que este captán foi quen proclamou a Lei Marcial o 20 de xullo de 1936 en Pórta do Sol e foi o xefe do pelotón que fusilou ao alcalde democrático Martínez Garrido e a varios centos de veciños. Tras a súa morte, os simpatizantes da Falanxe decidiron construír un mausoleo onde o enterraron xunto con outros dous falanxistas mortos en combate.

Este mausoleo está situado á dereita da entrada ao cemiterio, nunha das zonas máis importantes deste lugar, dentro de terreos públicos. Por este motivo, Nova Esquerda Galega, solicita ao alcalde que cumpra coa Lei de Memoria Histórica e que ditos restos mortais sexan entregados aos seus familiares ou depositados nun cemiterio común e que dito espazo sexa utilizado para honrar a vigueses que deron a súa vida pola democracia.

Homenagem a Moncho Reboiras no XXXVIII aniversário da sua queda em combate

NÓS-UP - 6 de Agosto de 2013

Mais um ano, a próxima segunda-feira, 12 de agosto, a Assembleia Comarcal de NÓS-Unidade Popular em Trasancos convoca um ato político na memória do jovem comunista e independentista José Ramom Reboiras Noia.

Sob a legenda “Criar dous, três, muit@s Reboiras” a esquerda independentista e socialista galega organizada em NÓS-Unidade Popular, organiza no XXXVIII aniversário da sua queda em combate num confronto armado com a polícia espanhola umha homenagem na cêntrica rua da Terra de Ferrol, fronte o portal onde era abatido o jovem revolucionário.

O início do ato está programado para as 20h30 e além da tradicional concentraçom e oferta floral, intervirám Bruno Lopes Teixeiro, em represantaçom da Direçom Nacional de NÓS-UP e Rosa Casais em representaçom da organizaçom juvenil da esquerda independentista BRIGA.

Com esta homenagem, a esquerda independentista e socialista, representada por NÓS-Unidade Popular quer lembrar  o exemplo de entrega do jovem revolucionário assassinado em Ferrol.  Militante entregado à construçom do sindicalismo nacional e de classe e à organizaçom da Frente Armada da UPG.

A Iniciativa Galega pola Memoria pide a dimisión do alcalde de Baralla

Polas suas declaracións "fascistoides" e antidemocráticas

SR. GONZÁLEZ CAPÓN, A QUÉN SE REFIRE VOSTEDE CANDO DÍ “SERÁ PORQUE LO MERECÍAN”?

 

No último pleno municipal do concello de Baralla, celebrado o pasado 26 de xullo, o alcalde, Sr. González Capón, xustificou a negativa do PP a condear os crimes da ditadura franquista cunha frase bastante significativa “será porque lo merecían”. Imos ver, Sr. González Capón, a quén se refire vostede?

-Ás máis de 6000 persoas asesinadas polo franquismo –lembre vostede que en Galicia non houbo guerra civil, só houbo represión-?

-Ás mulleres violadas, ás que foron torturadas, ás persoas que tiveron que tragar aceite de ricino nunha das prácticas moi comúns por parte dos falanxistas?

-Ás máis de 115.000 persoas que aínda constan como desaparecidas –bastante probablemente enterradas nas cunetas- en todo o estado español, segundo fontes recollidas por Amnistía Internacional –un organismo de probada reputación apartidista-.

- Merece o pobo de Baralla que o seu alcalde falte así o respeto ás vítimas do franquismo? Coa mellor das intencións, diríalle que as súas declaración, Sr. González Capón, poden ser interpretadas por moitas persoas familiares das vítimas do franquismo como apoloxía do terrorismo, pois en nada axudan á paz e á convivencia democrática.

- Pode vostede cargar na súa conciencia o feito de estar ocupando unha alcaldía desde o ano 1987 e non ter evoluído o suficiente como para despegarse desas ideas reaccionarias, propias máis doutro tempo e do réxime franquista que dun dirixente democrático no século XXI?

- Sr. González Capón, en qué século vive vostede? Para vostede aínda goberna “El Caudillo”? Porque así o parece, as suas declaracións son máis própias dun alcalde máis interesado quedar ben cos dirixentes franquistas que as dun alcalde democrático deste tempo.

Agradecedíamoslle, xa que logo, que, logo de ter rectificado as súas palabras dicindo que foron “sacadas de contexto”, o seguinte que faga é “sacarse vostede mesmo do contexto” da vida política galega, dimitindo do seu cargo, pois non é de recibo  que un responsable político faga esas declaracións ofensivas e humillantes ás vítimas do franquismo en xeral. Non pode ser que un dirixente democrático adopte este tipo de declaracións nestes tempos que corren. Porque o tempo do franquismo xa pasou, Sr. González Capón. A ver se vostede se da por enterado.

