O Alcalde socialisto de Vigo é condenado pola xusticia a derrubala de urxencia pero segue negándose

domingo, 6 de setembro de 2015

Bueu salda unha débeda histórica e distingue á represaliada corporación de 1936

A corporación e os familiares dos homenaxeados na fotografía final de familia. // Gonzalo Núñez

O Concello oficializa o nomeamento de Membros Honoríficos aos 12 edís, de Fillos Predilectos a seis e de Fillo Adoptivo a Carballeira nun acto con todos os grupos políticos 

Faro de Vigo - César Collarte - Bueu 06.09.2015 
Bueu saldou a súa débeda histórica coa represaliada corporación municipal de 1936. Fíxoo onte nun acto que serviu para nomear Membros Honoríficos aos 12 integrantes daquel concello, pero tamén para distinguir como Fillos Predilectos a seis deles (Francisco Piñeiro, Francisco Escáneo, Francisco García, José da Torre, José Bernárdez "Pasarín" e Francisco Padín) e para nomear Fillo Adoptivo a José Gómez da Cova, "Johán Carballeira", por non ser nativo de Bueu. Por último, fíxose un recoñecemento especial ao tesoureiro municipal daquela época, Ricardo Gómez Buceta. Deste xeito, deuse cumprimento ao acordo plenario de 2012 nunha cita que tivo lugar no Centro Social do Mar e na que estiveron presentes representantes de todos os grupos políticos da corporación, familiares dos homenaxeados e a Asociación de Amigos de Johán Carballeira, impulsora da recuperación da memoria histórica no municipio. 

Foi un acto marcado pola emotividade e que comezou aos sones da Alborada de Celanova, interpretada por Marcos Campos e Jacobo García, encargados de pór os interludios musicais a unha homenaxe que tamén tivo o seu momento literario grazas á lectura que as poetisas Miriam Ferradáns e Lucía Novas fixeron dos poemas "Lusco e fusco" e "Imaxes", ambos de Johán Carballeira. O edil Carlos Eirea fixo lectura do acordo plenario de agosto de 2012 e deu paso ao discurso de Manuel Mosteiro, presidente da Asociación de Amigos de Johán Carballeira. Este manifestou que, case 80 anos despois dos sucesos, "chega ou momento de chamar as cousas polo seu nome, e entón houbo un golpe de estado e non unha Guerra Civil". Mosteiro glosou a figura dos 12 integrantes da corporación de 1936, "homes que tingan relevancia social e liderado nos seus sectores" e que "non foron represaliados por casualidade". Por iso, o acto de onte supón para el "saldar unha débeda que Bueu tinga con todos vós", á vez que apuntou que "eles son ou exemplo a seguir", sen esquecerse da figura de Ricardo Gómez Buceta, rehabilitada onte de modo oficial. 

Félix Juncal foi o encargado de entregar os distintivos aos familiares dos represaliados. Fíxoo comezando polo que fose o seu homólogo en 1936, José Gómez da Cova, "Johán Carballeira", nomeado Membro Honorífico da Corporación e Fillo Adoptivo, un galardón que recolleu Leonor García Areosa. A continuación foi a quenda do tenente de alcalde, Francisco Piñeiro Barreiro, Membro Honorífico e Fillo Predilecto, representado por Manuel Piñeiro Miranda, e logo de Francisco Escáneo Franco, representado por Rosario e Josefa Escáneo Pérez. Idénticas distincións foron para Francisco García Villanueva, José Bernárdez Santaclara e Francisco Padín Novas, recollidas polos seus familiares. Despois tocoulle aos descendentes de Manuel Gutiérrez López e Manuel Casaleiro Pereira. E finalmente a Ramón González Soliño, José Estévez Villar, José Rodríguez Estévez e Ramón Pastoriza Gestido, ademais do recoñecemento especial ao depositario municipal Ricardo Gómez Buceta, recibido por Xullo Buceta Loveira. 

O rexedor budetense pechou o acto tras a lectura dun poema de José Bernárdez a cargo da súa neta Alcira Dasilva. Fíxoo agradecendo o traballo da Asociación Amigos de Johán Carballeira e cualificando aos membros da represaliada corporación como "exemplo de vida para todos vos budetenses, galegos e españois". Juncal tamén fixo un chamamento á reflexión para que "vos valores e ideais que estas persoas defendían non caian non esquecemento e que non estean só na memoria dúas que estamos hoxe aquí" antes de pechar coa súa esperanza de que un acto como o de onte "axude a que as feridas cicatricen e se vai recuperando a memoria dúas que se foron, a nosa memoria".