San Simón, Illa da Desmemoria

Máis de 6000 presos republicanos de todo o territorio español pasaron por este campo de concentración entre 1936 e 1943. Algúns deles foron fusilados na tapia do cemiterio.

Todos os intentos por preservar a memoria das vítimas por parte das asociacións memorialistas galegas foron desmantelados polo goberno popular de Núñez Feijoo. O próximo 27 e 28 de xullo, terá lugar na Illa un festival de música co patrocinio da Xunta e o Concello de Redondela. (Este acto foi suspendido polo accidente de tren de Santiago)

Traducción Estación Atlántica
eldiario.es 24/7/13

 Pensen nos barracóns dos campos de concentración de Auschwitz ou Mauthausen, na imaxe repetida de xudeus escuálidos hacinados no que foi o seu corredor da morte. Pensen agora na posibilidade de desposuír ese lugar da súa carga histórica e constrúan na súa mente un complexo hotelero ou celebren nos seus inmediaciones un festival de música electrónica. Poderían?

Os responsables da xestión da Illa de San Simón, en Pontevedra, si puideron. Esta illa, antigo lazareto das tripulaciones procedentes do Atlántico Norte, foi, desde outubro de 1936 a marzo de 1943, un dos maiores campos de concentración e de exterminio de presos republicanos procedentes de todo o territorio español. Os primeiros chegaron en barcazas desde o porto de Cesantes ou de San Adrián, viñan dos cárceres de Pontevedra e Vigo. Despois, trala caída da fronte norte de resistencia republicana, comezaron a chegar numerosos recluídos de León, Asturias, Cantabria e o País Vasco. Tralo fin da guerra civil, pasaron pola illa presos de todos os cárceres de España. A illa chegou a concentrar a máis de 6.000 reos.

Hoxe, pouco ou nada queda que recorde aquilo. Non hai placas conmemorativas que informen ao visitante que alí, na tapia do cemiterio sen ir mais lonxe, fusilábase a xente. O proxecto de rehabilitación de César Portela en 2003 fai que o lugar aseméllese máis a un complexo hotelero con glamour que a un centro no que recordar ás vítimas. Do que si hai placas conmemorativas é do Nautilus de Xullo Verne, en cuxa obra "Vinte mil Leguas de viaxe submarino", o capitán Nemo conta o episodio da Batalla de Rande e o ouro que repousa na Bahía de Vigo.

Os intentos da conselleira de cultura nacionalista, Ánxela Bugallo, de promover o nacemento da Fundación Illa San Simón e converter a illa nunha "Illa da Memoria" que recordase aos presos do franquismo foron desmantelados polo goberno actual do popular Núñez Feijóo.

"Agora coa escusa da crise a paralización é maior", di o representante de Iniciativa Galega Pola Memoria, Xoán C. Garrido. !A crise é só para o que convén ideológicamente. Con todo si hai fondos para a promoción turística do lugar no que se eliminou toda referencia ao que aquí ocorreu. Non hai ningunha sensibilidade nin intelixencia. Si o que queren é atraer o turismo, desposuír á illa da súa historia empobrece o seu atractivo. Hoxe a illa é un lugar turístico máis como pode ser as Illas Cíes", asegura Garrido.

O conxunto foi rebautizado polo goberno galego como "Illa do pensamento". En 2010, o gerente da Fundación, Xabier Alonso Varela explicaba así a nova fórmula: "A filosofía que o sustenta é facer de San Simón unha illa para o pensamento, a reflexión, o diálogo e a cultura. San Simón é xénese e traxedia pero sería un erro quedarnos inmóbiles no pasado, (...) crear aquí un centro cultural de referencia é o mellor xeito de honrar ás vítimas da traxedia". Opinión que non comparten as vítimas e os seus familiares, para quen a "reflexión" do señor Varela, dilúe a memoria. "Hoxe as vítimas están dispostas a vir aquí voluntariamente co fin de evitar que se borre todo rastro da realidade que viviron", di Garrido con sorna, "son espazos que merecen ser dignificados".

Por iso, para dignificar este espazo e combater a ausencia de memoria, cada ano, en datas próximas ao 18 de Xullo -día do golpe de estado contra a República-, as asociacións memorialistas de Galicia, xunto aos ex-presos e os seus familiares, reúnense na Illa para recordar a todas as vítimas do franquismo. O pasado domingo, honraron aos oficiais do exército da mariña galega, quen pagaron coa súa vida o feito de manterse fieis ao réxime democrático establecido. Desde 2006, declarado "Ano da Memoria en Galicia" a iniciativa das asociacións, estas non han cejado no seu empeño de lograr a adopción de medidas institucionais e a dotación de recursos públicos suficientes que garantan o seu dereito á verdade, a xustiza e a reparación. Promovieron xunto a tres universidades galegas o proxecto de investigación "Nomes e Voces", unha extensa base de datos dos represaliados do franquismo en Galicia. Todos eles piden agora a elaboración dun arquivo histórico desta chamada colonia penitenciaria con todo o material que existe disperso, entre fotografías e fichas dos presos. Con todo, explica Garrido, non hai ningunha achega pública e o proxecto está completamente paralizado.

A Xunta de Galicia e o Concello de Redondella si decidiu destinar recursos á celebración dun festival de música electrónica que terá lugar en San Simón os próximo días 27 e 28 de Xullo. O Festival Sinsal preséntase como "unha aposta pola música en directo en espazos cómodos, confortables, sen fumes, nin ruídos de vasos, a partir do 2010 demos un paso máis aló". "Levamos a música a lugares insólitos", reza o eslogan. Pouco queda que engadir ao asunto. Na súa páxina web non hai ningunha mención aos presos da illa, tan só unha breve referencia á súa "gran carga de memoria histórica".

"Isto é unha vergonza, é un santuario de memoria", di Rubén Afonso Lobato, secretario dá Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica dá Coruña, unha das cen asociacións que integran a Plataforma pola Comisión da Verdade, entre as que tamén se atopa a Fundación Internacional Baltasar Garzón. "Nun país normal isto non curre," di Afonso, "non estou falando nin de esquerdas nin de dereitas. Ata (Ángela) Merkel visitou Mauthausen". Agora, busquen en Google "festival de música en Mauthausen".

Día da Galiza Mártir 2013

Actos de conmemoración do asasinato de Alexandre Bóveda, figura na cal se encarnan tod@s @s mártires galeg@s da Ditadura franquista.  Día da Galiza Mártir 17 de agosto 2013.

El 20 de julio de 1936, es detenido tras el triunfo de la sublevación en Pontevedra y encarcelado. En agosto es juzgado, junto con el diputado socialista Amando Guiance, por un delito de "traición" y condenado a muerte el 13 de agosto. La sentencia fue ejecutada el 17 de agosto en el monte de A Caeira, en Poio, junto a Pontevedra.

En dicho juicio, manifestó su deseo de ser enterrado bajo la bandera gallega con estas palabras:

Mi patria natural es Galicia. La amo fervorosamente, jamás la traicionaría, aunque me concediesen siglos de vida. La adoro más allá de mi propia muerte. Si entiende el tribunal que por este amor entrañable debe serme aplicada la pena de muerte, la recibiré como un sacrificio más por ella. Hice cuanto pude por Galicia y haría más si pudiera. Si no puedo hasta me gustaría morir por mi patria. Bajo su bandera deseo ser enterrado, si el tribunal juzga que debo serlo.

Xosé Sesto, tras la muerte de Bóveda, se apresuró a colocar la bandera gallega bajo su chaqueta.

Monumento a Alexandre Bóveda en A Caeira.

Homenaxe aos Mariños Republicanos en San Simón

Homenaxe aos Mariños Republicanos que resistiron ó levantamento fascista do 1936

A "Iniciativa Galega pola Memoria" promove o acto na Illa de San Simón, que como en años precedentes se celebra o domingo máis achegado ó 18 de xullo.

Este ano será o domingo 21 do mes no que andamos, ás 12:30h.

Intervirán:

-Mª José Barreiro, sobriña de Manuel Barreiro, fusilado por proomover a resistencia en Ferrol

-David Fernández, fillo de David Fernádez Dopico, Mariño de Ferrol exiliado en Orán

-Jorge Gómez, Catedrático Emérito da Universidade de Vigo e párroco de S. Xián de Marín, fillo de mariño represaliado  

  

No arquivo adxunto figuran as saidas dos barcos do peirao de Cesantes-Redondela

ADVERTENCIA:

COMO AS PRAZAS SON LIMITADAS COMPRE APUNTARSE CHAMANDO ÓS TELEFONS  986241497  OU 659041394 O A ASOCIACIÓN DA SUA ZONA. DENDE HOXE DEICA O VINDEIRO XOVES.

Viaxe dende Cangas a San Simón

A AC MH 28 Agosto de Cangas, en coordenación con Iniciativa Galega pola Memoria, ten previsto como todos os anos, realizar unha Visita á Illa de San Simón o vindeiro domingo 21 de xullo de 2013, en lembranza e recoñecemento dos republicanos galegos. 

Horario.- 10 horas Embarque   //   13.30 horas - Regreso

Aquelas persoas que queiran asistir deberán anotarse

- Antonio Nores - presidente - Tfno.- 986 30 13 77, correo.- ant2ma@gmail.com

- Xoán Chillón - secretario - Tfno.-  986 30 46 26, correo.- xchillon@hotmail.com

Estamos a organizar a viaxe en autobús dende Cangas ( sobre as 9 horas ) ata o punto de embarque. O custe total do autobús é de 200 euros. Se cubrísemos todo o aforo - 55 prazas - poríamos o prezo a 3 euros persoa, total.- 165 euros -  e a Asociación cubriría o resto

Saúde e República

Charla Coloquio "Monumentos conmemorativos contra a represión franquista"

Xoves 11 de xullo ás 20.15h. no salón de Plenos do concello de Cangas

Ponente: John Thompson - Profesor da Universidade de Montana (USA)

Organiza: A.C. Memoria Histórica 28 de Agosto

No cartaz monumento as vitimas franquistas en Cangas, autor Antonio Nores Presidente da A.C. Memoria Histórica 28 de Agosto

O Médico dos Pobres, baixo o asfalto

Manuel Díaz

Traducción estación Atlántica

Unha estrada impide recuperar o corpo dun represaliado

El País - Pepe Seijo - Lugo 4/7/13

A Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica anunciou que renuncia a seguir buscando os restos de Manuel Díaz, coñecido como O Médico dos Pobres no concello lucense de O Incio durante a Segunda República pola súa altruismo ao exercer a súa profesión. Unha nova estrada construída sobre as ruínas do vello cemiterio, fixo claudicar aos membros do colectivo. "Si algún día puidésese mirar debaixo da estrada... Pero vémolo bastante complicado", resígnase o vicepresidente da entidade, Marco González.

González recorda que en 2008 cando se iniciaron as primeiras prospecciones para recuperar o cadáver de Manuel Díaz, ao que tamén se alcumaba Ou Pequeniño pola súa baixa estatura. "Xa vimos por aquel entón que era un caso bastante complicado porque se ampliou a estrada. Viámolo complicado aínda que sempre que hai unha mínima posibilidade gústanos axudar ás familias", subliña.

O mes pasado a asociación realizou sen éxito máis recoñecementos noutras zonas. "Creemos que está debaixo desa estrada que se ampliou, por fotografías aéreas do ano 1956", concreta. Díaz foi o primeiro alcalde republicano de O Incio e foi asasinado en outubro de 1936, aos poucos meses do alzamiento franquista. Díaz foi detido na súa casa e, segundo relata a asociación de memoria histórica, "a uns dous quilómetros" foi executado. Os autores da súa morte deixaron o cadáver abandonado, pero foi a súa familia quen o trasladou ao vello cemiterio agora sepultado pola estrada.

A ampliación da estrada de Bóveda construír en 2000 sobre o antigo camposanto. "Foi unha ampliación bastante grande. Separadamente do firme da estrada canalizáronse augas fecales e pluviales, ampliouse cunha beirarrúa de metro e medio. Creemos que desapareceu parte dese cemiterio e quedou entre catro e cinco metros debaixo desa estrada", describe González.

O vicepresidente da Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica quéixase da falta de colaboración da Xunta: "A asociación é autónoma e gustaríanos que todas as Administracións implicásense pero por desgraza non é así. Antes o argumento era que non tocaba e agora é un argumento económico o que se esgrime".

Homenaxe a Manolito Bello

CRMHC

O vindeiro xoves 11 de xullo ás 5 da tarde no cemiterio de Oza (zona Monelos, A Coruña) realizarase un homenaxe a Manolito Bello Parga, membro das JSU e da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Manolito foi detido o 20 de maio de 1946 despois dun tiroteo entre a guerrilla e a Guardia Civil na rúa Rubine da Coruña, suceso que conmocionou á cidade, e no que resultou morto o falanxista e xornalista do Ideal Gallego, Arcadio Vilela. Manolo Bello foi inxustamente condenado a morte e executado a garrote vil na cárcere da Coruña o 11 de xullo de 1946 á idade de 21 anos.

O equipo de persoas que están realizando unha investigación sobre el e os acontecementos que rodearon, tanto a súa militancia, como a súa vida, quérenlle render unha pequena homenaxe no 67 aniversario da súa morte.

Xan María Castro
María Antonia Trillo
Beatriz Parga